Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
AW101 – Przełom w modernizacji polskiego lotnictwa morskiego
Wprowadzenie śmigłowca morskiego Leonardo AW101 do Bazy Lotnictwa Marynarki Wojennej, którego termin wyznaczono na jesień tego roku, stanowi przełomowy moment w modernizacji polskiego lotnictwa morskiego. Ten nowoczesny śmigłowiec o niezrównanych możliwościach technologicznych i bojowych podnosi nasze lotnictwo morskie na zupełnie nowy poziom operacyjny.
Baza Lotnictwa Marynarki Wojennej jest już w ostatniej fazie przygotowań do przyjęcia do eksploatacji tego nowoczesnego śmigłowca. W pierwszym etapie szkolenia przyszłych załóg AW101 przeprowadzono intensywne kursy językowe, które rozpoczęły się na początku 2021 roku i zakończyły w połowie ubiegłego roku.
Następnie przyszli piloci i nawigatorzy przeszli szkolenie w specjalistycznych kwestiach nawigacyjnych. Obecnie znajdują się w Yeovil, w Wielkiej Brytanii, gdzie odbywają praktyczne szkolenie w powietrzu na śmigłowcach AW101. W ramach tego szkolenia uczą się pilotować ten typ śmigłowca oraz poznają jego zastosowania bojowe. Część szkolenia odbywa się przy użyciu ośrodka symulatorowego (full flight simulator) w Norwegii.
Cykl szkoleń zakończy się w trzecim kwartale tego roku. Efektem szkolenia będzie wyszkolenie czterech pełnych załóg, które z uprawnieniami instruktorskimi będą mogły prowadzić szkolenie kolejnych załóg w kraju.
Wdrożenie AW101 będzie miało pozytywny wpływ na polskie lotnictwo i wojskowość, zwiększając nasze możliwości w zakresie działań na morzu i w powietrzu. Implementacja nowoczesnych rozwiązań technologicznych, których przykładem jest AW101, podnosi poziom działań wojskowych Polski i wzmacnia jej pozycję na arenie międzynarodowej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/pierwsze-wyrzutnie-himars-dotarly-do-polski/
Cykl szkoleń zakończy się w trzecim kwartale bieżącego roku, co zaowocuje wyszkoleniem czterech pełnych załóg, które będą miały uprawnienia instruktorskie do prowadzenia szkoleń dla kolejnych załóg w kraju.
Zgodnie z ustalonym harmonogramem, w drugiej połowie roku pierwszy z polskich śmigłowców AW101 dotrze do PZL Świdnik, gdzie rozpoczną się testy, które sprzęt musi zaliczyć przed dopuszczeniem do eksploatacji. Program testów obejmuje próby płatowców i specjalistycznego wyposażenia. Na jesieni tego roku oczekuje się, że śmigłowce zostaną włączone do eksploatacji w 44 Bazie Lotnictwa Morskiego w Darłowie.
W Darłowie przygotowano 6 hangarów wraz z częścią magazynowo-socjalną, budynek obsługi technicznej lotniska oraz nowe miejsca postojowe dla śmigłowców. Trwają również prace budowlane nad budynkiem szkoleniowym.
Umowę na dostawę czterech ciężkich śmigłowców ZOP (zwalczania okrętów podwodnych) z funkcją bojowego ratownictwa CSAR oraz kompleksowymi pakietami zintegrowanej logistyki i szkoleń podpisano w kwietniu 2019 roku z firmą WSK „PZL-Świdnik” S.A. Śmigłowiec AW101 przeznaczony dla norweskich SP wylądował 12 lutego 2019 roku w 43 Bazie Lotnictwa Morskiego w Gdyni-Babich Dołach, gdzie odbywały się loty w celu weryfikacji oferty złożonej w postępowaniu prowadzonym przez Inspektorat Uzbrojenia MON.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/anakonda-23-na-baltyku/
6 grudnia 2019 roku Leonardo Helicopters poinformowało o produkcji i montażu elementów strukturalnych pierwszego śmigłowca AW101 dla BLMW w PZL Świdnik. Pierwszy z zamówionych dla BLMW śmigłowców AW101 przeprowadził testowy lot w brytyjskich zakładach Leonardo w lipcu ubiegłego roku, gdzie odbywa się montaż końcowy tych śmigłowców.
Rozpoczęcie eksploatacji tych śmigłowców w lotnictwie MW będzie kluczowym momentem, który umiejscowi Polskę wśród państw posiadających najnowocześniejsze, wielozadaniowe śmigłowce morskie zdolne do wykonywania różnorodnych zadań w obszarze Morza Bałtyckiego, w różnych warunkach pogodowych i złożonych sytuacjach operacyjno-taktycznych.
Nowa platforma, wraz z jej sensorami i efektorami, stanowi rewolucyjny system uzbrojenia we wszystkich aspektach: technologicznym, taktycznym, działań ratowniczych oraz logistycznego zabezpieczenia operacji. Będzie to przełom w lotnictwie śmigłowcowym, niosący za sobą liczne konsekwencje. Szkolenie, wymagania infrastrukturalne, obsługa, a także analiza i przetwarzanie danych po zakończeniu misji będą odbywać się na zupełnie nowym poziomie.
W nowym śmigłowcu następuje skokowy wzrost nie tylko poziomu technologicznego kadłuba, układu napędowego i awioniki, ale także liczby podsystemów awionicznych, uzbrojenia oraz elektronicznej walki. Dzięki nim śmigłowiec staje się pełnoprawną maszyną wielozadaniową. Ta ewolucja wymaga również zmian w strukturze etatowej i specjalizacjach. Większy nacisk kładziony jest na odpowiednie wykorzystanie ogromnej ilości danych, które sensory AW101 są w stanie gromadzić.
Potężny potencjał modernizacyjny śmigłowca sugeruje, że praca analityczna nie zakończy się wraz z wprowadzeniem AW101 do uzbrojenia. Istnieje wiele możliwości dalszego rozwoju i optymalnego wykorzystania tych nowych zdolności.
Czytaj również: https://portalstoczniowy.pl/raport-z-audytu-procesow-zamowien-na-fregaty-typu-hunter-czy-polska-stanie-przed-tym-samym-problemem/
AW101 stanowi zupełnie nową jakość w aspekcie sieciocentrycznego pola walki. Nowoczesne systemy łączności i wymiany informacji oraz zdolność do współpracy z innymi platformami, w tym poprzez wymianę danych rozpoznawczych, wprowadzają w lotnictwie morskim nowy wymiar rozpoznania i walki elektronicznej. To z kolei przenosi polskie lotnictwo morskie w nową erę działań, umożliwiając prowadzenie operacji w dynamicznym i skomplikowanym środowisku walki na morzu.
Wprowadzenie AW101 jest kolejnym ważnym krokiem w procesie modernizacji marynarki wojennej. Dzięki swoim zaawansowanym możliwościom i nowatorskim rozwiązaniom, śmigłowiec ten umożliwia polskim siłom zbrojnym skuteczną reakcję na współczesne wyzwania morskie. Jego zdolność do integracji z innymi systemami oraz wykorzystania zaawansowanych technologii sprawia, że stanowi on nie tylko siłę uderzeniową, ale również potężne narzędzie rozpoznawcze i wsparcia w działań operacyjnych.
Wprowadzenie AW101 do polskiego lotnictwa morskiego jest przełomem, który umocni pozycję Polski jako nowoczesnego gracza na arenie międzynarodowej. Ta nowa generacja śmigłowców przynosi ze sobą możliwości i zdolności, które jeszcze niedawno były nieosiągalne. AW101 stanowi potężne narzędzie umożliwiające dynamiczną i skuteczną reakcję na zmienną sytuację na morzu oraz wzmocnienie potencjału obronnego naszego kraju.
Wprowadzenie AW101 daje Polsce przewagę w lotnictwie morskim, umacniając jej pozycję jako potężnego gracza na morzu. Ten nowoczesny śmigłowiec otwiera nowe możliwości operacyjne i stawia Polskę w czołówce państw z zaawansowanymi środkami obrony morskiej.
Źródło: Wojsko Polskie/MD
Powiązane wpisy
PGE Baltica – najważniejsze wydarzenia 2025 roku
W 2025 roku PGE Baltica skoncentrowała się na przejściu od etapu planowania do realnych prac przygotowawczych w realizowanych przez siebie projektach morskich farm wiatrowych. Rok ten przyniósł znaczny postęp przede wszystkim przy projekcie Baltica 2 – w obszarze budowy infrastruktury przyłączeniowej, zaplecza portowo-serwisowego oraz produkcji kluczowych komponentów przeznaczonych do instalacji zarówno na morzu, jak i na lądzie.
W artykule
Początek minionego roku rozpoczął się bardzo ważnym wydarzeniem. W styczniu podjęta została ostateczna decyzja inwestycyjna (FID) dla projektu Baltica 2, realizowanego przez PGE wspólnie z Ørsted. Decyzja ta potwierdziła gotowość projektu do realizacji i otworzyła drzwi do etapu prac budowlanych.
Istotnym wydarzeniem trwającym praktycznie przez cały rok 2025 były także prace przy infrastrukturze przyłączeniowej. W gminie Choczewo na terenie niemal 13 hektarów powstaje lądowa stacja transformatorowa, której zadaniem będzie wyprowadzenie mocy z morskich farm i przekazanie energii do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Rozpoczęły się tam też prace związane z realizacją bezwykopowych przewiertów HDD, które umożliwią połączenie morskiej i lądowej części systemu kablowego Baltica 2. Jest to jeden z najbardziej złożonych technicznie etapów inwestycji, realizowany z wykorzystaniem nowoczesnych technologii minimalizujących ingerencję w środowisko.
Fot. Teren budowy lądowej stacji transformatorowej – w centralnej części widoczne cztery transformatory mocy (stan na grudzień 2025) / Baltica 2 by PGE & Ørsted Pod koniec roku zrealizowano również dostawy kluczowych urządzeń na teren budowy lądowej stacji transformatorowej Baltica 2, w tym transformatorów mocy. Trwa wyposażenie budynków rozdzielni. Gotowe są już m.in. bramki mostów szynowych, które pozwolą na połączenie stacji z KSE. Testowanie i uruchomienie lądowej stacji zaplanowano na lata 2026 i 2027, a wykonawca jej rozruchu stacji – polska firma Enprom – został wybrany jeszcze w grudniu.
Budowa infrastruktury – od planów do realizacji
Rok 2025 minął pod znakiem produkcji komponentów dla farmy Baltica 2. Zakłady produkcyjne opuściły pierwsze partie monopali, a w polskich zakładach trwała produkcja dodatkowych elementów stalowych niezbędnych do wyposażenia fundamentów. Równolegle prowadzono montaż kluczowych komponentów morskich stacji elektroenergetycznych, w tym transformatorów.
Fot. Rozpoczęcie produkcji monopali dla morskiej farmy wiatrowej Baltica 2 / Baltica 2 by PGE & Ørsted W tym ujęciu rok 2025 należy postrzegać jako moment rozpoczęcia właściwej budowy projektów offshore wind, w którym planowanie przeszło w produkcję, montaże i prace wykonawcze. Prace przygotowawcze w ramach projektu Baltica 2 na morzu objęły operację przesuwania głazów z lokalizacji przyszłych turbin oraz trasy przebiegu podmorskich kabli. Dopełnieniem tych prac było torowanie rowów w dnie morskim, w którym kable zostaną ułożone. Wykorzystano do tego statki wyposażone w specjalistyczny sprzęt.
Zaangażowanie krajowego przemysłu i łańcucha dostaw
Rok 2025 był okresem uruchomienia lokalnego zaplecza przemysłowego dla projektów morskiej energetyki wiatrowej. W Polsce rozpoczęto produkcję i prefabrykację kluczowych elementów konstrukcyjnych dla Baltica 2, w tym komponentów stalowych przeznaczonych dla fundamentów morskich oraz elementów morskich stacji elektroenergetycznych. W realizację tych zadań zaangażowane zostały krajowe zakłady produkcyjne oraz wykonawcy działający na rzecz sektora offshore wind. Klatki anodowe i tzw. boat landingi produkuje w Trójmieście Grupa Przemysłowa Baltic, a podwieszane wewnętrzne platformy wytwarza Smulders w zakładach w Żarach, Łęknicy i Niemodlinie. Polscy wykonawcy pracują przy budowie infrastruktury przyłączeniowej – Polimex Mostostal jest współkonsorcjantem GE przy budowie lądowej stacji transformatorowej, a przewiert HDD łączący morską i lądową część kabli realizuje konsorcjum krajowych firm ROMGOS Gwiazdowscy i ZRB Janicki.
Udział polskich wykonawców i usługodawców objął zarówno m.in. wytwarzanie elementów konstrukcyjnych, jak i prace związane z montażem oraz przygotowaniem wyposażenia dla morskich stacji elektroenergetycznych i systemów fundamentowych. Działania te potwierdziły gotowość krajowego łańcucha dostaw do obsługi inwestycji o dużej skali i wysokim stopniu złożoności technicznej.
Zaangażowanie krajowego przemysłu miało znaczenie strategiczne z punktu widzenia całego projektu. Wzmocniło zaplecze wykonawcze niezbędne do dalszej realizacji morskich farm wiatrowych, wpisało inwestycję w krajowy system bezpieczeństwa energetycznego oraz stworzyło trwałe powiązania pomiędzy projektem a regionami nadmorskimi i zapleczem przemysłowym. W tym ujęciu rok 2025 należy traktować jako moment faktycznego uruchomienia lokalnego łańcucha dostaw dla projektów offshore wind z udziałem PGE. Dodatkowo spółka z Grupy PGE poważnie myśli już o zwiększeniu udziału krajowych dostawców w II fazie rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce. Jednym ze sposobów na osiągnięcie wyższych celów local content jest współpraca z polskimi przedsiębiorstwami, w tym z branżą stoczniową, przy planowaniu budowy specjalistycznej floty do budowy i obsługi morskich farm wiatrowych.
Zaplecze eksploatacyjne – Ustka i Gdańsk jako trwały element systemu
W 2025 roku Ustka weszła w fazę rzeczywistej realizacji jako zaplecze eksploatacyjne dla projektów PGE Baltica. W połowie roku na terenie portowym rozpoczęły się prace budowlane związane z powstaniem bazy operacyjno-serwisowej, obejmujące wznoszenie obiektów O&M oraz dostosowanie infrastruktury nabrzeżowej do obsługi jednostek serwisowych. Zakres robót miał charakter techniczny i funkcjonalny, podporządkowany przyszłej obsłudze morskiej farmy wiatrowej w całym cyklu jej eksploatacji.
Fot. Na terenie budowy bazy O&M w Ustce widać już konstrukcje przyszłych obiektów (stan na listopad 2025) / PGE Baltica Budowa bazy w Ustce oznacza trwałe zakotwiczenie projektu w konkretnym porcie i stworzenie stałej obecności operacyjnej na wybrzeżu. Jest to rozwiązanie projektowane z myślą o wieloletnim horyzoncie działania, obejmującym bieżącą obsługę, utrzymanie oraz zarządzanie infrastrukturą morską. Ustka będzie więc funkcjonować jako element systemu eksploatacyjnego morskiej energetyki wiatrowej, a nie jako jednorazowa lub lokalna inwestycja. Tę inwestycję dla PGE Baltica realizuje Korporacja Budowlana DORACO z Gdańska, a obiekt posłuży w pierwszej kolejności morskiej farmie wiatrowej Baltica 2 – wspólnemu projektowi PGE i Ørsted. Ale PGE Baltica zwraca uwagę na potencjał Ustki do wykorzystania przy kolejnych projektach offshore wind.
Równolegle na terenie portu Gdańsk na obszarze Baltic Hub powstaje nowoczesny terminal instalacyjny, który zostanie wykorzystany przy fazie instalacji turbin Baltica 2. Generalnym wykonawcą terminalu jest sopockie NDI. Niezależnie od wykorzystania do własnych potrzeb PGE i Ørsted udostępnią na podstawie umowy dzierżawy przestrzeń gotowego terminalu innemu budowanemu projektowi – morskiej famie wiatrowej realizowanej przez Ocean Winds.
Sukces projektu PGE Baltica w pierwszej aukcji offshore
W pierwszej w polskiej historii aukcji mocy dla morskich farm wiatrowych kontrakt różnicowy uzyskał projekt Baltica 9. PGE Baltica równolegle prowadziła rozmowy o przejęciu sąsiadującego projektu realizowanego wcześniej przez RWE. Połączenie obu tych obszarów umożliwi zbudowanie do 2032 roku morskiej farmy wiatrowej o łącznej mocy ok. 1,3 GW. To zdecydowanie zbliży Grupę PGE do osiągniecia strategicznego celu łącznej mocy zainstalowanej na morzu do 2035 roku.
Fot. PGE Baltica Priorytet realizacyjny oraz działania dodatkowe
Dominującym kierunkiem aktywności PGE Baltica były i są prace techniczne, budowlane i produkcyjne, bezpośrednio związane z przygotowaniem oraz realizacją morskich farm wiatrowych. Działania takie jak dyżury informacyjne, spotkania konsultacyjne czy inicjatywy komunikacyjne prowadzone m.in. w Ustce i Choczewie są niezbędnym uzupełnieniem realizowanych procesów.
Jednocześnie prowadzone są działania kadrowe podporządkowane potrzebom realizacyjnym projektów, w tym np. rekrutacja do pracy w usteckiej bazie. Poszukiwanie specjalistów i rozbudowa zespołów mają charakter operacyjny i wynikają z wejścia projektów w kolejne etapy realizacji.
Rok 2025 dla PGE Baltica to był czas, w którym decyzje administracyjne i kontraktowe zaczęły przekładać się na widoczne efekty prac w terenie – na placach budowy, w portach i zakładach produkcyjnych – przygotowując projekty do kluczowych etapów instalacyjnych zaplanowanych na kolejne lata.
Fot. Pierwsze spotkanie rekrutacyjne dotyczące pracy w usteckiej bazie spotkało się z dużym zainteresowaniem / PGE Baltica W 2026 w ramach projektu Baltica 2 rozpoczną się prace na morzu – przy instalacji fundamentów, morskich stacji transformatorowych i układaniu kabli. Po zakończeniu tych etapów nastąpi instalacja kabli połączeniowych między fundamentami turbin oraz morskimi stacjami transformatorowymi. Jednocześnie PGE Baltica zamierza intensywnie przystąpić do planów związanych z nowym przedsięwzięciem roboczo nazwanym Baltica 9+, a więc połączonymi obszarami Baltica 9 z kontraktem różnicowym z grudniowej aukcji i obszarem przejmowanym od RWE, które posiada prawo do kontraktu różnicowego jeszcze z I fazy. Na polskim Bałtyku zapowiada się jeszcze intensywniejszy rok.
