Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Kontradmirał Jarosław Ziemiański nowym inspektorem Marynarki Wojennej
Szef ministerstwa obrony Mariusz Błaszczak 19 czerwca br. wyznaczył nowego inspektora marynarki wojennej w Dowództwie Generalnym Sił Zbrojnych. Stanowisko to objął kadm Jarosław Ziemiański. Kim jest nowy inspektor MW?
Kadm. Jarosław Ziemiański urodził się 16 czerwca 1963 r. w Gdańsku. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej. Po zakończeniu studiów pełnił służbę w 2. Dywizjonie Kutrów Rakietowo-Torpedowych 3. Flotylli Okrętów (przeformowanym w późniejszych latach kolejno w 2. Dywizjon Okrętów Rakietowych i 32. Dywizjon Okrętów Rakietowych).
Zobacz też: Rosjanie pracują nad nowym, większym okrętem desantowym.
Podczas swojej służby pełnił m.in. obowiązki zastępcy dowódcy oraz dowódcy ORP Górnik . W latach 1995-2001 służył w sztabie 2. Dywizjonu Okrętów Rakietowych (32. Dywizjonu Okrętów Rakietowych) na stanowiskach starszego oficera operacyjno-szkoleniowego, szefa sztabu, zastępcy dowódcy dywizjonu-szefa sztabu i dowódcy dywizjonu.
Po ukończeniu w 2008 r. Studium Polityki Obronnej w USA został wyznaczony na stanowisko asystenta szefa Sztabu Generalnego WP do spraw Marynarki Wojennej RP. 3 listopada 2008 r. kadm. Ziemiański objął obowiązki zastępcy dowódcy Centrum Operacji Morskich. W 2009 r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 Flotylli Okrętów w Gdyni. W 2014 r. służył w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych na stanowisku szefa Zarządu Uzbrojenia. Od 1 listopada 2014 r. na stanowisku szefa zarządu – zastępcy Inspektora Marynarki Wojennej.
Zobacz też: MON szykuje dokumenty do programu Miecznik.
Kontradmirał Jarosław Ziemiański ukończył Kurs Przeszkolenia Taktycznego Oficerów w Akademii Marynarki Wojennej, Studium Operacyjno-Strategiczne w Akademii Dowódczo-Sztabowej Połączonych Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii oraz Studium Polityki Obronnej w Akademii Marynarki Wojennej w USA.
Na stanowisku inspektora marynarki wojennej w dowództwie generalnym kadm. Jarosław Ziemiański zastąpił kadm. Mirosława Mordela, które funkcję tę pełnił od marca 2016 r.
Źródło: MON, fot.: por. Robert Suchy/CO MON
Powiązane wpisy
Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26
31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.
W artykule
Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.
Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.
Skład wielonarodowego ugrupowania
Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.
Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.
Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił
Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.
W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.
Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu
STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.
