Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Aneks nr. 4 do umowy programu MIECZNIK
W dzisiejszym tekście skupimy się na kluczowym projekcie dla Marynarki Wojennej RP – programie dotyczącego zaprojektowania i budowy fregat wielozadaniowych MIECZNIK, zwracając szczególną uwagę na ostatnio podpisany, czwarty aneks do umowy, datowany na wtorek, 12 grudnia bieżącego roku. Ten istotny dokument rzuca nowe światło na realizację projektu, prezentując szczegółowe informacje dotyczące uzbrojenia na kolejnych dwóch fregatach i całkowitego kosztu pozyskania trzech fregat MIECZNIK.
W artykule
Koniec spekulacji: ostateczna cena programu MIECZNIK
Zrywając z falą spekulacji, Agencja Uzbrojenia ogłosiła obecną wartość kontraktu na fregaty MIECZNIK. Wartość umowy po podpisaniu wszystkich dotychczasowych aneksów wynosi ok. 14,8 mld zł brutto (co stanowi ponad 92% całkowitego kosztu programu) – można z tego wnioskować, że po pełnym doposażeniu okrętów nr 2 i 3 finalna cena może wynieść nie więcej niż około 16 mld brutto. Ta informacja kończy okres niepewności i plotek dotyczących finansowego zakresu projektu, zapewniając transparentność i pewność zarówno dla stron zaangażowanych, jak i opinii publicznej.
Zaawansowane wyposażenie okrętów
Zgodnie z najnowszymi ustaleniami, okręty MIECZNIK zostaną wyposażone w nowoczesne systemy uzbrojenia i sensory. Wyrzutnie rakiet VLS Mk-41, system rakietowy SeaCeptor z pociskami CAMM, zaawansowane radary i systemy walki radioelektronicznej to tylko niektóre z elementów, które zwiększą zdolności bojowe tych jednostek. Każdy z okrętów zostanie również wyposażony w 76 mm armatę Leonardo OTO Melara Super Rapid Strales, co dodatkowo podniesie ich siłę ognia.
Współpraca międzynarodowa i technologiczna
Program MIECZNIK czerpie z międzynarodowej współpracy, zwłaszcza z partnerami z Wielkiej Brytanii. Konsorcjum PGZ-MIECZNIK, we współpracy z Babcock International Group i Thales UK, dostarczy System Zarządzania Walką (CMS) TACTICOS, co jest kluczowe dla efektywności operacyjnej fregat. Ta współpraca podkreśla znaczenie międzynarodowych aliansów w modernizacji polskich sił zbrojnych.
Harmonogram dostaw i oczekiwania
Zobowiązania umowne przewidują dostarczenie wszystkich trzech jednostek do roku 2031, co jest ambitnym, ale realistycznym celem. Fregaty MIECZNIK będą stanowiły kręgosłup Marynarki Wojennej RP w zakresie działań na morzu, oferując Polsce znaczące zdolności w domenie powietrznej i nawodnej.
Jednolitość wyposażenia wszystkich okrętów MIECZNIK
Systemy Artyleryjskie: Każda z fregat, włącznie z drugą i trzecią jednostką, będzie wyposażona w 76 mm armaty średniego kalibru Leonardo OTO Melara Super Rapid Strales oraz dwie 35 mm armaty OSU-35K. To zapewni im równorzędne możliwości w zakresie obrony i ataku.
Systemy Rakietowe: Wszystkie trzy okręty zostaną wyposażone w wyrzutnie rakiet VLS Mk-41 oraz rakiety rodziny CAMM, co umożliwi im skuteczną obronę przeciwlotniczą i przeciwrakietową.
Radary i Systemy Rozpoznania: Takie same zaawansowane systemy radarowe, w tym radary serii SM400 z antenami ścianowymi i radary serii NS50, będą zainstalowane na każdej z fregat, co zapewni jednolite możliwości wykrywania i śledzenia celów.
Walka Radioelektroniczna i Obrona: Środki walki radioelektronicznej zostaną zainstalowane na wszystkich okrętach, co zwiększy ich zdolności obronne w nowoczesnym polu walki.
Sonary Holowane i Systemy Torpedowe: Pierwsza z fregat, przyszły ORP WICHER, będzie wyposażona w sonary holowane, kluczowe w działaniach przeciwpodwodnych, oraz w dwie podwójne wyrzutnie torped, umożliwiające skuteczne działania przeciwko celom podwodnym i nawodnym. Na obecnym etapie nie ma jeszcze potwierdzonych informacji odnośnie wyposażenia drugiej i trzeciej fregaty w podobne systemy, co pozostaje przedmiotem dalszych analiz i decyzji.
Zintegrowane Systemy Misji: Zintegrowane systemy misji, obejmujące zarządzanie walką, sensory i efektory, będą standardem na wszystkich trzech jednostkach.
Podstawowe parametry jednostek:
- Długość całkowita – ok. 138 m,
- Szerokość maksymalna – ok. 20 m,
- Wysokość – ok. 10 m (1 pokład),
- Wyporność maks. (łącznie z wyposażeniem dodatkowym i poszyciem) – ok. 7 tys. t.,
- Zasięg – ok. 8 tys. mil morskich,
- Prędkość maks. – 28 węzłów,
- Napęd – 4 silniki tłokowe wysokoprężne w układzie CODAD, 2 śruby nastawne,
- Załoga – 120 osób + ok. 60 osób dodatkowego personelu.
Warto podkreślić, że te szczegółowe informacje na temat uzbrojenia i finansowania programu MIECZNIK zostały potwierdzone dzisiaj przez naszą redakcję z Agencją Uzbrojenia i Polską Grupę Zbrojeniową. Jest to istotny element zapewniający przejrzystość i wiarygodność informacji na temat tego kluczowego programu dla Marynarki Wojennej RP.
Autor: Mariusz Dasiewicz/Agencja Uzbrojenia
Powiązane wpisy
Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku
8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.
