Brytyjskie związki zawodowe naciskają na rząd, żeby zamówił nowe okręty w rodzimych stoczniach

11 maja br. przed­sta­wi­ciele związku zawo­do­wego Unite, będą­cego jed­nym z największych orga­ni­za­cji tego typu w bry­tyj­skim sek­to­rze obron­nym i stocz­nio­wym, zażą­dali od ministerstwa obrony Wielkiej Brytanii ulo­ko­wa­nia zamó­wie­nia na trzy okręty zaopatrze­niowe w stocz­niach lokal­nych.

Krok ten ma na celu utrzy­ma­nie poten­cjału stocz­nio­wego w Wielkiej Brytanii oraz ogra­ni­cze­nie zależ­no­ści sił zbroj­nych od zagra­nicz­nych dostaw­ców. Według danych związ­ko­wych, obec­nie ministerstwo obrony Wielkiej Brytanii 25 proc. swo­jego budżetu wydaje na zakupy poza gra­ni­cami kraju – pro­gram zakupu trzech wie­lo­za­da­nio­wych okrę­tów zaopa­trze­nio­wych może kosz­to­wać około 1 mld fun­tów. W przy­padku ulo­ko­wa­nia zamówienia w kraju budowa jednostek może, według związ­ków zawo­do­wych, wyge­ne­ro­wać około 6 700 nowych miejsc pracy.

Według danych ministerstwa obrony Wielkiej Brytanii zain­te­re­so­wa­nie pro­gra­mem budowy okrę­tów zaopa­trze­nio­wych wyra­żają stocz­nie z Niemiec, Włoch, Holandii, Hiszpanii, Republiki Korei oraz (co cie­kawe) Polski. Globalny prze­targ może być ogło­szony w ciągu naj­bliż­szych tygo­dni. Związkowcy nie chcą powtórki z pro­gramu MARS, który skut­ko­wał budową czte­rech okrę­tów w Republice Korei.

Nowe okręty zaopa­trze­niowe mają tra­fić do Royal Fleet Auxiliary i zastą­pić obec­nie eks­plo­ato­wane jed­nostki HMS Fort Victoria (w linii od 1994 roku), a także parę typu Fort Rosalie (w linii od 1978 roku). Ich głów­nym zada­niem jest trans­port ładun­ków suchych i paliwa (tylko Fort Victoria). Budowa nowych jednostek ma zwią­zek z potrzebą utrzy­ma­nia peł­nej goto­wo­ści bojo­wej przez grupy ope­ra­cyjne, które Royal Navy stwo­rzy wokół lot­ni­skow­ców typu Queen Elizabeth.

Materiał Zespołu Badań i Analiz Militarnych – www.zbiam.pl

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego

    Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego

    Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.

    Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.

    Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.

    Cele projektu i źródła finansowania

    Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.

    Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.

    W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.

    Zakres prac i etapy realizacji

    Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.

    Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.

    Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.