Chiny podpisują z Venture Global największą w historii umowę na import LNG

Chiny zawarły długoterminową umowę na import LNG, który będzie dostarczany z dwóch zakładów w Luizjanie zarządzanych przez amerykańską firmę Venture Global. Jest to pierwsza umowa na dostawy LNG podpisana przez amerykańskiego eksportera z oddziałem państwowej China National Offshore Oil Corporation (CNOOC), największym chińskim importerem LNG.

O podpisaniu umowy spekulowano już kilka miesięcy temu, jednak oficjalnie potwierdzona została ona dopiero kilka dni temu poprzez oświadczenie Venture Global. Venture Global LNG i CNOOC Gas & Power Group Co. zawarły 20-letnią umowę, na podstawie której Venture Global będzie dostarczać dwa miliony ton LNG rocznie ze swojej instalacji eksportowej Plaquemines LNG, w Plaquemines Parish w Luizjanie. Ponadto, CNOOC Gas& Power zakupi dodatkowe 1,5 miliona ton LNG z instalacji Calcasieu Pass LNG firmy Venture Global na „krótszy okres czasu”.

„Venture Global ma przyjemność ogłosić rozszerzenie obecności na rynku azjatyckim poprzez dwie nowe umowy na dostawy na rynek chiński amerykańskiego LNG” – powiedział Mike Sabel, Dyrektor Generalny Venture Global LNG. „Chińska gospodarka ma kluczowy wpływ na globalną politykę środowiskową, a LNG dostarczane przez Venture Global będzie służyć jako ważny element polityki tego kraju w ramach zwiększenia wykorzystania niskoemisyjnych paliw”.

W ostatnich dniach w chińskich media państwowe szeroko komentowano podpisanie umowy, nazywając ją „ruchem, który wyraźnie pokazuje, że faza pierwsza umowy handlowej między Chinami a USA, która obejmuje zwiększony zakup przez Chiny amerykańskich produktów energetycznych, jest sukcesywnie realizowana”. Podkreślano, że w ramach pierwszej fazy umowy handlowej Chiny zgodziły się zwiększyć import energii z USA, w tym LNG, ropy naftowej, produktów rafinowanych i węgla, o 52,4 mld dolarów w ciągu dwóch lat powyżej poziomu bazowego z 2017 roku. 

„Jako największy importer LNG w Chinach, CNOOC jest głęboko zaangażowany nie tylko w misję zabezpieczenia dostaw gazu do Chin, ale także w cele klimatyczne, jakimi jest osiągnięcie neutralności emisyjnej pod względem emisji dwutlenku węgla do 2060 roku” – powiedział Shi Chenggang, prezes CNOOC Gas& Power komentując podpisanie umowy pomiędzy Venture Global i CNOOC . „Z przyjemnością ogłaszamy naszą długoterminową współpracę w zakresie zwiększenia importu amerykańskiego LNG. Zwiększenie dostaw LNG zwiększy  zdolność do zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania Chin na gaz, jednocześnie wspierając proces krajowej transformacji energetycznej, której celem jest zbudowanie „piękniejszych Chin”.

Umowa jest jedną z kilku w ostatnim czasie, które chińskie firmy zawarły z amerykańskimi koncernami, aby zwiększyć wolumen dostaw LNG do kraju. W zeszłym roku chińska firma energetyczna Foran Energy Group zdecydowała się zwiększyć dostawy LNG od amerykańskiej Cheniere Energy w latach 2021-2025. W ubiegłym miesiącu firmy zawarły kolejne porozumienie na 20 lat, począwszy od stycznia 2023 roku. Cheniere poinformował również o zawarciu w zeszłym miesiącu umowy z chińskim SinochemGroup Co. na dostawy LNG od lipca 2022 roku. Wpływ na zwiększenie importu amerykańskiego LNG niewątpliwie miał też wzrost napięcia pomiędzy Chinami, a Australią – kraj ten jest największym importerem LNG do Chin, odpowiadając za ponad 40% wszystkich dostaw tego paliwa.

Chiny stają się więc kluczowym graczem na rynku w kwestii importu LNG – wielu analityków spodziewa się, że do końca obecnej dekady, do tego kraju transportowe będzie ponad 75% światowego LNG. Zawarta umowa pomiędzy CNOOC, a Venture Global jest to także istotnym wydarzeniem geopolitycznym, wskazującym na dalszą normalizację relacji handlowych pomiędzy USA i Chinami. 

Autor: Jan Siemiński

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26

    Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26

    31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.

    Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii

    Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.

    Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.

    Skład wielonarodowego ugrupowania

    Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.

    Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.

    Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił

    Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.

    W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.

    Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu

    STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.