Po wielomiesięcznym rozmieszczeniu lotniskowiec USS Harry S. Truman wraca do macierzystej bazy

23 maja lotniskowiec US Navy USS Harry S. Truman (CVN-75) opuścił wody Morza Śródziemnego, przechodząc około godziny 01:45 czasu lokalnego przez Cieśninę Gibraltarską na zachód. Tym samym rozpoczął ostatni etap powrotu do portu macierzystego po blisko ośmiomiesięcznym rozmieszczeniu.

Działania operacyjne i obecność na Morzu Czerwonym

Jednostka typu Nimitz, która opuściła bazę Naval Station Norfolk we wrześniu 2024 roku, rozpoczęła rozmieszczenie od operacji na Morzu Północnym i Śródziemnym. W tym czasie brała udział w krótkiej serii ćwiczeń NATO Neptune Strike. Po zakończeniu manewrów została skierowana na południe – na wody Morza Czerwonego, gdzie przez większość misji odpowiadała na rosnącą aktywność rebeliantów Huti.

Przedłużona obecność w ramach operacji Rough Rider

Rozmieszczenie lotniskowca USS Harry S. Truman było kilkukrotnie przedłużane decyzją sekretarza obrony Petea Hegsetha. Podczas rozmieszczenia lotniskowiec realizował również zadania w ramach operacji Rough Rider, której celem było ograniczenie zdolności rebeliantów do rażenia żeglugi międzynarodowej z użyciem bezzałogowych statków powietrznych i pocisków przeciwokrętowych.

W toku działań operacyjnych doszło do kilku incydentów – utracono trzy samoloty F/A-18, a w lutym doszło do kolizji z jednostką handlową w rejonie Port Said, o czym szczegółowo informowaliśmy na naszym portalu. W wyniku tego zdarzenia nastąpiła zmiana dowódcy okrętu – obowiązki przejął kpt. Christopher Hill, wcześniej dowodzący USS Dwight D. Eisenhower (CVN-69).

Zaangażowanie w ćwiczenia i obecność na kluczowych akwenach

Rejon operacyjny lotniskowca USS Harry S. Truman obejmował strategiczne akweny NATO, w tym północnoeuropejskie wody Morza Północnego, wschodnią część Morza Śródziemnego oraz południowy sektor – Morze Czerwone. Obecność grupy lotniskowcowej US Navy w tym obszarze wzmacniała zdolności odstraszania i wsparcia sojuszników w warunkach podwyższonego ryzyka dla swobody żeglugi.

Zakończenie działań ofensywnych na początku maja otworzyło drogę do opuszczenia regionu i powrotu jednostki na Atlantyk. Dla USS Harry S. Truman stanowi to symboliczne domknięcie kolejnego intensywnego i wymagającego rozdziału w jego historii operacyjnej.

Źródło: USNI News

https://portalstoczniowy.pl/category/marynarka-bezpieczenstwo/
Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Kolejne uszkodzenie kabla podmorskiego na Bałtyku

    Kolejne uszkodzenie kabla podmorskiego na Bałtyku

    31 grudnia służby fińskie potwierdziły kolejny incydent naruszający bezpieczeństwo podmorskiej infrastruktury krytycznej na Bałtyku. W centrum sprawy znalazł się drobnicowiec Fitburg, zatrzymany przez fińską Straż Przybrzeżna w związku z podejrzeniem uszkodzenia kabla FEC-1 łączącego Estonię i Finlandię.

    Alarm u operatora i szybka reakcja służb

    Uszkodzenie kabla Finland Estonia Connection 1 zostało zarejestrowane w systemach operatora Elisa Oyj o godzinie 04:53 31 grudnia. Zdarzenie dotyczyło odcinka przebiegającego w estońskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Niespełna trzy godziny później informacja trafiła do Departamentu Policji w Helsinkach, po czym rozpoczęto skoordynowane działania ukierunkowane na identyfikację jednostki mogącej mieć związek z tym incydentem.

    Za prowadzenie czynności w rejonie Zatoki Fińskiej odpowiadał wydział fińskiej Straży Przybrzeżnej – Suomenlahden merivartiosto.

    Zatrzymanie drobnicowca Fitburg

    W krótkim czasie służby wskazały drobnicowiec Fitburg, przechodzący wówczas przez te wody z Sankt Petersburga w kierunku Hajfy, jako jednostkę mogącą mieć związek z uszkodzeniem kabla. Statek pływał pod banderą Saint Vincent i Grenadyn. W chwili zatrzymania jego operatorem była firma turecka.

    Do przechwycenia drobnicowca skierowano patrolowiec Turva oraz śmigłowiec AS332-H215 Super Puma. Podczas zabezpieczenia jednostki jedna z kotwic Fitburga pozostawała pod wodą, co w ocenie służb wzmacniało zasadność podjętych działań. Zatrzymanie nastąpiło już w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, a kontrolę nad statkiem przejęto w ramach wspólnej operacji z użyciem zespołu abordażowego Sił Specjalnych z pokładu śmigłowca.

    Postępowanie karne i działania dochodzeniowe

    Prowadzenie sprawy przejęła policja w Helsinkach, natomiast jeszcze tego samego dnia Prokurator Generalny Finlandii podjął decyzję o wszczęciu postępowania. Akt oskarżenia wniesiony 1 stycznia obejmuje zarzuty usiłowania zniszczenia mienia w formie kwalifikowanej, zniszczenia mienia o charakterze kwalifikowanym oraz kwalifikowanego zakłócania łączności telekomunikacyjnej.

    Załoga statku, licząca 14 osób różnych narodowości, została aresztowana. Zatrzymany drobnicowiec skierowano do portu Kantvik w południowej Finlandii, gdzie przy wydzielonym nabrzeżu pozostaje pod nadzorem Policji.

    Badanie uszkodzonego kabla

    Równolegle prowadzone są czynności techniczne w rejonie uszkodzenia kabla FEC-1. Odpowiada za nie Centralna Policja Kryminalna KRP z wykorzystaniem patrolowca Turva oraz pojazdów zdalnie sterowanych ROV. Ich zadaniem jest precyzyjne określenie charakteru i mechanizmu naruszenia infrastruktury.

    Operator Elisa poinformował, że incydent nie spowodował przerw w świadczeniu usług. Sieć oparta jest na rozwiązaniach redundantnych, a spółka dysponuje także drugim kablem podmorskim FEC-2. W podobnym czasie problemy transmisyjne odnotował również inny fiński operator, współwłaściciel kabla EESF-2.

    Kontekst bezpieczeństwa infrastruktury podmorskiej

    Z kronikarskiego obowiązku należy odnotować, że jest to pierwszy przypadek podejrzenia celowego działania wobec podmorskiej infrastruktury krytycznej od momentu uruchomienia operacji Nordic Warden 6 stycznia ubiegłego roku. Poprzedni incydent tego typu miał miejsce 25 grudnia 2024 roku w Zatoce Fińskiej, gdy uszkodzeniu uległ kabel EstLink 2.

    Kolejne zdarzenie na Bałtyku potwierdza, że podmorska infrastruktura krytyczna w tym kable telekomunikacyjne pozostają wrażliwym elementem systemu bezpieczeństwa regionu, k†góry wymaga stałej obserwacji i szybkiej reakcji służb państw bałtyckich.