Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Co z węglem dla Europy? 
Od czwartku sankcje europejskie zaczęły w pełni obowiązywać w stosunku do rosyjskiego węgla, co zdaniem analityków będzie miało wpływ na globalne zwiększenie liczby tonokilometrów transportowanego węgla.
W 2021 r. Unia Europejska zaimportowała 39 mln ton węgla z Rosji, co stanowiło około 36 proc. całego importu węgla.
Popyt na węgiel w UE wzrósł i oczekuje się, że będzie dalej wzrastał, ponieważ UE zwróci się ku węglowi, aby zastąpić brakujące dostawy gazu ziemnego z Rosji.
W wyniku całkowitego zakazu do Europy rosyjskiego węgla, więcej surowca będzie trafiać zza Atlantyku i z Australii, a większość węgla z Rosji będzie kierowana na wschód do Indii i Chin.
Według raportu stworzonego przez analityków z Bremar, Europa miała niewielki lub żaden wpływ na intensywność popytu na węgiel transportowany drogą morską.
Analitycy zaznaczyli, że od czasu rozpoczęcia wojny możemy jednak zauważyć wzrost importu węgla do Europy. Zwiększyła się liczba tonokilometrów węgla transportowanego na masowcach. Jest to nie tylko odzwierciedlenie dłuższych tras rejsów, ale także po prostu większych ilości importowanego surowca.
Wolumen transportu węgla drogą morską poprawia się nie tylko dzięki europejskiemu importowi z dalszych miejsc, ale także dzięki zmianie przepływów z Rosji. Według danych Braemar, w lipcu rosyjski eksport węgla do Indii podwoił się rok do roku i wyniósł 1,9 mln ton, podczas gdy Chiny zaimportowały 6,8 mln ton, co oznacza wzrost o 22,7 proc. rok do roku i najwyższą miesięczną sumę w historii tego handlu.
Niepokojąca dla europejskich przedsiębiorstw poszukujących pilnych dostaw węgla była decyzja indonezyjskiego ministra ds. energii i zasobów mineralnych, który częściowo zakazał eksportu węgla.
Niels Rasmussen, główny analityk żeglugi w BIMCO, skomentował: „Zakaz UE dotyczący rosyjskiego węgla zwiększa zapotrzebowanie na dostawy nierosyjskie o około 4 proc., a utrzymujący się częściowy zakaz eksportu z Indonezji oczywiście nie pomoże. To sprawia, że jeszcze bardziej prawdopodobne jest, że Indie i Chiny będą kupować więcej węgla z Rosji w nadchodzących miesiącach. Te dwie zmiany w strukturze dostaw, w połączeniu spowodują wzrost średniego dystansu transportu dla globalnych transportów węgla i ogólnego popytu hurtowego.”
Z logistycznego punktu widzenia fale upałów, które zdominowały europejskie lato, tworzą wąskie gardła, a zapasy w portach północnej Europy osiągają poziom niewidziany od wielu lat, ponieważ barki z trudem pokonują wyschniętą rzekę Ren.
Gwałtownie rosnące ceny gazu ziemnego powodują wzrost popytu na węgiel na całym świecie, którego zużycie w tym roku dorówna rekordowemu z 2013 r., a w przyszłym roku wzrośnie do nowego rekordowego poziomu – podała pod koniec ubiegłego miesiąca Międzynarodowa Agencja Energii (IEA).
Analitycy Fitch znacząco podnieśli swoją prognozę cen węgla energetycznego w Azji na ten rok i kolejne lata.
Fitch oczekuje obecnie, że węgiel ładowany w australijskim porcie Newcastle będzie kosztować średnio 320 dolarów za tonę w tym roku i 246 dolarów za tonę średnio w latach 2022-2026, w porównaniu z poprzednimi prognozami wynoszącymi odpowiednio 230 i 159 dolarów.
Źródło: Splash247.com
Powiązane wpisy
Ochrona morskiej infrastruktury krytycznej. Energy Security Congress
15 stycznia 2026 roku Warszawa stanie się miejscem kluczowej debaty o bezpieczeństwie morskiej infrastruktury energetycznej. Podczas drugiej edycji Energy Security Congress eksperci administracji, sił zbrojnych, służb oraz przemysłu omówią realne zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej na morzu oraz narzędzia jej skutecznej ochrony.
W artykule
Bezpieczeństwo morskiej infrastruktury w centrum debat Energy Security Congress
W ramach czterech dedykowanych sesji dyskusyjnych uczestnicy skupią się na koniecznych zmianach prawnych, współdziałaniu służb i sił zbrojnych, przeciwdziałaniu zagrożeniom fizycznym i cybernetycznym oraz na modelach finansowania inwestycji wzmacniających bezpieczeństwo morskich instalacji energetycznych.
Tegoroczna edycja kongresu rozpocznie się szczytem bezpieczeństwa energetycznego Polska–Litwa. W rozmowach wezmą udział ministrowie energii Polski i Litwy – Miłosz Motyka oraz Gabriel Gorbacevski – a także ministrowie obrony Paweł Zalewski i Tomas Godliauskas. Bezpieczeństwo Morza Bałtyckiego pozostaje dla obu państw priorytetem nie tylko w wymiarze militarnym czy gospodarczym, lecz także energetycznym. Drogą morską realizowane są dostawy ropy i gazu, ponadto Warszawa i Wilno planują dynamiczny rozwój morskiej energetyki wiatrowej.
Współpraca polsko-litewska obejmuje również infrastrukturę lądową. Oba kraje łączy gazociąg GIPL oraz most energetyczny LitPolLink. Po synchronizacji systemów elektroenergetycznych państw bałtyckich z siecią europejską Polska pełni istotną rolę stabilizatora systemu energetycznego Litwy, Łotwy i Estonii.
Nowe regulacje i instytucje w ochronie morskiej infrastruktury krytycznej
Podczas Energy Security Congress poruszony zostanie także temat przygotowywanej Ustawy o Zarządzaniu Kryzysowym oraz obowiązującej już ustawy „Bezpieczny Bałtyk”. W jej ramach przewidziano utworzenie Centrum Bezpieczeństwa Morskiego, którego operatorem będzie Straż Graniczna. Nowe regulacje przewidują również rozszerzenie uprawnień Marynarki Wojennej w zakresie ochrony morskiej infrastruktury krytycznej.
Kolejne sesje poświęcone będą wyzwaniom technologicznym i cybernetycznym oraz praktycznym aspektom finansowania projektów zwiększających odporność infrastruktury krytycznej. Kongres stworzy również przestrzeń do rozmów o współpracy sił zbrojnych i służb mundurowych z operatorami morskich farm wiatrowych.
Wydarzenie objęto honorowym patronatem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, Wiceprezesa Rady Ministrów Ministra Obrony Narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza, Ministra Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Energii oraz Ministerstwa Cyfryzacji.
15 stycznia 2026 r.
Centralny Dom Technologii, ul. Krucza 50, Warszawa
Organizator: Klub Energetyczny
Agenda i rejestracja: EnergySecurityCongress.pl
