Sabotaż na fregacie Hessen – kolejny incydent w niemieckiej marynarce

Niemcy mierzą się z kolejnym przypadkiem sabotażu w swojej flocie wojennej. Na fregacie Hessen, zacumowanej w bazie Wilhelmshaven, wykryto próbę skażenia systemu wody pitnej. To już kolejny incydent w niemieckiej marynarce wojennej, co budzi poważne pytania o bezpieczeństwo okrętów Deutsche Marine.
W artykule
Kolejny sabotaż na niemieckiej fregacie Hessen – przypadek czy celowe działanie?
Jak informują niemieckie media, do incydentu doszło w bazie morskiej w Wilhelmshaven, gdzie Hessen przechodziła rutynowe prace serwisowe. Nieznany sprawca próbował skażenia zbiorników wody pitnej, dodając do nich zużyty olej.
Źródła w niemieckiej marynarce wojennej potwierdzają, że nie był to przypadek – wykluczono zarówno błąd ludzki, jak i awarię techniczną. Skażenie wykryto na wczesnym etapie, zanim zanieczyszczona woda trafiła do systemu pokładowego, co pozwoliło uniknąć poważniejszych konsekwencji. Śledztwo prowadzą niemiecka policja oraz Federalny Urząd Kontrwywiadu Wojskowego (BAMAD), który bada możliwe przyczyny i okoliczności zdarzenia.
Tydzień temu informowaliśmy o podobnym sabotażu na korwecie Emden, budowanej w stoczni NVL Blohm + Voss w Hamburgu, gdzie w układzie napędowym znaleziono metalowe opiłki. To kolejny incydent w niemieckiej flocie – w 2024 roku w Rostocku uszkodzono niszczyciel min, przecinając kluczowe wiązki kabli.
Rola fregaty Hessen w ramach unijnej misji Aspides
Fregata Hessen to jednostka dobrze znana z operacji bojowych. Jeszcze w lutym stacjonowała u wybrzeży Jemenu w ramach unijnej misji Aspides, gdzie zestrzeliła swoje pierwsze drony. Podczas jednego ze starć jej załoga omyłkowo wycelowała dwa pociski SM-2 w amerykańskiego drona, jednak oba chybiły z „przyczyn technicznych”.
Okręt powrócił do Niemiec na początku maja po trzymiesięcznej misji na Morzu Czerwonym, gdzie zapewniał bezpieczeństwo statkom handlowym, chroniąc je przed atakami Huti.
Próba sabotażu fregaty Hessen wpisuje się w serię podobnych zdarzeń, które w ostatnich miesiącach dotknęły niemiecką marynarkę. Eksperci zastanawiają się, czy są to odosobnione przypadki, czy element szerszej operacji wymierzonej w zdolności operacyjne Deutsche Marine.
Wnioski dla Polski – bezpieczeństwo stoczni i okrętów priorytetem
Seria przypadków sabotażu w niemieckiej marynarce to wyraźny sygnał ostrzegawczy. Polska realizuje strategiczne programy okrętowe, dlatego zabezpieczenie stoczni i jednostek w budowie powinno być priorytetem. Kontrola dostępu, monitoring prac i współpraca ze służbami kontrwywiadowczymi to kluczowe elementy ochrony przed podobnymi zagrożeniami.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego

Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.










