Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Kongsberg otrzymał nowe zamówienie na NSM w ramach programu OTH-WS 
Kongsberg Defence & Aerospace AS (KONGSBERG) otrzymał od Raytheon Missiles & Defense zamówienie na Naval Strike Missiles (NSM) w programie Over-The-Horizon Weapon System (OTH-WS) o wartości 328 mln NOK (ok. 33,5 mln USD).
Zamówienie jest związane z umową ramową OTH WS zawartą 31 maja 2018 roku o łącznej wartości 7,8 mld NOK (ok. 793 mln USD). Dotychczas KONGSBERG otrzymał zamówienia na 1 762 mln NOK (ok. 180 mln USD) w ramach tej umowy ramowej. Głównym wykonawcą w OTH-WS jest Raytheon, co wynika z amerykańskich regulacji wymuszających zakupy podstawowego uzbrojenia w amerykańskich firmach lub ich spółkach z zagranicznymi dostawcami technologii w których jednak firmy z USA muszą mieć pakiet większościowy.
Dla firm zagranicznych przymusowe wejście w takie joint-venture jest koniecznością, jednak jest jedynym sposobem na wejście na rynek amerykański z dużymi dostawami (i zamówieniami). Wielkość amerykańskich zamówień, gwarantuje zagranicznym kontrahentom znaczny wzrost wielkości produkcji co rekompensuje z nawiązką przymusowego wspólnika.
W ostatnich latach nastąpił znaczny wzrost zamówień na pociski NSM. Tworzy to miejsca pracy i zapotrzebowanie na zwiększone moce produkcyjne, zarówno dla Raytheon, jak i dla Kongsberg’a. W czerwcu norweska firma rozpoczęła inwestycję w nową fabrykę rakiet.
Program OTH-WS dotyczy pozyskania systemu rakietowego dalekiego zasięgu przeznaczonego do atakowania celów morskich poza horyzontem radiolokacyjnym. System składa się z konsoli interfejsu operatora, pocisku Naval Strike Missile (NSM) oraz systemu odpalania pocisków. OTH-WS jest systemem typu stand-off tzn. wymagającym minimalnej integracji z platformą macierzystą. OTH WS będzie otrzymywał dane o celu poprzez łączność taktyczną z platform bojowych lub statków powietrznych i nie wymaga naprowadzania po wystrzeleniu.
US Navy zamierza zintegrować OTH WS na okrętach typu Littoral Combat Ship (LCS), nowych fregatach typu FFG(X) oraz okrętach desantowych typu LPD. Korpus Piechoty Morskiej pozyskuje również NSM w celu zintegrowania go w systemie Interdiction Navy/Marine Expeditionary Ship, który łączy wyrzutnię NSM z bezzałogową ruchomą platformą startową opartą na samochodzie Joint Light Tactical Vehicle (JLTV).
Autor: TDW
Powiązane wpisy
Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26
31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.
W artykule
Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.
Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.
Skład wielonarodowego ugrupowania
Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.
Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.
Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił
Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.
W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.
Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu
STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.
