Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Jak wybrać dostawcę usługi SOC dla branży stoczniowej?
W stoczni precyzja i niezawodność to podstawa. Każda jednostka pływająca, każdy dźwig, każdy system informatyczny musi współpracować niczym dobrze naoliwiony mechanizm, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie zakładu produkcyjnego i remontowego. Dlatego cyberbezpieczeństwo to nie dodatek, lecz fundament bezpiecznej i stabilnej działalności stoczni.
W artykule
Dlatego wybór dostawcy usługi SOC (Security Operations Center) nie może być przypadkowy. Aby zapewnić ciągłość operacyjną i ochronę przed cyberzagrożeniami, współczesne stocznie, porty i armatorzy muszą nie tylko spełniać wymogi regulacyjne wynikające z Ustawy o KSC oraz dyrektywy NIS2, ale także inwestować w skuteczne systemy bezpieczeństwa.
Nazywam się Krzysztof Gołda i od wielu lat jestem konsultantem oraz analitykiem rynku IT Security. W poniższym materiale przybliżę Państwu kluczowe aspekty wyboru odpowiedniego dostawcy SOC, wskazując na najważniejsze kryteria i zagrożenia, z jakimi mierzy się sektor stoczniowy.
SOC – nie tylko monitoring, ale tarcza ochronna
SOC to nic innego jak centrum dowodzenia cyberbezpieczeństwem. To miejsce, gdzie przez całą dobę specjaliści analizują ruch w systemach informatycznych i wyłapują wszelkie podejrzane aktywności. W świecie, gdzie cyberataki stają się coraz bardziej wyrafinowane, samo monitorowanie nie wystarcza. Dlatego nowoczesne SOC nie tylko wykrywają zagrożenia, ale również natychmiast na nie reagują, minimalizując skutki potencjalnych incydentów.
Branża morska i stoczniowa to idealny cel dla cyberprzestępców. Wystarczy jedno skuteczne włamanie do systemów OT, aby sparaliżować operacje w porcie lub zakłócić pracę stoczniowych robotów. W takich warunkach SOC staje się niezbędnym elementem ochrony przed atakami ransomware, phishingiem, wyciekiem danych czy sabotażem infrastruktury IT.
Nie istnieje 100% bezpieczeństwo – liczy się czas reakcji
Jeśli ktoś obiecuje ci absolutną ochronę przed cyberatakami, powinieneś podchodzić do takich deklaracji z dystansem. Nie istnieje 100% bezpieczeństwo w obszarze IT Security – każdy system może zostać przełamany, a każde zabezpieczenie może okazać się niewystarczające wobec nowych, nieznanych dotąd metod ataku. Dlatego kluczowe jest nie tylko wdrożenie odpowiednich narzędzi, ale przede wszystkim świadome zarządzanie ryzykiem i szybka reakcja na takie zagrożenia.
Jak rozpoznać dobrego dostawcę SOC?
Dobry SOC to taki, który nie tylko monitoruje, ale aktywnie chroni twoją infrastrukturę IT i OT. Wybierając dostawcę, warto sprawdzić, czy posiada on doświadczenie w obsłudze infrastruktury krytycznej, takiej jak porty, stocznie czy jednostki pływające. Liczy się również jego znajomość specyficznych zagrożeń dla systemów IT i OT oraz zgodność stosowanych procedur z wymogami KSC i NIS2.
Kolejnym ważnym elementem jest czas reakcji na incydenty. W branży morskiej każda minuta opóźnienia może oznaczać straty finansowe lub wizerunkowe. Profesjonalny SOC powinien wykrywać podejrzane aktywności i ataki w bardzo krótkim czasie – liczonym w minutach pozostawiając sobie maksymalnie godzinę na reakcję.
Nie mniej istotna jest kwestia przechowywania danych. W przypadku organizacji podlegających KSC obowiązuje retencja logów przez co najmniej 12 miesięcy. Ważne jest, aby dostawca SOC zapewniał ich bezpieczne składowanie na terenie Polski lub UE, zgodnie z wymogami prawnymi i audytowymi.
Ludzie, narzędzia i koszty – co się liczy?
Za każdym dobrym SOC stoi zespół ludzi. To właśnie kompetencje analityków SOC decydują o skuteczności wykrywania zagrożeń i szybkości reakcji na incydenty. Warto zwrócić uwagę, czy dostawca zatrudnia doświadczonych specjalistów i czy ich liczba pozwala na skuteczne zarządzanie incydentami w trybie 24/7. Optymalnym wyborem będzie SOC, który posiada co najmniej dziesięcioosobowy zespół analityków i może pochwalić się kilkoma latami doświadczenia w obsłudze podmiotów podlegających KSC.
Transparentność kosztów to kolejny kluczowy aspekt wyboru. Warto dokładnie przeanalizować, co zawiera abonament – czy obejmuje wdrożenie systemu (onboarding), analizę incydentów wyższego poziomu (L3), przechowywanie logów oraz ewentualne koszty rezygnacji z usługi. Niektóre firmy kuszą niskimi cenami, ale w praktyce okazuje się, że dodatkowe opłaty mogą znaczenie zwiększyć rzeczywiste koszty współpracy.
SOC to inwestycja, nie koszt
Współczesne zagrożenia cybernetyczne nie są już abstrakcyjnym problemem dotyczącym wielkich korporacji. Stocznie, porty i armatorzy stają się coraz częstszym celem cyberataków, a ich skutki mogą być katastrofalne. Dlatego wdrożenie usługi SOC powinno być traktowane jako inwestycja w ciągłość działania, a nie dodatkowy koszt.
Wybór odpowiedniego dostawcy powinien być poparty analizą ofert, zgodnością z regulacjami i realnym dostosowaniem do potrzeb sektora stoczniowego. Bezpieczeństwo IT w branży morskiej nie jest już opcją – to absolutna konieczność.
Autor: Krzysztof Gołda / Niezależny Konsultant i Analityk rynku IT Security
Powiązane wpisy
Kolejne uszkodzenie kabla podmorskiego na Bałtyku
31 grudnia służby fińskie potwierdziły kolejny incydent naruszający bezpieczeństwo podmorskiej infrastruktury krytycznej na Bałtyku. W centrum sprawy znalazł się drobnicowiec Fitburg, zatrzymany przez fińską Straż Przybrzeżna w związku z podejrzeniem uszkodzenia kabla FEC-1 łączącego Estonię i Finlandię.
W artykule
Alarm u operatora i szybka reakcja służb
Uszkodzenie kabla Finland Estonia Connection 1 zostało zarejestrowane w systemach operatora Elisa Oyj o godzinie 04:53 31 grudnia. Zdarzenie dotyczyło odcinka przebiegającego w estońskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Niespełna trzy godziny później informacja trafiła do Departamentu Policji w Helsinkach, po czym rozpoczęto skoordynowane działania ukierunkowane na identyfikację jednostki mogącej mieć związek z tym incydentem.
Za prowadzenie czynności w rejonie Zatoki Fińskiej odpowiadał wydział fińskiej Straży Przybrzeżnej – Suomenlahden merivartiosto.
Zatrzymanie drobnicowca Fitburg
W krótkim czasie służby wskazały drobnicowiec Fitburg, przechodzący wówczas przez te wody z Sankt Petersburga w kierunku Hajfy, jako jednostkę mogącą mieć związek z uszkodzeniem kabla. Statek pływał pod banderą Saint Vincent i Grenadyn. W chwili zatrzymania jego operatorem była firma turecka.
Do przechwycenia drobnicowca skierowano patrolowiec Turva oraz śmigłowiec AS332-H215 Super Puma. Podczas zabezpieczenia jednostki jedna z kotwic Fitburga pozostawała pod wodą, co w ocenie służb wzmacniało zasadność podjętych działań. Zatrzymanie nastąpiło już w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, a kontrolę nad statkiem przejęto w ramach wspólnej operacji z użyciem zespołu abordażowego Sił Specjalnych z pokładu śmigłowca.
Postępowanie karne i działania dochodzeniowe
Prowadzenie sprawy przejęła policja w Helsinkach, natomiast jeszcze tego samego dnia Prokurator Generalny Finlandii podjął decyzję o wszczęciu postępowania. Akt oskarżenia wniesiony 1 stycznia obejmuje zarzuty usiłowania zniszczenia mienia w formie kwalifikowanej, zniszczenia mienia o charakterze kwalifikowanym oraz kwalifikowanego zakłócania łączności telekomunikacyjnej.
Załoga statku, licząca 14 osób różnych narodowości, została aresztowana. Zatrzymany drobnicowiec skierowano do portu Kantvik w południowej Finlandii, gdzie przy wydzielonym nabrzeżu pozostaje pod nadzorem Policji.
Badanie uszkodzonego kabla
Równolegle prowadzone są czynności techniczne w rejonie uszkodzenia kabla FEC-1. Odpowiada za nie Centralna Policja Kryminalna KRP z wykorzystaniem patrolowca Turva oraz pojazdów zdalnie sterowanych ROV. Ich zadaniem jest precyzyjne określenie charakteru i mechanizmu naruszenia infrastruktury.
Operator Elisa poinformował, że incydent nie spowodował przerw w świadczeniu usług. Sieć oparta jest na rozwiązaniach redundantnych, a spółka dysponuje także drugim kablem podmorskim FEC-2. W podobnym czasie problemy transmisyjne odnotował również inny fiński operator, współwłaściciel kabla EESF-2.
Kontekst bezpieczeństwa infrastruktury podmorskiej
Z kronikarskiego obowiązku należy odnotować, że jest to pierwszy przypadek podejrzenia celowego działania wobec podmorskiej infrastruktury krytycznej od momentu uruchomienia operacji Nordic Warden 6 stycznia ubiegłego roku. Poprzedni incydent tego typu miał miejsce 25 grudnia 2024 roku w Zatoce Fińskiej, gdy uszkodzeniu uległ kabel EstLink 2.
Kolejne zdarzenie na Bałtyku potwierdza, że podmorska infrastruktura krytyczna w tym kable telekomunikacyjne pozostają wrażliwym elementem systemu bezpieczeństwa regionu, k†góry wymaga stałej obserwacji i szybkiej reakcji służb państw bałtyckich.
