Jak ochrona oceanów wpływa na przyszłość turystyki morskiej [ANALIZA]
![Jak ochrona oceanów wpływa na przyszłość turystyki morskiej [ANALIZA] / Portal Stoczniowy](https://portalstoczniowy.pl/wp-content/uploads/2024/02/turystyka-morska-.gif)
Niezastąpiona rola oceanów w rozwoju turystyki morskiej zobowiązuje branżę do szczególnej troski o ich stan. Działania na rzecz ochrony morskiej bioróżnorodności i ograniczania zanieczyszczeń przekształcają się z zobowiązań moralnych w ekonomiczną konieczność, kluczową dla zapewnienia ciągłości i prosperity sektora turystycznego.
W artykule
Turystyka morska: Między rozwojem gospodarczym a ochroną ekosystemów
Turystyka morska, opierając się na niezachwianej równowadze ekosystemów morskich, stanowi kluczowy element gospodarek wielu regionów. Oceany i morza, będące areną dla aktywności takich jak głębinowe nurkowanie, snorkeling, czy też obserwacja morskich ssaków, przyczynia się do generowania istotnych przychodów dla lokalnych społeczności oraz wzbogaca paletę doświadczeń dla turystów. Sukces tych przedsięwzięć zależy od zachowania bogactwa życia w wodach morskich oraz ich zdolności do regulacji klimatu poprzez absorpcję dwutlenku węgla i nadmiaru ciepła.
Zmiany klimatyczne, manifestujące się ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi, wywierają istotny wpływ na sektor turystyczny. W ubiegłym roku, podczas miesięcy letnich, intensywne fale upałów oraz pożary lasów znacząco zakłóciły działalność turystyczną, prowadząc do poważnych skutków gospodarczych i społecznych.
Rozwój turystyki morskiej, choć kluczowy dla wielu regionów, rodzi poważne wyzwania dla ekosystemów morskich. Rozbudowa obiektów turystycznych wzdłuż linii brzegowych, wzmożony ruch transportowy, zarówno lotniczy, jak i morski, oraz narastająca produkcja odpadów plastikowych negatywnie oddziałują na środowisko morskie, zagrażając jego bioróżnorodności i czystości.
Niemniej jednak, z najnowszych badań przeprowadzonych przez One Ocean Foundation wynika, że wciąż mała część przedsiębiorstw działających w sektorze turystyki morskiej ma świadomość wpływu swojej działalności na morskie ekosystemy. Tylko niewielki procent firm zdaje sobie sprawę z presji, jaką ich działania wywierają na różnorodność biologiczną oraz czystość wód morskich.
Przeformułowanie w ten sposób podkreśla znaczenie turystyki morskiej dla gospodarki oraz jej wpływ na środowisko naturalne, jednocześnie wskazując na potrzebę zrównoważonego rozwoju i ochrony morskich ekosystemów dla przyszłych pokoleń.
Wyzwania i odpowiedzialność branży turystycznej
Badanie przeprowadzone przez Bank Światowy w 2021 roku wykazało, że każdy dolar zainwestowany przez sektor publiczny w ochronę przyrody i rozwój turystyki opartej na wartościach ekologicznych może przynieść co najmniej sześciokrotny zwrot. Turystyka w obszarach chronionych nie tylko napędza wzrost gospodarczy, ale również przynosi znaczące korzyści finansowe.
Morskie obszary chronione (MPA), jako przestrzenie promujące turystykę bliską naturze, stają się dynamicznie rozwijającym się sektorem, przewidywanym do osiągnięcia dochodów na poziomie 665 miliardów dolarów rocznie do 2030 roku. Z tego względu, inwestycje w ochronę i renowację ekosystemów morskich stają się kluczowym zainteresowaniem zarówno dla władz państwowych, jak i przedsiębiorców.
Przykładowo, renomowana sieć hoteli Six Senses przyczyniła się do ochrony ekologicznie cennych obszarów, takich jak rafy koralowe, lasy namorzynowe i łąki trawy morskiej na atolu Laamu na Malediwach, ustanawiając je jako MPA. Te działania nie tylko podkreślają naturalne piękno regionu, ale także przyczyniają się do walki ze zmianami klimatycznymi i zapewniają ochronę linii brzegowej.
Neil Jacobs, dyrektor generalny Six Senses i członek Global Future Council on Sustainable Tourism przy Światowym Forum Ekonomicznym, podkreśla, że działania na rzecz zrównoważonego rozwoju nie ograniczają się jedynie do obszaru hotelu, ale mają szerszy wymiar, wykraczający poza jego granice.
Dobrostan i utrzymanie społeczności przybrzeżnych są nierozerwalnie związane ze stanem oceanów i linii brzegowej. Dlatego też, ustanowienie MPA oraz inicjatywy na rzecz ochrony i przywracania lasów namorzynowych, które m.in. stanowią barierę ochronną przed skutkami zmian klimatu i zapewniają ochronę przed powodziami, są fundamentalne dla zwiększenia odporności lokalnych wspólnot.
Firmy działające w branży turystycznej mogą również pośrednio wspierać ochronę morskich ekosystemów, inwestując w innowacje i technologie, które przyczyniają się do poprawy kondycji oceanów, takie jak inicjatywa UpLink Ocean, wspierana przez Iberostar Group i Marriott International, pokazując, że zaangażowanie w ochronę środowiska naturalnego może iść w parze z rozwojem sektora turystycznego.
Zrównoważona przyszłość oceanów: Krok naprzód w ochronie i zarządzaniu morskimi ekosystemami
W mijającym roku świadkami byliśmy znaczących kroków naprzód na ścieżce ku zrównoważonej gospodarce oceanami, realizowanej na arenie międzynarodowej. Wydarzenia te obejmowały zarówno podjęcie zobowiązań w ramach globalnych inicjatyw na rzecz różnorodności biologicznej, jak te z Kunming-Montreal, mające na celu ochronę 30% powierzchni oceanów do roku 2030, jak i ratyfikację Traktatu o pełnym morzu, który zakłada regulację akwenów międzynarodowych znajdujących się poza jurysdykcjami narodowymi. Szczególną uwagę zwrócono również na postępy w negocjacjach dotyczących nowego traktatu o tworzywach sztucznych.
W tym kontekście, przedsiębiorstwa uzależnione od zasobów i usług oferowanych przez oceany, stają przed koniecznością adaptacji do nowych warunków. To wymaga odejścia od eksploatacyjnego modelu działania, traktującego morza jako niewyczerpane źródło zasobów i miejsce składowania odpadów, na rzecz podejścia regeneracyjnego, które stawia na pierwszym miejscu zdrowie i odporność ekosystemów morskich.
Inwestycje w turystykę przybrzeżną, takie jak rozwój hoteli, kurortów i atrakcji turystycznych, coraz częściej bazują na rozwiązaniach zgodnych z naturą, unikając twardych interwencji inżynieryjnych. Takie podejście jest odpowiedzią na rosnące zagrożenie związane ze zmianami klimatycznymi i wzrostem poziomu mórz, które stawiają pod znakiem zapytania przyszłość infrastruktury przybrzeżnej.
Jednocześnie, coraz więcej obiektów turystycznych zmierza do minimalizacji swojego śladu ekologicznego poprzez ograniczenie zużycia plastiku i promowanie opakowań wielokrotnego użytku lub biodegradowalnych. Takie działania nie tylko przyczyniają się do ochrony środowiska, ale mogą również generować oszczędności poprzez zmniejszenie ilości odpadów wymagających utylizacji.
Na obszarach, gdzie dostęp do czystej wody pitnej jest ograniczony, niektóre placówki turystyczne wprowadzają innowacyjne rozwiązania w zakresie oczyszczania wody, uniezależniając się od dostaw wody butelkowanej. Przykładem takiej inicjatywy jest projekt Transforming Tourism Value Chains, realizowany przez Program Środowiskowy ONZ, który wspiera przedsiębiorstwa turystyczne w rozwijających się krajach wyspiarskich w zakresie zrównoważonego zarządzania zasobami wodnymi.
Te dynamiczne zmiany w sektorze turystycznym wskazują na rosnącą świadomość konieczności ochrony środowiska morskiego i są świadectwem przekształceń, jakie muszą nastąpić, aby zapewnić trwały rozwój tej branży w harmonii z przyrodą.
Projekt Royal Caribbean: Przełom w przetwarzaniu odpadów i optymalizacji zapasów żywności
Redukcja zanieczyszczeń pochodzących z sektora turystycznego, w tym szczególnie ze ścieków wycieczkowców, stanowi istotny element działań na rzecz ochrony środowiska morskiego. Krytyka skierowana wobec branży wycieczkowej za jej wpływ na morza, od zrzutów zanieczyszczonej wody balastowej po nieoczyszczone ścieki, podkreśla potrzebę pilnych zmian. Inicjatywy takie jak projekt Royal Caribbean, który zamienia odpady w energię, świadczą o rosnącej świadomości i odpowiedzialności sektora wobec ochrony oceanów.
Royal Caribbean wprowadza innowacyjne technologie w zakresie zarządzania odpadami na swoich statkach wycieczkowych, stawiając na systemy przekształcania odpadów w energię. W szczególności, na dwóch nowych statkach, Icon of the Seas oraz Silver Nova, zostaną zastosowane systemy Mikrofalowej Pirolizy Wspomaganej (MAP) i Mikro Auto Gazyfikacji (MAG), które umożliwią przekształcenie odpadów na pokładzie w gaz syntezowy (syngas), który następnie może być bezpośrednio wykorzystywany jako źródło energii na statkach. Dodatkowym produktem tych systemów jest biochar, który może być używany jako składnik odżywczy dla gleby.
Royal Caribbean deklaruje również zobowiązanie do redukcji marnotrawstwa żywności o 50% do roku 2025, wprowadzając szereg inicjatyw, takich jak rozwijanie własnej platformy do monitorowania zapasów żywności, wykorzystanie sztucznej inteligencji do dostosowywania produkcji żywności w czasie rzeczywistym, a także wdrażanie specjalnej roli na pokładzie dedykowanej monitorowaniu i szkoleniu załogi w zakresie ograniczania marnotrawstwa żywności. Ponadto, firma ogłosiła plany dotyczące świadomości na temat marnotrawstwa żywności wśród załogi.
Inicjatywa ta jest częścią szerszych działań Royal Caribbean mających na celu zmniejszenie śladu ekologicznego i promowanie zrównoważonego rozwoju w branży turystycznej. Wprowadzenie systemów przekształcania odpadów w energię na statkach to krok milowy w dążeniu do bardziej ekologicznej i odpowiedzialnej turystyki, podkreślający zaangażowanie firmy w ochronę środowiska morskiego i walkę z marnotrawstwem żywności.
Autor: Mariusz Dasiewicz

PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji

Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.

Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
















