Okręt podwodny Le Terrible typu Le Triomphant odpala pocisk balistyczny M-51

Francuska polityka międzynarodowa od lat opiera się na koncepcji siły odstraszania nuklearnego. W tym kontekście, 19 kwietnia francuski okręt podwodny o napędzie jądrowym, Le Terrible typu Le Triomphant, przeprowadził próby odpalenia pocisku balistycznego M-51 niedaleko wybrzeży USA. Cały lot rakiety był monitorowany za pomocą urządzeń telemetrycznych i optoelektronicznych obsługiwanych przez specjalistów z Wydziału Testów Pocisków Dyrekcji Generalnej ds. Uzbrojenia.
Test przebiegł pomyślnie, a pocisk bez głowicy jądrowej spadł na wody północnego Atlantyku, kilkaset kilometrów od wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Podobne próby były już przeprowadzane ponad dziesięć razy od 2006 roku. Minister sił zbrojnych Sébastien Lecornu wyraził zadowolenie po udanej próbie i zaznaczył, że test był przeprowadzony zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Francji.
Obecnie Francuzi sprawdzają najnowszą wersję pocisku M51.3, która ma zmodyfikowany trzeci stopień, wydłużający zasięg i ulepszone wabie do skutecznego penetrowania wrogiej obrony przeciwrakietowej. Pocisk M-51 to międzykontynentalny pocisk odpalany z wyrzutni okrętów podwodnych, który zastępuje w użyciu starszy pocisk balistyczny M45.
Każdy pocisk M-51 zawiera od sześciu do dziesięciu głowic termojądrowych, które można niezależnie wycelować. Francuska Tête nucléaire océanique (TNO), oceaniczna głowica nuklearna, jest zastępowana systematycznie od 2015 roku. Zasięg operacyjny pocisku M-51 wynosi od ośmiu do dziesięciu tysięcy kilometrów przy prędkości Ma 25. Waga pocisku M-51 wynosi 52 000 kg, długość 12 metrów, a średnica 2,3 metra.
Le Terrible jest pierwszym okrętem typu Le Triomphant, który przeszedł remont, a w niedalekiej przyszłości planowane jest poddanie modernizacji pozostałych trzech jednostek. Testy pocisku balistycznego M51 są jednym z kluczowych sprawdzianów okrętu po jego powrocie do służby francuskiej marynarki wojennej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/mbda-z-duzym-kontraktem-dla-polskiego-systemu-obrony-powietrznej/
Francuski okręt podwodny o napędzie jądrowym, Le Terrible, jest jednym z okrętów tworzących dywizjon ENSLE (l’escadrille des sous-marins nucléaires lanceurs d’engins) i prowadzi skryte patrole w ramach strategicznych sił oceanicznych (Force Océanique Stratégique). Te siły stanowią integralną część francuskich sił uderzeniowych, czyli odstraszania (Force de Frappe). Wraz z jednostkami bliźniaczymi, okręt Le Terrible odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa narodowego Francji poprzez zdolność do prowadzenia działań ofensywnych z ukrycia.
Załoga francuskiego okrętu podwodnego Le Terrible składa się z 16 oficerów, 88 podoficerów i 8 marynarzy, którzy na zmiany pełnią służbę na pokładzie jednostki. Ich głównym zadaniem jest zapewnienie gotowości operacyjnej jednostki, a także umożliwienie odpoczynku podwodnikom oraz zapewnienie kontaktu z rodzinami. Należy jednak zaznaczyć, że autonomiczność okrętu jest ograniczona do 70 dni ze względu na ilość zapasów.
Załoga okrętu Le Terrible musi doskonale planować i wykonywać swoje zadania, aby móc przeprowadzać misje w tajemnicy i z maksymalną skutecznością. Wysoka jakość szkolenia oraz zdolność do pracy w trudnych warunkach to niezbędne cechy załogi, pozwalające na osiągnięcie celów strategicznych i zapewnienie bezpieczeństwa narodowego Francji. Każdy członek załogi odgrywa kluczową rolę w procesie przygotowań i realizacji działań, co wymaga od nich nie tylko specjalistycznej wiedzy i umiejętności, ale także zdolności do pracy w zespole i podejmowania szybkich i właściwych decyzji w sytuacjach krytycznych.
Le Terrible jest uzbrojony w 16 pocisków balistycznych o zasięgu strategicznym MSBS (Mer-Sol-Ballistique-Stratégique) typu M51. Jednostki te wykorzystują także pociski przeciwokrętowe Exocet SM39 oraz cztery wyrzutnie kalibru 533 mm, pozwalające na odpalanie torped F17 Mod 2. Po modernizacji systemów bojowych, wszystkie jednostki będą zdolne do odpalania ciężkich torped F21 Artemis.
Le Terrible jest wyposażony w nowoczesny system walki SYCOBS (System de Combat Barracuda-SSBN), który zostanie również zainstalowany na nowych okrętach podwodnych typu Barracuda.
Baza macierzysta okrętów Le Triomphant znajduje się na Île Longue, w pobliżu Brestu. Te okręty są nie tylko dumą narodową Francji, ale również stanowią potężne narzędzie w polityce odstraszania nuklearnego. Od 1972 roku Paryż utrzymuje przynajmniej jeden okręt ENSLE w gotowości operacyjnej, co podkreśla znaczenie Francji w skali międzynarodowej.
W 2021 roku Francja ogłosiła plany budowy czterech nowych okrętów podwodnych SNLE 3G (sous‑marin nucléaire lanceur d’engins), które zastąpią obecnie używane jednostki, a te zostaną wycofane ze służby po 2035 roku lub jeszcze później. Dlatego utrzymanie obecnych francuskich okrętów podwodnych o napędzie jądrowym w jak najlepszym stanie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa narodowego.
Władze Francji uważają posiadanie broni jądrowej za niezbędne dla zachowania niepodległości i suwerenności kraju oraz dla zapewnienia bezpieczeństwa narodowego. Posiadanie tego typu broni stanowi dla Francji swoistego rodzaju ubezpieczenie, które ma zapobiegać agresji ze strony innych państw.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/drony-jako-grozba-dla-infrastruktury-krytycznej-wywiad/
W ramach polityki odstraszania nuklearnego Francja utrzymuje stałą gotowość operacyjną swoich okrętów podwodnych wyposażonych w pociski balistyczne. Odpowiednie siły i środki są ciągle modernizowane, a programy budowy nowych okrętów są stale rozwijane. Dla Francji posiadanie broni jądrowej ma także istotne znaczenie w polityce międzynarodowej, dając jej miejsce w gronie państw posiadających największy wpływ na scenie międzynarodowej.
Francuska polityka międzynarodowa, która opiera się na koncepcji siły odstraszania nuklearnego, budzi wiele kontrowersji. Jedni uważają ją za skuteczną metodę zapobiegania konfliktom zbrojnym i agresji ze strony innych państw, inni zaś krytykują za zbyt dużą eskalację napięcia oraz ryzyko wywołania konfliktu nuklearnego.
Próbne odpalenie pocisku balistycznego przez francuski okręt podwodny w kwietniu 2023 roku może być interpretowane na wiele sposobów – jako demonstracja siły, pokazanie zdolności technologicznych czy też próba zbudowania napięcia politycznego. Bez wątpienia, taka polityka pokazuje, że Francja nie rezygnuje z roli ważnego gracza na arenie międzynarodowej i traktuje swoje siły zbrojne jako ważny element polityki zagranicznej.
Autor: MD

Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu

Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.










