Austal USA z kontraktem na budowę kutrów patrolowych dla US Coast Guard 

Austal USA otrzymał kontrakt na zaprojektowanie i budowę do 11 kutrów patrolowych dla US Coast Guard o wartości 3,3 mld USD.
Pierwsza jednostka została zakontraktowana przez US Coast Guard, z opcją na kolejne 10 jednostek. Budowa ma się rozpocząć w 2023 roku, w nowym zakładzie Austal USA produkującym jednostki w Mobile w stanie Alabama. Wstępna faza kontraktu wyceniana na 208 mln dolarów.
Kontrakt związany jest z drugim etapem programu nabycia kutrów patrolowych US Coast Guard, obejmującym budowę od 5 do 15 jednostki typu OPC. Pierwsze cztery OPC w programie są projektowane i budowane przez Eastern Shipbuilding.
Nowy kontrakt to trzeci program budowy okrętów przyznany Austal USA, który potwierdził rozszerzone możliwości stoczni po jej modernizacji o wartości 100 mln dolarów.
W 2020 roku U.S. Government Accountability Office zidentyfikowało „znaczące ryzyko” dla programu OPC po tym, jak w 2018 roku huragan Michael, poważnie uszkodził stocznię Eastern Shipbuilding, w której miało powstać pierwszych dziewięć OPC. W wyniku huraganu US Coast Guard podzieliła program na dwa etapy i zmieniła wymagania harmonogramu i kosztów.
US Coast Guartd zamierza wydać ponad 12 mld dolarów, aby nabyć 25 OPC, które zastąpią starzejącą się jednostki typu Medium Endurance Cutters.
110-metrowe OPC mają zasięg 10.200 mil morskich przy prędkości 14 węzłów i autonomiczność 60 dni. Zdolne są do prowadzenia różnorodnych misji, w tym egzekwowania prawa, przechwytywania narkotyków i migrantów oraz operacji poszukiwawczych i ratowniczych.
Oprócz OPC, Austal USA realizuje liczne programy budowy okrętów dla US Navy i US Coast Guard. Kontynuuje budowę okrętów Littoral Combat Ship (LCS) Independence oraz w programie Expeditionary Fast Transport (T-EPF) typu Spearhead, holowników ratowniczych (T-ATS) typu Navajo – oraz pomocniczego pływającego doku Drydock Medium.
Źródło: US Navy

Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie

Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.










