Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Morze Czerwone: okręty US Navy przeciwko nowym pociskom balistycznym Huti
Okręty wojenne US Navy, operujące na wodach Morza Czerwonego, stają w obliczu nowego zagrożenia – pocisków balistycznych. Rebelianci Huti, wspierani przez Iran, wprowadzili te pociski do walki pod koniec 2023 roku. Dowódca niszczyciela US Navy opisał je jako „znacznie szybsze” niż cokolwiek innego, z czym marynarka wojenna miała dotychczas do czynienia.
USS Carney był pierwszym okrętem, który w październiku 2023 roku zniszczył pociski balistyczne walce. W trakcie miesięcznego działania w rejonie, niszczyciel uczestniczył w licznych starciach, eliminując pociski balistyczne, pociski manewrujące oraz drony, a także przeprowadzając ataki na rebeliantów w Jemenie.
Pocisk balistyczny jest znacznie szybszy niż jakiekolwiek inne zagrożenie. Przechwytywanie tych pocisków to zadanie niezwykle wymagające. Komandor Jeremy Robertson, dowódca USS Carney, podkreślił, że systemy na niszczycielu działają zgodnie z przeznaczeniem, a załoga jest odpowiednio przeszkolona, by radzić sobie z tymi wyzwaniami. Złożony proces wykrywania zagrożenia, upewniania się, że jest prawdziwe, sortowania trajektorii i ataku może trwać od dziewięciu do dwudziestu sekund.
Czytaj więcej o potwierdzeniu przez Ukrainę zniszczenie korwety rakietowej Cyklon
Okręty US Navy operujące na Morzu Czerwonym są wyposażone w system Aegis, który jest kluczowy w obronie przed zagrożeniami balistycznymi. Aegis Ballistic Missile Defense, bazujący na systemie walki AEGIS (Aegis Combat System), znajduje się na wyposażeniu ponad 30 niszczycieli i krążowników US Navy. Wyposażony jest w rodzinę rakiet przechwytujących Standard Missile.
Obrona regionalna polega na zwalczaniu rakiet balistycznych krótkiego (poniżej 1000 km, Short-Range Ballistic Missile – SRBM), średniego (1000-3000 km, Medium-Range Ballistic Missile – MRBM) oraz pośredniego zasięgu w środkowej fazie ich lotu za pomocą rakiet z rodziny SM-3 oraz rakiet balistycznych krótkiego zasięgu w końcowej fazie ich lotu za pomocą rakiet SM-2 Block IV oraz obecnie wdrażanej SM-6 Dual I/II. Cele obrony narodowej (strategicznej) realizowane są poprzez zbieranie danych radarowych (radar AN/SPY-1) i przekazywanie ich do innych czujników BMDS, rakiet przechwytujących systemu GMD oraz innych okrętów AEGIS.
Rozlokowanie okrętów wojennych wyposażonych w system AEGIS w rejonie Morza Śródziemnego było częścią pierwszej fazy projektu European Phased Adaptive Approach (EPAA), który stanowi wkład Stanów Zjednoczonych w system obrony przeciwrakietowej NATO (NATO BMD).
Czytaj więcej o lotniskowcu USS Ronald Reagan który opuścił region Indo-Pacyfiku
Podczas wizyty na Morzu Czerwonym, oficerowie marynarki wojennej na pokładzie USS Dwight D. Eisenhower oraz USS Gravely również chwalili swoje systemy bojowe za skuteczność w zwalczaniu zagrożeń jemeńskich Huti w postaci pocisków balistycznych. Amerykańska marynarka wojenna zdobywa cenne doświadczenie bojowe, które może być kluczowe w przyszłych konfliktach.
Konflikt na Bliskim Wschodzie dostarcza US Navy nie tylko bezcennego doświadczenia, ale także pozwala na testowanie i doskonalenie systemów obronnych w realnych warunkach bojowych. USS Carney, po zakończeniu swojej misji, wrócił do Mayport na Florydzie, gdzie admirał Lisa Franchetti podziękowała załodze za jej wysiłek i poświęcenie.
To, co dzieje się na Morzu Czerwonym, nie tylko wpływa na regionalne bezpieczeństwo, ale również dostarcza cennych informacji i doświadczeń, które mogą okazać się kluczowe w przypadku potencjalnych konfliktów z innymi mocarstwami, takimi jak Chiny. Zdolności Marynarki Wojennej USA do radzenia sobie z nowymi zagrożeniami stają się nieocenione.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Kolejne uszkodzenie kabla podmorskiego na Bałtyku
31 grudnia służby fińskie potwierdziły kolejny incydent naruszający bezpieczeństwo podmorskiej infrastruktury krytycznej na Bałtyku. W centrum sprawy znalazł się drobnicowiec Fitburg, zatrzymany przez fińską Straż Przybrzeżna w związku z podejrzeniem uszkodzenia kabla FEC-1 łączącego Estonię i Finlandię.
W artykule
Alarm u operatora i szybka reakcja służb
Uszkodzenie kabla Finland Estonia Connection 1 zostało zarejestrowane w systemach operatora Elisa Oyj o godzinie 04:53 31 grudnia. Zdarzenie dotyczyło odcinka przebiegającego w estońskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Niespełna trzy godziny później informacja trafiła do Departamentu Policji w Helsinkach, po czym rozpoczęto skoordynowane działania ukierunkowane na identyfikację jednostki mogącej mieć związek z tym incydentem.
Za prowadzenie czynności w rejonie Zatoki Fińskiej odpowiadał wydział fińskiej Straży Przybrzeżnej – Suomenlahden merivartiosto.
Zatrzymanie drobnicowca Fitburg
W krótkim czasie służby wskazały drobnicowiec Fitburg, przechodzący wówczas przez te wody z Sankt Petersburga w kierunku Hajfy, jako jednostkę mogącą mieć związek z uszkodzeniem kabla. Statek pływał pod banderą Saint Vincent i Grenadyn. W chwili zatrzymania jego operatorem była firma turecka.
Do przechwycenia drobnicowca skierowano patrolowiec Turva oraz śmigłowiec AS332-H215 Super Puma. Podczas zabezpieczenia jednostki jedna z kotwic Fitburga pozostawała pod wodą, co w ocenie służb wzmacniało zasadność podjętych działań. Zatrzymanie nastąpiło już w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, a kontrolę nad statkiem przejęto w ramach wspólnej operacji z użyciem zespołu abordażowego Sił Specjalnych z pokładu śmigłowca.
Postępowanie karne i działania dochodzeniowe
Prowadzenie sprawy przejęła policja w Helsinkach, natomiast jeszcze tego samego dnia Prokurator Generalny Finlandii podjął decyzję o wszczęciu postępowania. Akt oskarżenia wniesiony 1 stycznia obejmuje zarzuty usiłowania zniszczenia mienia w formie kwalifikowanej, zniszczenia mienia o charakterze kwalifikowanym oraz kwalifikowanego zakłócania łączności telekomunikacyjnej.
Załoga statku, licząca 14 osób różnych narodowości, została aresztowana. Zatrzymany drobnicowiec skierowano do portu Kantvik w południowej Finlandii, gdzie przy wydzielonym nabrzeżu pozostaje pod nadzorem Policji.
Badanie uszkodzonego kabla
Równolegle prowadzone są czynności techniczne w rejonie uszkodzenia kabla FEC-1. Odpowiada za nie Centralna Policja Kryminalna KRP z wykorzystaniem patrolowca Turva oraz pojazdów zdalnie sterowanych ROV. Ich zadaniem jest precyzyjne określenie charakteru i mechanizmu naruszenia infrastruktury.
Operator Elisa poinformował, że incydent nie spowodował przerw w świadczeniu usług. Sieć oparta jest na rozwiązaniach redundantnych, a spółka dysponuje także drugim kablem podmorskim FEC-2. W podobnym czasie problemy transmisyjne odnotował również inny fiński operator, współwłaściciel kabla EESF-2.
Kontekst bezpieczeństwa infrastruktury podmorskiej
Z kronikarskiego obowiązku należy odnotować, że jest to pierwszy przypadek podejrzenia celowego działania wobec podmorskiej infrastruktury krytycznej od momentu uruchomienia operacji Nordic Warden 6 stycznia ubiegłego roku. Poprzedni incydent tego typu miał miejsce 25 grudnia 2024 roku w Zatoce Fińskiej, gdy uszkodzeniu uległ kabel EstLink 2.
Kolejne zdarzenie na Bałtyku potwierdza, że podmorska infrastruktura krytyczna w tym kable telekomunikacyjne pozostają wrażliwym elementem systemu bezpieczeństwa regionu, k†góry wymaga stałej obserwacji i szybkiej reakcji służb państw bałtyckich.
