Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Bunkrowanie LNG w Gdańskiej Stoczni „Remontowa”
6 lipca, w Gdańsku przeprowadzono operację bunkrowania LNG metodą truck-to-ship. Nowo budowany prom pasażersko-samochodowy NB101, wyposażony w silniki dwupaliwowe, otrzymał dostawę błękitnego paliwa od estońskiego koncernu Elenger. Tym samym firma oficjalnie zainaugurowała działalność bunkrową na polskim rynku.
W artykule
Elenger wkracza na polski rynek bunkrowania LNG
Estoński koncern Elenger, będący największym prywatnym dostawcą energii w regionie bałtycko-fińskim, uruchomił w Polsce usługę bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) dla jednostek pływających. Wspomniana operacja stanowiła pierwsze w historii firmy tankowanie LNG z użyciem autocystern na terenie Polski i została przeprowadzona na terenie Gdańskiej Stoczni „Remontowa” im. J. Piłsudskiego SA.
Czytaj również: Przemysł okrętowy: Zapotrzebowanie na paliwo w żegludze
Podczas operacji do zbiornika kriogenicznego promu Ro-Pax NB101 podano 139 m³ LNG. Bunkrowanie odbyło się z wykorzystaniem trzech należących do Elengera autocystern, zgodnie z procedurą truck-to-ship. Zastosowana technologia umożliwia elastyczne i bezpieczne dostarczanie paliwa do jednostek przebywających w porcie, bez konieczności posiadania infrastruktury stacjonarnej.
Prom NB101 gotowy na LNG
Prom Ro-Pax NB101, budowany w stoczni „Remontowa”, przeznaczony będzie do przewozu 400 pasażerów oraz pojazdów. Zastosowany układ siłowni oparto na czterech silnikach dwupaliwowych (LNG/diesel), co pozwoli na redukcję emisji dwutlenku węgla o około 25% względem konwencjonalnych napędów.
Zanim doszło do właściwego bunkrowania, przeprowadzono serię testów zgodnych z wymaganiami towarzystwa klasyfikacyjnego DNV. Układy zasilania, wentylacji, monitoringu gazowego i zabezpieczeń zostały sprawdzone i zatwierdzone. Zbiornik LNG przeszedł proces osuszania oraz chłodzenia ciekłym azotem do temperatury -130°C. Równolegle prowadzono próby układu napędowego na paliwie konwencjonalnym, co pozwoliło przygotować jednostkę do przyjęcia gazu.
Czytaj więcej: PGNiG OD i Lotos Asfalt przeprowadziły pierwsze bunkrowanie LNG w Szczecinie
Całość operacji nadzorowano przy użyciu specjalistycznych czujników kontrolujących atmosferę, ciśnienie, temperaturę oraz poziom LNG w zbiorniku.
Tankowanie LNG miało kluczowe znaczenie dla rozpoczęcia końcowej fazy prób portowych (Harbour Acceptance Tests – HAT) oraz testów napędu promu NB101. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez stocznię, kolejne bunkrowanie jednostki planowane jest tuż przed rozpoczęciem prób morskich.
Know-how z Tallina – LNG już nie tylko dla Skandynawii
Elenger posiada duże doświadczenie w bunkrowaniu LNG metodą truck-to-ship, realizując od 2017 roku ponad 6000 operacji głównie w portach Tallinna, Helsinek, Hanasaari oraz Hanko. Firma jest także operatorem statku Optimus, wykorzystywanego w operacjach ship-to-ship na Morzu Bałtyckim.
To dla nas historyczny moment. Rozpoczęcie działalności bunkrowej w Polsce to naturalny krok w rozwoju naszej oferty, opartej na sprawdzonej logistyce i doświadczonym zespole. Nasze rozwiązania umożliwiają armatorom przejście na niskoemisyjne paliwa, realnie przyczyniając się do dekarbonizacji żeglugi na Bałtyku.
Marius Kairys, Prezes Elenger Sp. z o.o.
LNG jako strategiczne paliwo w polskich portach
Elenger od lat rozwija ofertę związaną z dostawami gazu ziemnego, energii elektrycznej oraz doradztwem w zakresie efektywności energetycznej. Obecnie, dzięki rozbudowanej flocie autocystern LNG oraz sprawnie funkcjonującemu zapleczu logistycznemu, firma rozszerza działalność również na sektor transportu morskiego.
Czytaj też: Pierwsze bunkrowanie statku skroplonym gazem LNG w polskich portach
Włączenie bunkrowania LNG do portfolio Elengera w Polsce wpisuje się w szerszy trend modernizacji portów i unowocześniania infrastruktury paliwowej dla jednostek spełniających wymagania środowiskowe Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO).
Elenger – ponad 150 lat doświadczenia i własna infrastruktura
Elenger jest największym prywatnym koncernem energetycznym działającym w rejonie bałtycko-fińskim, którego początki sięgają 1864 roku. Obecny w sześciu krajach – Finlandii, Estonii, na Łotwie, Litwie, w Polsce i Niemczech – obsługuje ponad 450 tysięcy klientów. Zakres działalności firmy obejmuje sprzedaż i obrót paliwem gazowym oraz energią elektryczną, rozwój infrastruktury gazowej i energetycznej, a także produkcję biometanu oraz energii z elektrowni słonecznych.
W strukturze Grupy Elenger znajduje się 9000 kilometrów eksploatowanych gazociągów w Polsce, Estonii i na Łotwie. Firma dysponuje własną flotą autocystern LNG, siecią stacji CNG oraz statkiem Optimus, wykorzystywanym do bunkrowania jednostek metodą ship-to-ship. Elenger należy w całości do spółki Infortar – inwestycyjnego podmiotu notowanego na rynku głównym Nasdaq Tallinn.
Źródło: Elenger
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
