Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Modernizacja floty Arabii Saudyjskiej w odpowiedzi na nowe wyzywania
Arabia Saudyjska, konsekwentnie dążąc do modernizacji swojej marynarki wojennej, rozpoczęła znaczące kroki, aby wzmocnić swoje siły morskie w odpowiedzi na rosnące wyzwania regionalne. W tym kontekście, królestwo realizuje ambitny plan rozbudowy i modernizacji swojej floty.
W obliczu rosnących wyzwań bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, rząd Arabii Saudyjskiej, mający swoją siedzibę w stolicy kraju – Rijadzie, zdecydował o zmianie swojego dotychczasowego podejścia. Ostatnie lata, a szczególnie okres od początku 2020 roku, były świadkiem przejęcia przez Królestwo bardziej aktywnej roli w regionie, co objawiło się między innymi przejęciem dowództwa nad dwoma kluczowymi morskimi grupami zadaniowymi.
Ta zmiana polityki stanowi wyraz dążenia do samodzielnej obrony terytorium i interesów narodowych, zmniejszając dotychczasowe poleganie na wsparciu militarnej potęgi USA. Jest to także reakcja na zwiększające się zagrożenia regionalne, w tym wzrost agresywności Iranu oraz aktywności rebeliantów Huti, które stanowią wyzwanie dla stabilności i bezpieczeństwa w regionie.
Pierwszym istotnym krokiem w tym kierunku było podpisanie umowy 22 maja 2017 roku z amerykańskim koncernem zbrojeniowym Lockheed Martin. Kontrakt ten, o wartości 11,25 mld USD, obejmował zakup czterech korwet wielozadaniowych typu Multi-Mission Surface Combatant, opartych na konstrukcji okrętów litoralnych typu Freedom. Inwestycja ta znacząco wzmocniła potencjał bojowy floty, a także zapewniła dostęp do zaawansowanych technologii i systemów uzbrojenia.
Kolejnym ważnym etapem modernizacji była umowa zawarta 30 listopada 2022 roku z hiszpańską firmą Navantia. To porozumienie, mające kluczowe znaczenie dla rozwoju Królewskich Saudyjskich Sił Morskich, obejmowało nie tylko budowę nowych okrętów, ale także wsparcie logistyczne, szkoleniowe oraz rozwój lokalnego przemysłu okrętowego w Arabii Saudyjskiej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/ostrzezenia-dla-zeglugi-w-regionie-oceanu-indyjskiego-i-zatoki-adenskiej/
Ważnym krokiem w dalszej modernizacji saudyjskiej marynarki wojennej było wodowanie ostatniej, piątej korwety typu Sarawat, Unayzah, w stoczni Navantia w San Fernando. Uroczystość ta, która miała miejsce 6 grudnia 2021 roku, stanowiła symboliczny moment dla saudyjskich sił morskich, podkreślając rozwój i wzrost ich zdolności operacyjnych. W ceremonii wodowania korwety uczestniczyli wysokiej rangi przedstawiciele marynarki wojennej oraz saudyjscy attaché wojskowi, co świadczy o znaczeniu tego wydarzenia dla Królestwa.
W ramach tych działań, Arabia Saudyjska zainwestowała w nowoczesne korwety typu Avante 2200, które są wyposażone w zaawansowane systemy uzbrojenia. Pierwsza z tych korwet, Al Jubail, już dołączyła do Saudyjskiej Floty Zachodniej, mającej na celu ochronę strategicznych wód Morza Czerwonego. Dodatkowo, Saudyjska Flota Wschodnia spodziewa się otrzymać nowe okręty Multi-Mission Surface Combatant, co jest kolejnym krokiem w rozbudowie i modernizacji saudyjskich sił morskich.
Program budowy korwet typu Sarawat, będących saudyjską wersją okrętów typu Avante 2200, obejmuje nie tylko dostawę nowoczesnych jednostek, ale także kompleksowe szkolenie załóg, wsparcie techniczne i logistyczne oraz integrację saudyjskich rozwiązań technologicznych, jak system zarządzania walką HAZEM. To pokazuje, jak Arabia Saudyjska dąży do samodzielności w obszarze obronności morskiej, realizując strategiczne cele programu Kingdom Vision 2030.
Podkreślenie roli Arabii Saudyjskiej w kontekście regionalnego bezpieczeństwa morskiego pokazuje, że kraj ten jest gotowy do przyjęcia bardziej aktywnej i niezależnej roli w obronie swoich interesów oraz w stabilizacji regionu. Ta strategia, choć skupiona na wzmocnieniu zdolności obronnych, nie jest równoznaczna z dążeniem do konfrontacji, lecz raczej z przygotowaniem do skutecznego reagowania na potencjalne zagrożenia.
Arabia Saudyjska, poprzez szeroki zakres działań modernizacyjnych i inicjatyw z tym związanych, demonstruje swoje zobowiązanie do zabezpieczenia kluczowych szlaków morskich i ochrony własnych granic morskich. Modernizacja floty jest równie ważna w kontekście wzmacniania międzynarodowej pozycji Królestwa jako ważnego gracza w kwestiach morskich na Bliskim Wschodzie, co ma dalekosiężne implikacje zarówno dla regionalnej równowagi sił, jak i globalnego bezpieczeństwa morskiego.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/isaac-peral-rewolucja-navantii-w-wojnie-podwodnej/
W ten sposób, rozwijając swoje siły morskie, Arabia Saudyjska nie tylko umacnia swoje zdolności obronne, ale również staje się istotnym partnerem w międzynarodowych inicjatywach dotyczących bezpieczeństwa morskiego i współpracy regionalnej.
Modernizacja floty Arabii Saudyjskiej, choć nie jest bezpośrednio związana z konfliktem izraelsko-palestyńskim, może mieć pośrednie znaczenie dla stabilności regionalnej, wpływając na równowagę sił w tym obszarze. Rosnące zdolności obronne Królestwa, zwłaszcza w kontekście morskim, mogą odgrywać rolę w dyplomacji i wsparciu politycznym tego regionu.
Ponadto, rozbudowa sił morskich Arabii Saudyjskiej ma istotne znaczenie dla zwalczania piractwa i zabezpieczania kluczowych szlaków morskich, co przekłada się na zwiększenie bezpieczeństwa globalnego handlu morskiego. Ostatecznie, te działania podkreślają rosnącą rolę Arabii Saudyjskiej jako znaczącego gracza w kwestiach morskich na Bliskim Wschodzie, co ma dalekosiężne implikacje dla regionalnej i globalnej równowagi sił.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
PGE Baltica – najważniejsze wydarzenia 2025 roku
W 2025 roku PGE Baltica skoncentrowała się na przejściu od etapu planowania do realnych prac przygotowawczych w realizowanych przez siebie projektach morskich farm wiatrowych. Rok ten przyniósł znaczny postęp w obszarze budowy infrastruktury przyłączeniowej, zaplecza portowo-serwisowego oraz produkcji kluczowych komponentów przeznaczonych do instalacji zarówno na morzu, jak i na lądzie.
W artykule
Początek tego roku był dla PGE Baltica jednym z najważniejszych momentów całego roku. W styczniu podjęta została ostateczna decyzja inwestycyjna (FID) dla projektu Baltica 2, realizowanego przez PGE wspólnie z Ørsted. Decyzja ta potwierdziła gotowość projektu do realizacji i otworzyła drzwi do etapu prac budowlanych.
Fot. PGE Baltica Istotnym elementem tego roku były także prace przy infrastrukturze przyłączeniowej. W gminie Choczewo na terenie niemal 13 hektarów powstaje lądowa stacja transformatorowa, której zadaniem będzie wyprowadzenie mocy z morskich farm i przekazanie energii elektrycznej do Krajowej Sieci Elektroenergetycznej. Rozpoczęły się tam też prace związane z realizacją bezwykopowych przewiertów HDD, które umożliwią połączenie morskiej i lądowej części systemu kablowego Baltica 2. Jest to jeden z najbardziej złożonych technicznie etapów inwestycji, realizowany z wykorzystaniem nowoczesnych technologii minimalizujących ingerencję w środowisko.
Pod koniec roku zrealizowano również dostawy kluczowych urządzeń na teren budowy lądowej stacji transformatorowej Baltica 2, w tym transformatorów mocy, co potwierdziło wejście infrastruktury przyłączeniowej w etap prac wykonawczych. Trwa wyposażenie budynków rozdzielni. Gotowe są już m.in. bramki mostów szynowych, które pozwolą na połączenie stacji z KSE. Testowanie i uruchomienie lądowej stacji zaplanowano na lata 2026 i 2027.
Budowa infrastruktury – od planów do realizacji
Rok 2025 minął pod znakiem produkcji komponentów dla farmy Baltica 2. Zakłady produkcyjne opuściły pierwsze partie monopali, a w polskich zakładach trwała produkcja dodatkowych elementów stalowych niezbędnych do wyposażenia fundamentów. Równolegle prowadzono montaż kluczowych komponentów morskich stacji elektroenergetycznych, w tym transformatorów.
Tego typu działania potwierdziły, że projekty realizowane z udziałem PGE Baltica weszły w fazę nieodwracalnej realizacji, w której decyzje inwestycyjne znajdują bezpośrednie przełożenie na fizyczną infrastrukturę. Dla dużej spółki energetycznej oznacza to jednocześnie potwierdzenie stabilności finansowania oraz gotowości całego łańcucha dostaw do realizacji zadań zgodnie z harmonogramem.
W tym ujęciu rok 2025 należy postrzegać jako moment rozpoczęcia właściwej budowy projektów offshore wind, w którym planowanie przeszło w produkcję, montaże i prace wykonawcze. Prace przygotowawcze w ramach projektu Baltica 2 na morzu objęły operację przesuwania głazów z lokalizacji przyszłych turbin oraz trasy przebiegu podmorskich kabli. Dopełnieniem tych prac było torowanie rowów w dnie morskim, w którym kable zostaną ułożone. To właśnie ta zmiana charakteru działań stanowi jeden z kluczowych elementów rocznego bilansu PGE Baltica.
Fot. PGE Baltica Zaangażowanie krajowego przemysłu i łańcucha dostaw
Rok 2025 był okresem uruchomienia lokalnego zaplecza przemysłowego dla projektów realizowanych przez PGE Baltica. W Polsce rozpoczęto produkcję i prefabrykację kluczowych elementów konstrukcyjnych, w tym komponentów stalowych przeznaczonych dla fundamentów morskich oraz elementów morskich stacji elektroenergetycznych. W realizację tych zadań zaangażowane zostały krajowe zakłady produkcyjne oraz wykonawcy działający na rzecz sektora offshore wind. Klatki anodowe i tzw. boat landingi produkuje w Trójmieście Grupa Przemysłowa Baltic, a podwieszane wewnętrzne platformy Smulders w zakładach w Żarach, Łęknicy i Niemodlinie. Polscy wykonawcy pracują przy budowie infrastruktury przyłączeniowej – Polimex Mostostal jest współkonsorcjantem GE przy budowie lądowej stacji transformatorowej, a przewiert HDD łączący morską i lądową część kabli realizuje konsorcjum krajowych firm ROMGOS Gwiazdowscy i ZRB Janicki.
Udział polskich firm objął zarówno wytwarzanie elementów konstrukcyjnych, jak i prace związane z montażem oraz przygotowaniem wyposażenia dla morskich stacji elektroenergetycznych i systemów fundamentowych. Działania te potwierdziły gotowość krajowego łańcucha dostaw do obsługi inwestycji o dużej skali i wysokim stopniu złożoności technicznej.
Zaangażowanie krajowego przemysłu miało znaczenie strategiczne z punktu widzenia całego projektu. Wzmocniło zaplecze wykonawcze niezbędne do dalszej realizacji morskich farm wiatrowych, wpisało inwestycję w krajowy system bezpieczeństwa energetycznego oraz stworzyło trwałe powiązania pomiędzy projektem a regionami nadmorskimi i zapleczem przemysłowym. W tym ujęciu rok 2025 należy traktować jako moment faktycznego uruchomienia lokalnego łańcucha dostaw dla projektów PGE Baltica. Dodatkowo spółka z Grupy PGE poważnie myśli już o zwiększeniu udziału krajowych dostawców w II fazie rozwoju offshore wind w Polsce. Jednym ze sposobów na osiągnięcie wyższych celów local content jest współpraca z polskimi przedsiębiorstwami, w tym z branżą stoczniową, przy planowaniu budowy specjalistycznej floty do budowy i obsługi morskich farm wiatrowych.
Zaplecze eksploatacyjne – Ustka i Gdańsk jako trwały element systemu
W 2025 roku Ustka weszła w fazę rzeczywistej realizacji jako zaplecze eksploatacyjne dla projektów PGE Baltica. W połowie roku na terenie portowym rozpoczęły się prace budowlane związane z powstaniem bazy operacyjno-serwisowej, obejmujące wznoszenie obiektów O&M oraz dostosowanie infrastruktury nabrzeżowej do obsługi jednostek serwisowych. Zakres robót miał charakter techniczny i funkcjonalny, podporządkowany przyszłej obsłudze morskiej farmy wiatrowej w całym cyklu jej eksploatacji.
Fot. PGE Baltica Budowa bazy w Ustce oznacza trwałe zakotwiczenie projektu w konkretnym porcie i stworzenie stałej obecności operacyjnej na wybrzeżu. Jest to rozwiązanie projektowane z myślą o wieloletnim horyzoncie działania, obejmującym bieżącą obsługę, utrzymanie oraz zarządzanie infrastrukturą morską. W podsumowaniu 2025 roku Ustka funkcjonuje więc jako element systemu eksploatacyjnego morskiej energetyki wiatrowej, a nie jako jednorazowa lub lokalna inwestycja. Tę inwestycję realizuje KB DORACO, a obiekt posłuży w pierwszej kolejności morskiej farmie wiatrowej Baltica 2 – wspólnemu projektowi PGE i Ørsted. Ale PGE Baltica zwraca uwagę na potencjał Ustki do wykorzystania przy kolejnych projektach offshore wind.
Równolegle na terenie portu Gdańsk na obszarze Baltic Hub powstaje nowoczesny terminal instalacyjny, który zostanie wykorzystany przy fazie instalacji turbin Baltica 2. Generalnym wykonawcą terminalu jest sopockie NDI. Niezależnie od wykorzystania do własnych potrzeb PGE i Ørsted udostępnią na podstawie umowy dzierżawy przestrzeń gotowego terminalu innemu budowanemu projektowi – Ocean Winds.
Sukces projektu PGE Baltica w pierwszej aukcji offshore
W pierwszej w polskiej historii aukcji mocy dla morskich farm wiatrowych kontrakt różnicowy uzyskał projekt Baltica 9. PGE Baltica równolegle prowadziła rozmowy o przejęciu sąsiadującego projektu realizowanego wcześniej przez RWE. Połączenie obu tych obszarów umożliwi zbudowanie do 2032 roku morskiej farmy wiatrowej o łącznej mocy ok. 1,3 GW. To zdecydowanie zbliży Grupę PGE do osiągniecia strategicznego celu 4 GW mocy zainstalowanej na morzu do 2035 roku.
Fot. PGE Baltica Priorytet realizacyjny zamiast działań miękkich
Dominującym kierunkiem aktywności PGE Baltica pozostaje realizacja projektów infrastrukturalnych, a nie działania o charakterze informacyjnym czy wizerunkowym. W centrum uwagi pozostają prace techniczne, budowlane i produkcyjne, bezpośrednio związane z przygotowaniem oraz realizacją morskich farm wiatrowych. Działania takie jak dyżury informacyjne, spotkania konsultacyjne czy inicjatywy komunikacyjne prowadzone m.in. w Ustce i Choczewie są niezbędnym uzupełnieniem realizowanych procesów.
Jednocześnie prowadzone są działania kadrowe podporządkowane potrzebom realizacyjnym projektów. Poszukiwanie specjalistów i rozbudowa zespołów mają charakter operacyjny i wynikają z wejścia projektów w kolejne etapy realizacji. Taki układ priorytetów potwierdza, że PGE Baltica funkcjonuje jako inwestor skoncentrowany na budowie, eksploatacji oraz długoterminowym zarządzaniu projektami morskiej energetyki wiatrowej.
Tym samym, ten rok potwierdził, że PGE Baltica wkroczyła w fazę rzeczywistej realizacji morskich farm wiatrowych. Był to czas, w którym decyzje administracyjne i kontraktowe zaczęły przekładać się na widoczne efekty prac w terenie – na placach budowy, w portach i zakładach produkcyjnych – przygotowując projekty do kluczowych etapów instalacyjnych zaplanowanych na kolejne lata.
Fot. PGE Baltica W 2026 w ramach projektu Baltica 2 rozpoczną się prace na morzu – przy instalacji fundamentów, morskich stacji transformatorowych i układaniu kabli. Po zakończeniu tych etapów nastąpi instalacja kabli połączeniowych między fundamentami turbin oraz morskimi stacjami transformatorowymi. Jednocześnie PGE Baltica zamierza intensywnie przystąpić do planów związanych z nowym przedsięwzięciem roboczo nazwanym Baltica 9+, a więc połączonymi obszarami Baltica 9 z kontraktem różnicowym z grudniowej aukcji i obszarem przejmowanym od RWE, które posiada prawo do kontraktu roznciowego jeszcze z I fazy. Na polskim Bałtyku zapowiada się jeszcze intensywniejszy rok.
