Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Palenie blach pod wycieczkowiec Seven Seas Prestige
21 października, w weneckiej stoczni Marghera, grupa stoczniowa Fincantieri zainaugurowała przełomowy projekt – budowę pierwszego z dwóch ultra luksusowych statków wycieczkowych dla armatora Regent Seven Seas Cruises. To wydarzenie symbolizuje nie tylko rozwój segmentu statków pasażerskich klasy premium, ale także rosnące znaczenie technologii proekologicznych w nowoczesnej budowie jednostek morskich.
W artykule
Ceremonia palenia blach pod jednostkę Seven Seas Cruises w Margherze – nowa generacja wycieczkowców
Ceremonia palenia blach, odbywająca się w stoczni Fincantieri w Margherze (Wenecja), stanowiła symboliczne rozpoczęcie prac nad Seven Seas Prestige. Udział w wydarzeniu wzięły kluczowe osoby z branży, takie jak Harry Sommer, prezes i dyrektor generalny Norwegian Cruise Line Holdings Ltd, Andrea DeMarco, prezes Regent Seven Seas Cruises, oraz Luigi Matarazzo, dyrektor generalny Fincantieri Merchant Ships Division. To ważne wydarzenie dla branży, które otwiera nowy rozdział w segmencie ultra luksusowych statków wycieczkowych.
Pojemna platforma Seven Seas Prestige
Nowy wycieczkowiec będzie charakteryzować się imponującymi rozmiarami i zaawansowanymi rozwiązaniami technologicznymi. Prototypowa jednostka Seven Seas Prestige o wyporności 77 000 ton brutto i długości 257 metrów, będzie mogła pomieścić około 850 pasażerów w 434 przestronnych apartamentach. Warto podkreślić, że statek ten zaoferuje jeden z najwyższych w branży współczynników liczby gości do powierzchni, co ma zapewnić najwyższy standard komfortu i luksusu.
Statek ma być ucieleśnieniem nowoczesnej elegancji i wyrafinowania, spełniając najbardziej wymagające oczekiwania klientów podróżujących w segmencie ultra premium. W ramach tej jednostki wprowadzone zostaną nowe kategorie zakwaterowania, które mają redefiniować standard luksusu na morzu. Ponadto, w konstrukcji i eksploatacji jednostki uwzględniono najbardziej zaawansowane technologie środowiskowe, zgodne z obecnymi regulacjami IMO dotyczącymi redukcji emisji spalin i ochrony środowiska morskiego.
Klasa Prestige – kolejny krok po udanej serii Explorer
Nowy ultra luksusowy wycieczkowiec budowany przez Fincantieri dla Regent Seven Seas Cruises otwiera nową klasę Prestige, kontynuując sukces poprzednich jednostek armatora. Armator, znany z najwyższego poziomu komfortu i niemal wyłącznie apartamentów z balkonami, cieszy się reputacją jednej z najbardziej luksusowych linii wycieczkowych na świecie.
Flota armatora rozpoczęła się od Seven Seas Navigator, zbudowanego w 1999 roku, który oferuje wyłącznie apartamenty, z czego 90% ma prywatne balkony. Następnie w 2001 roku dołączył Seven Seas Mariner – pierwszy na świecie statek wycieczkowy z wyłącznie balkonowymi apartamentami. W 2003 roku zwodowano Seven Seas Voyager, a w 2016 roku w swój pierwszy rejs wyruszył Seven Seas Explorer, uznawany za najbardziej luksusowy wycieczkowiec na świecie.
Nowa klasa Prestige, której inaugurację otwiera Seven Seas Prestige, oferuje jeszcze wyższy poziom komfortu, zaawansowane technologie proekologiczne oraz luksusowe doświadczenia, które są znakiem rozpoznawczym linii Regent Seven Seas Cruises.
Co ciekawe, Fincantieri nadal podnosi poprzeczkę, wprowadzając innowacyjne rozwiązania technologiczne, które mają na celu zaspokoić rosnące potrzeby pasażerów. Przykładem mogą być unikalne doświadczenia kulinarne, nowe udogodnienia wellness oraz bogaty wachlarz rozrywek na pokładzie. Te elementy mają na celu przyciągnięcie najbardziej wymagających klientów, którzy poszukują nie tylko luksusowych podróży, ale także niepowtarzalnych doświadczeń.
Innowacyjne technologie środowiskowe – klucz do przyszłości żeglugi pasażerskiej
Jednym z najważniejszych aspektów nowej klasy statków budowanych przez Fincantieri jest nacisk na technologie przyjazne środowisku. W obliczu rosnących regulacji dotyczących ochrony środowiska morskiego, nowe jednostki wycieczkowe są projektowane z myślą o minimalizacji wpływu na środowisko. Seven Seas Prestige będzie wyposażona w systemy redukcji emisji spalin oraz optymalizowane silniki, które mają na celu zmniejszenie zużycia paliwa i obniżenie emisji CO2.
Warto również zwrócić uwagę na zastosowanie najnowszych rozwiązań w zakresie zarządzania odpadami oraz oczyszczania wód balastowych. Te technologie stają się standardem w branży morskiej, jednak Fincantieri stawia na innowacyjność, integrując je w nowoczesny i zrównoważony sposób.
Znaczenie budowy nowych jednostek dla globalnego rynku morskiego
Budowa Seven Seas Prestige to znaczący postęp dla całej branży żeglugi wycieczkowej oraz ważny sygnał dla globalnego rynku morskiego. Luksusowe statki pasażerskie stanowią nie tylko symbol rozwoju branży turystycznej, ale także wyznaczają nowe standardy w zakresie zrównoważonego rozwoju i innowacyjności technologicznej.
W obliczu dynamicznych zmian rynkowych, projekt wycieczkowca takiego jak Seven Seas Prestige pokazują, że kluczowe firmy stoczniowe, takie jak Fincantieri, są w stanie dostosować się do nowych wyzwań. Rozwój statków pasażerskich w segmencie ultra premium wskazuje na rosnące zainteresowanie konsumentów luksusowymi podróżami, które łączą wygodę, nowoczesność oraz dbałość o środowisko naturalne.
Ceremonia cięcia blach dla Seven Seas Prestige to istotny krok w kierunku przyszłości żeglugi wycieczkowej. Nowa klasa statków oferująca najbardziej zaawansowane technologie, wysoki standard zakwaterowania oraz innowacyjne rozwiązania środowiskowe stanowi odpowiedź na rosnące potrzeby rynku. Fincantieri, lider w budowie jednostek morskich, pokazuje, że jest w stanie łączyć luksus z odpowiedzialnością ekologiczną, co stawia ją na czołowej pozycji w globalnym przemyśle morskim.
Źródło: Fincantieri
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
