Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Marina w Pucku już otwarta. Nowy węzeł wędrówki dla miłośników żeglarstwa
Marina w Pucku już otwarta i gotowa przyjąć miłośników morza i żeglarstwa. Ta inwestycja, realizowana przez doświadczoną spółkę NDI S.A., to kompleks hydrotechniczny spełniający najwyższe standardy zarówno pod względem funkcjonalności, jak i ekologii.
W sercu malowniczego wybrzeża Polski, znajduje się urokliwe miasto Puck. To tutaj, w ujściu rzeki Płutnicy do Zatoki Puckiej, powstała nowa Marina, której otwarcie odbyło się 22 lipca. Projekt ten to nie tylko zwykłe nabrzeże, ale prawdziwy kompleks hydrotechniczny, który stanie się prawdziwym węzłem wędrówki dla miłośników żeglarstwa i morza.
Głównym wykonawcą prac była renomowana spółka NDI S.A., która od lat specjalizuje się w zaawansowanych projektach hydrotechnicznych. Inwestorem tego ambitnego przedsięwzięcia był Puck, z dumą patrzący na rozwijający się potencjał miasta. Umowa na realizację Marina w Pucku została podpisana w sierpniu 2021 roku, a ekipom budowlanym udało się zakończyć roboty trzy miesiące przed planowanym terminem, co świadczy o ich profesjonalizmie i zaangażowaniu.
Cały zakres prac składał się głównie z wykonania elementów w konstrukcji hydrotechnicznej. Począwszy od eleganckiego nabrzeża zamykającego, które będzie spełniać swoją rolę zarówno funkcjonalnie, jak i estetycznie. Niesamowity pomost dojściowy, zapewniający dogodny dostęp do jachtów oraz falochron północny, który zadba o bezpieczeństwo żeglarzy.
Kolejnym ważnym etapem było dostarczenie i montaż pomostów pływających, które umożliwią kotwiczenie jednostek pływających. To właśnie na tych pomostach turyści i żeglarze będą mogli cieszyć się wspaniałymi widokami oraz spokojem i urokiem Puckiej Mariny.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/przeglad-promowy-w-tym-m-in-nowe-promy-grimaldi-lines-na-trasie/
Budując Marinę w Pucku, społka NDI przywiązywała szczególną uwagę do aspektów ekologicznych. Zastosowano najnowsze technologie przyjazne środowisku, mające na celu minimalizację wpływu na ekosystem Zatoki Puckiej. Wszystkie materiały użyte podczas budowy zostały starannie wyselekcjonowane, aby spełniały najwyższe standardy jakości. Dzięki temu Marina w Pucku nie tylko spełnia wszelkie wymagania funkcjonalne i estetyczne, ale także stanowi przykład odpowiedzialnego podejścia do ochrony środowiska naturalnego. Ta dbałość o ekologię czyni z Mariny w Pucku prawdziwie zrównoważone miejsce, godne uznania i podziwu ze strony miłośników żeglarstwa i natury.
Marina w Pucku została zaprojektowana tak, aby zapewnić żeglarzom najwyższy komfort podczas pobytu. Na pomostach zainstalowano postumenty do poboru energii i wody, które ułatwią załadowanie jednostek i zapewnią dostęp do podstawowych usług. Dodatkowo, znajdą się tam stanowiska wyposażone w profesjonalny sprzęt ratowniczy, drabinki oraz knagi cumownicze, które ułatwią cumowanie jachtów.
Jednym z głównych celów budowy Puckiej Mariny było stworzenie większej liczby miejsc cumowania dla jachtów i białej floty. Dzięki temu, większa ilość turystów i żeglarzy będzie miała okazję odwiedzić urokliwe miasto Puck i cieszyć się jego urokami. Powstało aż 98 nowych miejsc cumowania, co znacząco zwiększa potencjał turystyczny tego regionu.
Inwestycja w Marinie w Pucku była kosztownym przedsięwzięciem, ale dzięki dofinansowaniu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, ponad 80% kosztów kwalifikowanych zostało pokrytych. To dowód na to, że unijne fundusze są wykorzystywane w sposób efektywny i sprzyjający rozwojowi lokalnych społeczności.
Otwarcie Puckiej Mariny to wyjątkowy moment dla miasta Puck. Ta nowoczesna i funkcjonalna przystań stanie się sercem żeglarstwa na polskim wybrzeżu. Dla miłośników morza, jachtów i morskich przygód, to miejsce pełne możliwości i niezapomnianych chwil.
Źródło: Grupa NDI/MD
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
