Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Historyczna wizyta okrętu badawczego NRV Alliance w Gdyni
1 czerwca do Portu Wojennego Gdynia po raz pierwszy zawinął okręt badawczy pływający pod banderą Marina Militare NRV Alliance (A 5345). Wizyta ta wpisuje się w szerszy kontekst aktywności Sojuszu na Bałtyku, ukierunkowanej na testowanie nowych systemów detekcji zagrożeń wobec infrastruktury krytycznej.
W artykule
Cel wizyty i kontekst operacyjny NRV Alliance
Okręt NRV Alliance, eksploatowany przez NATO-wski instytut CMRE (Centre for Maritime Research and Experimentation), wyruszył z La Spezii 19 maja, rozpoczynając wieloetapową misję badawczą. Trasa jednostki prowadzi przez Morze Bałtyckie, Morze Norweskie oraz akweny Arktyki. Wizyta w Polsce stanowi element współpracy z zespołem TASK FORCE X, który odpowiada za rozwój i testowanie rozwiązań z zakresu bezzałogowych systemów morskich.
W ramach działań na Bałtyku Alliance testuje system MAINSAIL – nowatorską technologię bazującą na algorytmach sztucznej inteligencji, opracowaną przez CMRE. System ten umożliwia wczesne wykrywanie podejrzanych manewrów jednostek nawodnych mogących zagrażać podmorskiej infrastrukturze energetycznej.
Charakterystyka jednostki NRV Alliance
Zbudowany przez włoską stocznię Fincantieri w Muggiano, okręt Alliance wszedł do służby w 1988 roku, początkowo pod banderą niemieckiej Bundesmarine. W 2016 roku jednostka została formalnie wcielona do Marina Militare, pozostając jednak własnością NATO i użytkowaną przez CMRE.
Tuż przed wejściem do Gdyni, obserwatorzy systemów AIS odnotowali symptomy spoofingu GPS – pozycja okrętu ukazywała się w miejscach oddalonych od rzeczywistej trasy jednostki, m.in. w pobliżu półwyspu Taran. Tego rodzaju incydenty stają się stają się coraz częstsze w rejonie Morza Bałtyckiego, co wskazuje na rosnące ryzyko zakłóceń elektronicznych w obszarze operacyjnym Marynarki Wojennej RP – jak trafnie zauważył Marcin Chała na łamach portalu ZBIAM, analizując przebieg wizyty Alliance’a. O zagrożeniach dla systemów nawigacji oraz ochrony infrastruktury krytycznej pisaliśmy szczegółowo wcześniej na naszym portalu.
Napęd spalinowo-elektryczny zapewnia maksymalną prędkość 16,3 węzła oraz zasięg 9450 Mm przy prędkości ekonomicznej. Na pokładzie okrętu służbę pełni 44 marynarzy, których skład – w trakcie realizacji zadań badawczych – uzupełniany jest przez 25-osobowy zespół specjalistów naukowych.
Znaczenie dla bezpieczeństwa morskiego NATO
Wizyta NRV Alliance wpisuje się w szerszy wysiłek NATO na rzecz zwiększenia odporności sojuszniczej infrastruktury krytycznej na Bałtyku – zwłaszcza w kontekście gazociągów, kabli energetycznych i planowanych farm wiatrowych. Misja jednostki pokazuje także, że przestrzeń morska staje się polem testowym dla nowych koncepcji rozpoznania i wczesnego ostrzegania, w tym integracji działań załogowych i autonomicznych.
Pierwsze zawinięcie NRV Alliance do Portu Wojennego w Gdyni stanowi nie tylko symboliczne wydarzenie, ale też element realnych działań ukierunkowanych na budowę odporności morskiej NATO w regionie. W kontekście narastających zagrożeń hybrydowych i rosnącego znaczenia Bałtyku jako „bramy energetycznej” RP, wizyta włoskiej jednostki badawczej ma wymiar operacyjny, technologiczny oraz polityczny
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie
Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.
