Enter your email address below and subscribe to our newsletter

US Navy: wodowanie kolejnego niszczyciela typu Arleigh Burke

13 lipca w stoczni Ingalls Shipbuilding, należącej do koncernu przemysłowego Huntington Ingalls Industries, zwodowano niszczyciel rakietowy typu Arleight Burke. Okręt otrzyma nazwę USS Frank. E. Peterson Jr.

Wodowanie okrętu odbyło się poprzez zalanie suchego doku, w którym znajdowała się jednostka. Koncern Huntington Ingalls Industries amerykańskiej marynarce wojennej dostarczył już 30 niszczycieli rakietowych typu Arleigh Burke. Najnowszy z nich, USS Ralph Johnson, został wprowadzony do służby w US Navy 24 marca bieżącego roku. Oprócz właśnie zwodowanej jednostki, stocznia Ingalls Shipbuilding buduje trzy kolejne niszczyciele tego typu. Będą to okręty o nazwach: USS Payl Ignatius, USS Lenah H. Sutcliffe Higbee oraz Jack. H. Lucas. Z kolei stocznia General Dynamics Bath Iron Works buduje kolejne cztery niszczyciele tego typu.

Do tej pory amerykańskie stocznie Ingalls Shipbuilding oraz General Dynamics Bath Iron Works zbudowały 62 niszczyciele rakietowe typu Arleigh Burke. Wszystkie znajdują się na wyposażeniu US Navy. Pierwsza jednostka tego typu weszła do służby w amerykańskiej marynarce wojennej w 1991 roku. Występują trzy wersje okrętów tego typu: Flight I, Flight II oraz Flight IIA.

Niszczyciel typu Arleigh Burke Flight IIA mierzy 155,2 m długości i 18 m szerokości. Jego wyporność to 9,2 ton. Załoga jednostki składa się z 23 oficerów oraz 300 marynarzy. Niszczyciele tego typu osiągają prędkość 31 węzłów, a przy prędkości marszowej wynoszącej 20 węzłów ich zasięg to 4,4 tys. mil morskich.

Na pokładzie nowego okrętu znajdują się lądowisko i hangar dla dwóch śmigłowców Sikorsky MH-60 Seahawk. Uzbrojenie niszczyciela to: 96-komorowa wyrzutnia Mk 41 VLS, umożliwiająca wystrzelenie rakiet plot Standard i ESSM, rakiet manewrujących Tomahawk oraz rakietotorped VL-ASROC, dwie poczwórne wyrzutne rakiet przeciwokrętowych Harpoon, armata morska Mk 45 kal. 127 mm, dwa zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Phalanx CIWS oraz dwie potrójne wyrzutne torped Mk 32.

Podpis: tz

Przemysł stoczniowy – więcej wiadomości z branży znajdziesz tutaj.

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Port Zewnętrzny w Gdyni kolejny raz z przesuniętym terminem

    Port Zewnętrzny w Gdyni kolejny raz z przesuniętym terminem

    28 listopada władze Portu Gdynia ogłosiły kolejne przesunięcie terminu składania ofert na budowę Portu Zewnętrznego – tym razem aż do 30 czerwca 2026 roku. To kolejny sygnał, że inwestycja, która miała wyznaczyć nowy kierunek rozwoju żeglugi w Gdyni, ponownie zatrzymała się w miejscu.

    Branża zareagowała natychmiast. Ironiczne komentarze o „tradycji, której staje się zadość”, tylko przykrywają poważniejszy problem: mowa o projekcie, który miał odpowiedzieć na rosnący ruch towarowy i coraz ostrzejszą konkurencję ze strony Gdańska.

    Oficjalne wyjaśnienia Portu Gdynia – aktualizacja dokumentacji i globalny gracz w tle

    Zarząd Morskiego Portu Gdynia tłumaczy przesunięcie terminu wprost: to efekt aktualizacji dokumentacji przetargowej oraz licznych, formalnych pytań ze strony podmiotów zainteresowanych udziałem w postępowaniu. Zmiany okazały się na tyle istotne, że jeden z oferentów poprosił o dodatkowy czas potrzebny na dostosowanie przygotowywanej oferty do nowych wymogów.

    W komunikacie podkreślono również, że jeden z uczestników prowadzi rozmowy z globalnym operatorem portowym posiadającym znaczący potencjał inwestycyjny. Obecność takiego podmiotu zwiększyłaby wiarygodność projektu na arenie międzynarodowej i mogłaby podnieść konkurencyjność postępowania. Na tym etapie nie wiadomo jednak, czy światowy gracz faktycznie złoży ofertę ani czy zostanie ona później rekomendowana.

    Rola i znaczenie Portu Zewnętrznego w Gdyni

    Port Zewnętrzny miał odwrócić niekorzystne trendy i przywrócić Gdyni zdolność obsługi największych jednostek handlowych. Prace nad projektem formalnie ruszyły w 2018 roku, trzy lata później port chwalił się czterema chętnymi do budowy i eksploatacji nowego terminalu. Dziś, pod koniec 2025 roku, mamy za sobą siedem lat od rozpoczęcia przygotowań i blisko cztery lata od zgłoszenia wniosków, lecz inwestycja nadal tkwi na etapie wydłużanego postępowania PPP.

    Projekt tworzono jako odpowiedź na trzy kluczowe wyzwania:

    • odpowiedź na dynamiczny rozwój żeglugi kontenerowej oraz konieczność zwiększenia zdolności przeładunkowych;
    • zabezpieczenie stałej przepustowości portu w warunkach rosnącego obrotu;
    • utrzymanie konkurencyjności wobec Gdańska, który dzięki terminalom głębokowodnym przejął rolę portu pierwszego zawinięcia na Bałtyku.

    Dziś w środowisku portowym narasta obawa, że projekt staje się symbolem inwestycyjnego dryfu, który może uderzyć nie tylko w operatorów terminali, lecz także w cały krajowy system logistyczny. Każdy kolejny rok zwłoki oznacza realne ryzyko utraty pozycji rynkowej Gdyni, budowanej konsekwentnie przez dekady.

    Port Zewnętrzny Gdynia – czy inwestycja ma jeszcze sens w cieniu Centralnego Portu Gdańsk?

    Dyskusja nad zasadnością Portu Zewnętrznego nabiera w ostatnich miesiącach nowej dynamiki. Port Centralny w Gdańsku rośnie konsekwentnie, przyciąga uwagę globalnych operatorów i realnie zmienia układ sił na Bałtyku. Gdynia, obciążona kolejnymi przesunięciami, traci tempo.

    Port Zewnętrzny miał być projektem obronnym – sposobem na utrzymanie dotychczasowej pozycji i możliwość obsługi największych kontenerowców. Port Centralny to inwestycja ofensywna: droga do europejskiej czołówki, portu pierwszego wyboru dla przewoźników operujących w rejonie Morza Bałtyckiego.

    Zestawienie obu projektów tylko podkreśla różnicę ambicji. Gdynia walczy o zatrzymanie odpływu armatorów. Gdańsk buduje nowy porządek. Pytanie, które pada dziś coraz częściej, brzmi więc jednoznacznie: czy Port Zewnętrzny pozostaje realną szansą, czy staje się projektem z innej epoki?

    Ograniczenia przestrzenne Gdyni – dlaczego Port Zewnętrzny wymaga decyzji, nie kolejnych terminów?

    Gdynia od lat funkcjonuje w wyjątkowo ciasnym układzie przestrzennym. Port, otoczony zabudową miejską i infrastrukturą kolejową, nie ma możliwości naturalnej ekspansji. To właśnie z tej konieczności narodziła się idea Portu Zewnętrznego – jedynego sposobu na zwiększenie powierzchni operacyjnej i obsługę statków o dużym zanurzeniu.

    Sam pirs na morzu nie rozwiąże jednak wszystkich problemów. Inwestycja wymaga skoordynowanych decyzji dotyczących dostępu drogowego i kolejowego, w tym budowy Drogi Czerwonej oraz rozbudowy układu torowego. Bez tego nawet najnowocześniejszy terminal może stać się wąskim gardłem zamiast impulsem rozwojowym.

    Dzisiejsze opóźnienia sprawiają wrażenie braku jasnego kierunku: nie widać stabilnego montażu finansowego, kompletnych decyzji środowiskowych ani rozstrzygnięcia, czy projekt ma charakter strategiczny, czy komercyjny. Harmonogram coraz bardziej przypomina listę oczekiwań zamiast realnego planu.

    Dlatego branża pyta już otwarcie: czy Gdynię stać na kolejną zwłokę, jeśli chce zachować znaczenie na Bałtyku?

    Autor: Mariusz Dasiewicz