System OPM Głuptak z Politechniki Gdańskiej na kolejnych Niszczycielach Min Kormoran II

Politechnika Gdańska, ciesząca się uznaniem za swoje innowacyjne rozwiązania technologiczne, dostarczy na potrzeby Marynarki Wojennej kolejną partie systemu obrony przeciwminowej o kr. Głuptak (3 komplety). Tym razem, system ten zostanie zainstalowany na nowych niszczycielach min typu Kormoran II. To kolejny krok w rozwoju polskiej technologii obronnej, który potwierdza zaufanie, jakim Ministerstwo Obrony Narodowej obdarza Politechnikę Gdańską.

27 lipca 2023 r., w Sali Senatu Politechniki Gdańskiej, odbyło się uroczyste podpisanie umowy dotyczącej projektu o kryptonimie Głuptak. Prof. Janusz Nieznański, prorektor ds. umiędzynarodowienia i innowacji, reprezentujący Politechnikę Gdańską, oraz prezes Marcin Wiśniewski, reprezentujący Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej (OBR CTM) S.A., wspólnie podpisali porozumienie. Ceremonia odbyła się przy udziale przedstawicieli Agencji Uzbrojenia i Inspektoratu Marynarki Wojennej Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, w tym kmdr. Piotra Skóry i kmdr. Grzegorza Muchy.

Systemy OPM Głuptak, opracowane na Politechnice Gdańskiej, jest przeznaczony do identyfikacji i neutralizacji niebezpiecznych obiektów znajdujących się w zbiornikach wodnych. Mogą operować na głębokości od 5 do 200 metrów, co czyni je niezwykle uniwersalnymi narzędziami w obronie przeciwminowej.

Trzy systemy OPM Głuptak zostaną zainstalowane na niszczycielach min typu Kormoran II które będą przeznaczone dla świnoujskiego 12. Dywizjonu Trałowców z 8. Flotylli Obrony Wybrzeża.. Właśnie niedawno, 25 lipca 2023 r., rozpoczęto budowę przyszłego ORP Jaskółka, a prace nad przyszłym ORP Rybitwa mają ruszyć jeszcze w tym roku. Pierwszy okręt tego typu, ORP Kormoran, został wprowadzony do służby w Marynarce Wojennej w 2017 r. Następnie, 27 grudnia 2017 r., Inspektorat Uzbrojenia zawarł umowę z konsorcjum, w skład którego wchodziły: Remontowa Shipbuilding S.A. (lider), Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej S.A. oraz PGZ Stocznia Wojenna Sp. z o.o. Umowa ta dotyczyła dostawy dwóch kolejnych okrętów – OORP Albatros i Mewa, które otrzymały swoje bandery wojenne RP odpowiednio 28 listopada 2022 r. i 14 lutego 2023 r.

Podpisanie umowy na dostarczenie systemów OPM Głuptak dla nowych jednostek to dowód na to, że polska nauka i technologia idą w dobrym kierunku. Politechnika Gdańska, jako jedna z czołowych polskich uczelni technicznych, stale dąży do rozwoju i ulepszania swoich rozwiązań. Dzięki temu, polskie siły zbrojne mogą korzystać z najnowszych osiągnięć nauki, co przekłada się na ich skuteczność i bezpieczeństwo.

Systemy OPM Głuptak są nie tylko wynikiem ciężkiej pracy naukowców z Politechniki Gdańskiej, ale również dowodem na to, że polska nauka jest w stanie tworzyć innowacyjne rozwiązania na skalę globalną. To kolejny krok na drodze do zwiększenia technologicznej niezależności Polski w obszarze obronności.

Synergia pomiędzy Politechniką Gdańską a Ośrodkiem Badawczo-Rozwojowym Centrum Techniki Morskiej (OBR CTM) S.A. stanowi przykład efektywnego połączenia nauki i przemysłu. W rezultacie powstają rozwiązania, które nie tylko są innowacyjne, ale również odpowiadają na konkretne potrzeby użytkowników.

Potwierdzeniem skuteczności polskiej nauki i technologii w sferze obronności jest zastosowanie systemów OPM Głuptak. Jest to kolejny krok w kierunku zwiększenia technologicznej niezależności Polski w dziedzinie obronności.

Źródło: Politechnika Gdańska

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa

    Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa

    Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.

    ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela

    Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.

    Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.

    Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby

    W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.

    Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.

    Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.

    Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.