Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Okręty podwodne typu U212 NFS dla Włoskiej Marynarki Wojennej
31 maja, parlament włoski zatwierdził budowę trzeciego okrętu podwodnego typu U212 NFS dla Marina Militare, co oznacza rozpoczęcie procesu według standardowych procedur administracyjnych.
Program U212 NFS, obejmujący dwa okręty, które zostały podpisane umową w 2021 roku, oraz utworzenie Centrum Szkolenia Załóg Okrętów Podwodnych w Tarencie (Centro Addestramento Sommergibili), jest prowadzony przez OCCAR (Organizacja Współpracy w dziedzinie Uzbrojenia). Głównym wykonawcą programu jest państwowa grupa stoczniowa Fincantieri.
Nowoczesne okręty podwodne dla włoskiej Marynarki Wojennej
Pierwsze dwa okręty mają zostać dostarczone odpowiednio w 2027 i 2029 roku, a ceremonię rozpoczęcia budowy drugiego okrętu zaplanowano na 6 czerwca. Produkcja prototypu rozpoczęła się w styczniu ubiegłego roku.
Projekt U212 NFS jest ewolucją programu U212A, który został zrealizowany we współpracy z niemieckim holdingiem stoczniowym thyssenkrupp Marine Systems GmbH. W ramach tego programu Fincantieri dostarczyło Włochom cztery okręty podwodne: Salvatore Todaro (S 526), Scirè (S 527), Pietro Venuti (S 528) i Romeo Romei (S 529). Dostawy odbyły się w dwóch transzach w latach 2006-2007 i 2016-2017.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/trojstronne-manewry-na-morzu-poludniowochinskim/
Cel programu U212 NFS
Program budowy okrętów podwodnych typu U212 NFS ma na celu zastąpienie nieperspektywicznych jednostek III i IV serii typu Nazario Sauro, spełniając kryterium ilościowe 1:1. Jednocześnie ma wzmocnić włoską dominację podwodną w regionie Morza Śródziemnego dzięki nowoczesnym rozwiązaniom konstrukcyjnym. Program U212 NFS został uruchomiony w celu ogólnego poprawienia parametrów taktyczno-technicznych w porównaniu do pierwszej serii czterech okrętów U212A, które są już w służbie we włoskiej marynarce wojennej. Nowy wariant będzie miał pewne przyrostowe ulepszenia, takie jak napęd i zasilanie, a także istotne zmiany w innych obszarach.
Innowacyjne rozwiązania
W ramach projektu U212 NFS przewidziano szereg innowacyjnych rozwiązań. Jedną z najważniejszych modyfikacji jest rozbudowany pakiet walki elektronicznej, który umożliwi bardziej efektywne działania podwodne. Okręty będą miały możliwość załadowania i dostarczenia pod wodą żołnierzy jednostek specjalnych oraz autonomicznych pojazdów podwodnych. To pozwoli na zwiększenie wszechstronności i elastyczności działań włoskiej marynarki wojennej.
Nowoczesność i wyjątkowe zdolności
Jednak najbardziej innowacyjną zdolnością okrętów podwodnych typu U212 NFS będzie możliwość wystrzeliwania pocisków manewrujących spod powierzchni wody za pomocą wyrzutni torpedowych. To zupełnie nowa zdolność, która wzmocni włoską marynarkę wojenną i umożliwi jej efektywną obronę i działania ofensywne.
Zaawansowana technologia
Nowe okręty będą także wyposażone w napęd niezależny od powietrza AIP (Air Independent Propulsion), który oparty będzie na ogniwach paliwowych z litowo-jonowymi akumulatorami. Taka technologia pozwoli na zwiększenie prędkości podwodnej, zasięgu i czasu pływania okrętów, co przekłada się na ich większą efektywność operacyjną.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/bezpieczenstwo-morskie-skuteczne-strategie-i-dzialania/
Wzrost potencjału włoskiej Marynarki Wojennej
Przebudowane zostaną także inne elementy okrętu, takie jak sekcja dziobowa, która zostanie dostosowana do nowych wymagań. Dodatkowo, powierzchnia kadłuba zostanie pokryta specjalną fluorową powłoką polimerową, co przyczyni się do redukcji szumów i poprawy stealth, czyli ukrycia okrętu przed wykryciem przez potencjalne zagrożenie.
Planowane dostawy dwóch pierwszych okrętów podwodnych typu U212 NFS w latach 2027 i 2029 wprowadzą włoską marynarkę wojenną na nowy poziom możliwości operacyjnych. Dzięki zaawansowanej technologii, doskonałym parametrom i nowoczesnemu wyposażeniu, włoskie okręty podwodne będą miały przewagę nad innymi jednostkami w rejonie Morza Śródziemnego.
Podsumowanie
Budowa okrętów podwodnych typu U212 NFS dla włoskiej Marynarki Wojennej jest kluczowym krokiem w modernizacji sił zbrojnych Włoch. Program U212 NFS ma na celu zastąpienie starszych jednostek typu Nazario Sauro i wzmocnienie włoskiej dominacji podwodnej w regionie Morza Śródziemnego. Nowe okręty będą wyposażone w zaawansowane rozwiązania, takie jak rozbudowany pakiet walki elektronicznej, możliwość wystrzeliwania pocisków manewrujących spod wody, napęd niezależny od powietrza oraz inne innowacyjne technologie.
Dostawa pierwszych dwóch jednostek planowana jest na lata 2027 i 2029, co wprowadzi włoską marynarkę wojenną na nowy poziom operacyjny. To dowód na wysoką jakość włoskiego przemysłu obronnego i potwierdzenie roli Fincantieri jako wiodącego producenta okrętów podwodnych.
Autor: MD
Powiązane wpisy
Przyszłość rejsów wycieczkowych po 2026 roku: flota, porty, regulacje
Światowy rynek rejsów wycieczkowych wchodzi w kolejny etap rozwoju. Coraz większe jednostki stają się podstawą ofert największych armatorów, jednocześnie rośnie presja na ograniczanie emisji gazów cieplarnianych oraz dostosowanie floty do coraz bardziej restrykcyjnych regulacji.
W artykule
Według portalu Criuse Industru News, po 2026 roku rynek rejsów wycieczkowych będzie musiał rynek rejsów wycieczkowych, pogodzić ambicje dalszej rozbudowy flot z wymogami administracyjnymi oraz oczekiwaniami pasażerów, dla których coraz większe znaczenie ma jakość produktu, a nie wyłącznie jego skala.
Coraz większe jednostki na rynku rejsów wycieczkowych
W nadchodzącej dekadzie statki wycieczkowe będą nadal zwiększać swoje rozmiary. Jednostki o pojemności przekraczającej 200 tys. GT staną się standardem w ofertach największych armatorów. Nowe, rekordowe statki wycieczkowe zapowiadają m.in. armatorzy tacy jak Norwegian Cruise Line, Carnival Cruise Line oraz Disney Cruise Line.
Równolegle rozwijane będą sprawdzone serie dużych jednostek, takie jak klasa Icon w ofercie Royal Caribbean oraz klasa World należąca do MSC Cruises. Większa skala pozwala armatorom na rozbudowę oferty pokładowej oraz zwiększanie przychodów generowanych poza samą sprzedażą biletów.
Większe jednostki a wymagania środowiskowe
Rosnące rozmiary statków nie oznaczają rezygnacji z działań zmierzających do ograniczania ich wpływu na środowisko. Nowe jednostki projektowane są z myślą o spełnieniu przyszłych norm emisyjnych. Od 2026 roku około 65 % statków wchodzących do eksploatacji będzie zasilanych paliwami alternatywnymi, przede wszystkim LNG.
W dalszej perspektywie armatorzy przygotowują się do wdrażania konstrukcji przystosowanych do zasilania metanolem, w ograniczonym zakresie również wodorem. Towarzyszą temu działania obejmujące ograniczanie stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, bardziej racjonalne gospodarowanie wodą oraz rozwój infrastruktury umożliwiającej zasilanie statków z lądu podczas postoju w portach.
Coraz więcej portów w Europie i innych regionach świata inwestuje w rozwiązania pozwalające na wyłączanie siłowni okrętowych podczas postoju przy nabrzeżu.
Nowe kierunki rozmieszczania floty
Zmienia się również podejście do planowania tras. Jednym z wyraźnych trendów jest rozwój rejsów poza szczytem sezonu w basenie Morza Śródziemnego. Po największych artmatorach, takich jak Costa Cruises, MSC oraz Celebrity Cruises, także armatorzy z segmentu luksusowego rozszerzają swoją zimową obecność w regionie.
Dotyczy to m.in. statków wycieczkowch Windstar Cruises, Oceania Cruises, Silversea Cruises, Azamara oraz Regent Seven Seas Cruises. Viking od lat utrzymuje rozbudowaną ofertę zimową zarówno w południowej, jak i północnej części Europy.
W Stanach Zjednoczonych obserwowany jest powrót tradycyjnych portów bazowych, takich jak Filadelfia, przy jednoczesnym rozszerzaniu działalności w portach San Diego, Jacksonville, Norfolk oraz Mobile.
Prywatne i ekskluzywne destynacje
Coraz większą rolę w strategiach armatorów odgrywają prywatne destynacje, nad którymi operatorzy mają pełną kontrolę. Royal Caribbean Group planuje docelowo eksploatować ponad osiem wyłącznych miejsc postoju w Europie, na Karaibach, Pacyfiku oraz w Ameryce Południowej.
Również Carnival Corporation intensywnie rozwija własne zaplecze lądowe. Wśród realizowanych projektów znajdują się Celebration Key, przebudowa Mahogany Bay w Isla Tropicale oraz dalszy rozwój kompleksu RelaxAway at Half Moon Cay.
Dłuższe postoje w portach
Kolejnym trendem jest wydłużanie czasu postoju w portach. W sezonie zimowym 2027–2028 Norwegian Cruise Line planuje rejsy, w których średni czas pobytu w porcie wynosić będzie 9,5 godziny, z dużą liczbą późnych wyjść oraz nocnych postojów.
Zbliżone podejście prezentują programy Immersive Overnight oferowane przez Regent Seven Seas Cruises, zakładające nawet kilkudniowy pobyt w jednym porcie. Podobną strategię rozwijają także Princess, Azamara, Oceania, Atlas Ocean Voyages oraz Windstar.
Podatki, opłaty i limity pasażerów
Na kształt przyszłych tras coraz silniej wpływają lokalne regulacje. W wielu popularnych destynacjach wprowadzane są nowe podatki, opłaty portowe oraz limity liczby pasażerów, których celem jest ograniczenie presji turystycznej.
Choć część rozwiązań już obowiązuje, większość nowych regulacji zacznie wchodzić w życie od 2026 roku. Dotyczy to m.in. Grecji, Norwegii, Hawajów, Islandii oraz Francji.
Starsze jednostki schodzą z rynku
Wraz z rosnącym znaczeniem jakości produktu starsze i mniejsze statki są stopniowo wycofywane z eksploatacji. W ciągu ostatnich pięciu lat Carnival Corporation pozbyła się ponad 20 jednostek, w tym Costa Fortuna oraz Seabourn Sojourn, sprzedanych w 2025 roku.
Norwegian Cruise Line Holdings zapowiedziała pierwsze wycofania statków od ponad 15 lat, natomiast National Geographic-Lindblad Expeditions planuje zakończenie eksploatacji jednostek National Geographic. Sea Lion oraz National Geographic Sea Bird w 2026 roku.
Koniec floty „w zawieszeniu”
Tzw. flota „w zawieszeniu”, obejmująca statki pozostające poza eksploatacją po pandemii COVID-19, praktycznie znika z rynku. W 2025 roku większość takich jednostek znalazła nowych operatorów lub powróciła do regularnej służby.
Przykładem jest dawna Costa Magica sprzedana chińskiemu armatorowi Tianjin Orient International Cruises, a także powrót do eksploatacji jednostek takich jak Ocean Victory oraz Ocean Adventurer.
