Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Ograniczenia wierceń naftowych na Alasce i Oceanie Arktycznym
Joe Biden wprowadza ograniczenia wierceń naftowych na Alasce i Oceanie Arktycznym, co ma pomóc w ochronie środowiska naturalnego. Według agencji Associated Press, administracja Bidena planuje zakazać wierceń na ponad 3 mln akrów Oceanu Arktycznego, a także wprowadzić nowe zasady dla ponad 13 mln akrów w Narodowym Rezerwacie Naftowym – Alaska.
Jednakże projekt naftowy ConocoPhillips’s Willow, który jest popierany przez przemysł naftowy i gazowy oraz urzędników państwowych, może zostać zatwierdzony, mimo sprzeciwu grup ekologicznych. Te ostatnie, chcąc przeciwdziałać zmianom klimatu, domagając się szybkiego odejścia od paliw kopalnych.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/dwie-ofiary-smiertelne-podczas-udaremnienia-przemytu-kokainy-u-wybrzezy-kolumbii/
Decyzja administracji Bidena ma na celu ochronę unikalnego i delikatnego ekosystemu regionu Arktyki, którego zanieczyszczenie mogłoby mieć poważne skutki dla całego świata. Dlatego też ograniczenie wierceń na Alasce i Oceanie Arktycznym jest krokiem w dobrym kierunku dla środowiska naturalnego i dla przyszłych pokoleń.
Jednakże, ze względu na poparcie dla projektu ConocoPhillips’s Willow ze strony przemysłu naftowego i gazowego, istnieje ryzyko, że wprowadzone ograniczenia zostaną złagodzone lub odwołane. Właśnie dlatego ważne jest, aby podjąć dalsze kroki w celu ochrony środowiska naturalnego i przeciwdziałania zmianom klimatu.
Źródło: Reuters
Powiązane wpisy
Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26
31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.
W artykule
Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.
Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.
Skład wielonarodowego ugrupowania
Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.
Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.
Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił
Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.
W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.
Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu
STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.
