Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Rozpoczęcie budowy pierwszej korwety typu Pohjanmaa
Stocznia Rauma Marine Constructions w fińskim Rauma stała się centrum uwagi dzięki rozpoczęciu prac nad prototypową jednostką – korwetą typu Pohjanmaa. Ta jednostka, przewidziana dla Sił Morskich Republiki Finlandii (Merivoimat), nie tylko będzie świadectwem nowoczesnych technologii stoczniowych, ale także podkreśleniem strategicznego znaczenie Finlandii w regionie Bałtyku.
W ramach programu Laivue 2020 planowane jest zbudowanie czterech korwet typu Pohjanmaa. Prace nad projektem zostały powierzone firmie RMC Defence Oy, spółce córce Rauma Marine Constructions, działającej we współpracy z Dowództwem Logistycznym Fińskich Sił Zbrojnych. Porozumienie w tej sprawie zostało zawarte w 2017 roku. Mimo że pierwotne założenia przewidywały rozpoczęcie budowy prototypowego okrętu w 2022 roku, niestety wystąpiły nieprzewidziane opóźnienia. Niemniej jednak, po pewnych trudnościach, rozpoczęto proces budowy, co jest istotnym krokiem w kierunku realizacji całego projektu.
Wspomniana korweta będzie miała długość około 114 metrów i szerokość 16 metrów, co czyni ją jednym z największych okrętów w fińskiej flocie. Jej wyporność wynosić będzie około 3,900 ton, co niewątpliwie będzie świadczyć o jej imponujących możliwościach bojowych i zbliża ją pod względem charakterystyki do lekkich fregat. Załoga korwety będzie liczyć 73. osoby.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/fregaty-konie-robocze-flot/
Korwety typu Pohjanmaa, będąc uzbrojone w szeroką gamę nowoczesnych systemów, wyróżniają się na tle innych jednostek. Jednym z kluczowych elementów ich arsenału będą pociski Raytheon Evolved Sea Sparrow Missiles (ESSM) Block 2, które dzięki nowej głowicy z radarem potrafią skutecznie zwiększyć obronność okrętu, atakując jednocześnie kilka celów. Na pokładzie znajdą się również 57 mm armata BAE Systems Bofors Mk 3, wyrzutnie Lockheed Martin Mk 41 VLS przeznaczone dla pocisków RTX ESSM Block 2, zaawansowane pociski przeciwokrętowe IAI Gabriel V oraz torpedy Saab Tp47. Dodatkowo korwety będą wyposażone w dwa stanowiska uzbrojenia kal. 12,7 mm od Saab TracFire.
Niedawne przystąpienie Finlandii do NATO niewątpliwie otworzy przed korwetami typu Pohjanmaa szerokie spektrum nowych możliwości. Oznacza to uczestnictwo Finlandii w różnych międzynarodowych misjach i ćwiczeniach prowadzonych przez Sojusz, co z kolei zwiększy zdolności operacyjne oraz interoperacyjność fińskiej floty.
Korweta typu Pohjanmaa to zdecydowanie przełom w fińskiej strategii obronnej. W połączeniu z nowoczesnym uzbrojeniem i wsparciem NATO, otwierają się przed Finlandią nowe perspektywy w zakresie dzielności morskiej i bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku
8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.
