Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Kolizja masowców w ujściu rzeki Jangcy. Brak ofiar
8 marca, w ujściu rzeki Jangcy doszło do kolizji dwóch masowców: chińskiego Feida 138 oraz zarządzanego z Cypru Cape Legacy, należącego do izraelskiego armatora Mano Maritime. Zdarzenie miało miejsce w godzinach popołudniowych, w momencie wchodzenia obu jednostek do portu z różnych stron kanału: Feida 138 od południa, a Cape Legacyod północy.
W wyniku kolizji masowiec Cape Legacy, transportujący rudę żelaza, doznał dwóch poważnych rozdarć powyżej linii wodnej oraz kilku otarć na kadłubie. Pomimo uszkodzeń załoga zdołała opanować sytuację. Nie odnotowano obrażeń wśród członków załogi. Statek, zarejestrowany na Wyspach Marshalla o nośności 180 000 DWT, jest częścią floty Mano Maritime od 2015 roku.
Natomiast mniejszy masowiec Feida 138, o długości 134 metrów i nośności 12 800 DWT, został odholowany na kotwicowisko. Do wczoraj ani miejscowe media, ani władze nie podały szczegółowych informacji na temat zakresu jego uszkodzeń.
Po kolizji na miejsce zdarzenia skierowano liczne jednostki ratunkowe. Chińskie media podkreślają, że mimo poważnych uszkodzeń obu statków, nie doszło do wycieku paliwa ani innych substancji niebezpiecznych, co pozwoliło uniknąć potencjalnej katastrofy ekologicznej w rejonie ujścia rzeki Jangcy.
Obecnie służby prowadzą działania mające na celu ocenę zakresu uszkodzeń oraz ustalenie przyczyn kolizji. Władze Szanghaju badają, czy doszło do naruszenia procedur nawigacyjnych lub błędów załogi, które mogły doprowadzić do tego incydentu.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
ORP Orzeł. Okręt, który nie zniknął z naszej pamięci
2 lutego 1939 roku w holenderskiej stoczni De Schelde we Vlissingen podniesiono polską banderę na jednym z najnowocześniejszych wówczas okrętów podwodnych świata. ORP Orzeł od pierwszego dnia był czymś więcej niż tylko nową jednostką w naszej flocie. Był symbolem ambicji państwa morskiego, wysiłku społecznego oraz wiary w to, że Polska potrafi budować własną siłę, także na morzu.
W artykule
ORP Orzeł zbudowany wspólnym wysiłkiem
ORP Orzeł był jednostką wyjątkową już na etapie budowy. Jego budowę w znacznej części sfinansowano ze środków pochodzących z wieloletniej zbiórki społecznej. To nie była wyłącznie inwestycja wojskowa – był to projekt narodowy, w który zaangażowały się tysiące obywateli. Okręt i jego bliźniaczy ORP Sęp należały do ścisłej światowej czołówki konwencjonalnych okrętów podwodnych końca lat trzydziestych.
Dowództwo nad ORP Orzeł objął kmdr ppor. Henryk Kłoczkowski. Załoga, starannie dobrana i intensywnie szkolona, miała obsługiwać jednostkę zaprojektowaną z myślą o długotrwałych działaniach bojowych oraz dużej samodzielności w morzu.
Gdynia i manifestacja morska II RP
10 lutego 1939 roku ORP Orzeł wszedł do Gdyni. Jego pojawienie się w kraju zbiegło się z obchodami rocznicy Zaślubin Polski z morzem i stało się kulminacyjnym punktem uroczystości. Na Nabrzeżu Pomorskim zgromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Widok nowoczesnego okrętu pod polską banderą był czytelnym sygnałem, że Polska traktuje dostęp do morza jako element swojej suwerenności.
Wojna i narodziny legendy
Wrzesień 1939 roku brutalnie przerwał ten krótki czas dumy i demonstracji siły. Losy ORP Orzeł w czasie wojny szybko wymknęły się schematom. Internowanie w Tallinie, brawurowa ucieczka z estońskiego portu, przedarcie się bez map do Wielkiej Brytanii oraz późniejsza służba u boku Royal Navy sprawiły, że okręt niemal natychmiast obrosł legendą.
Załoga Orła walczyła w wyjątkowo trudnych warunkach, z dala od kraju, często bez pełnego zaplecza logistycznego. Była to wojna prowadzona w ciszy, pod powierzchnią morza, gdzie margines błędu bywał mniejszy niż grubość stalowego poszycia.
Ostatni patrol i cisza, która trwa do dziś
W 1940 roku ORP Orzeł nie powrócił z patrolu bojowego. Do dziś nie udało się jednoznacznie ustalić okoliczności jego zaginięcia. Brak pewnych danych sprawił, że ostatni rozdział historii okrętu wciąż pozostaje otwarty.
Co istotne, ta historia nie zakończyła się wraz z wojną. Do dziś w Polsce są ludzie, którzy próbują odnaleźć wrak Orła. Organizowane są kolejne ekspedycje badawcze, analizowane archiwa i relacje, a także zawężane rejony morza, w których okręt mógł przebywać pod wodą po raz ostatni. Jak dotąd nikomu się to nie udało. Orzeł wciąż pozostaje jednym z największych morskich znaków zapytania w historii II wojny światowej.
Okręt podwodny, który nadal jest obecny
ORP Orzeł nie istnieje już jako jednostka bojowa, lecz wciąż funkcjonuje w zbiorowej pamięci. Jest symbolem odwagi, profesjonalizmu oraz ceny, jaką przyszło zapłacić za służbę pod biało-czerwoną banderą. Każda kolejna rocznica podniesienia bandery przypomina, że historia polskiej Marynarki Wojennej nie składa się wyłącznie z dat i parametrów okrętu, lecz przede wszystkim z ludzi i decyzji podejmowanych w sytuacjach granicznych.
Dopóki wrak Orła nie zostanie odnaleziony, ta historia pozostanie niezamknięta. Być może właśnie dlatego wciąż tak silnie działa na wyobraźnię i nadal potrafi przyciągać uwagę kolejne pokolenia.
