Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Norweski Kongsberg zawarł umowę na dostawy pocisków NSM dla Australii 
Australijskie Ministerstwo Obrony ma przyspieszyć nabycie najnowszego wariantu pocisku Kongsberg Defence & Aerospace (KDA) Naval Strike Missile Block 1A, który zastąpi używany pocisk przeciwokrętowy RGM-84 Harpoon Block II na fregatach typu ANZAC i niszczycielach typu Hobart Royal Australian Navy (RAN).
Wymiana Harpoon’a jest częścią wartego 3,5 mld AUD (2,61 mld USD) pakietu przyspieszonej modernizacji uzbrojenia Australijskich Sił Obronnych (ADF) ogłoszonego przez 5 kwietnia. Obejmuje on zakup pocisków lotniczych AGM-158B Joint Air-to-Surface Standoff Missile – Extended Range (JASSM-ER) oraz nieujawniony uzbrojenie minowe do zabezpieczenia podejść do portów morskich i morskich akwenów Australii.
Nabycie NSM Block 1A prawie dwukrotnie zwiększy zasięg rażenia celów morskich floty nawodnej w porównaniu do RGM-84 Harpoon Block II, dysponującego zasięgiem około 70 mil morskich. Koszt zakupu partii wstępnej NSM wyniesie 71 mln AUD (489 mln NOK)
Wybór NSM Block 1A jako preferowanego rozwiązania do zastąpienia Harpoon’a jest elementem realizacji programu Sea 1300. Utworzony w ramach planu rozwoju sił morskich program dotyczy skonsolidowania rozwoju i zarządzania bronią kierowaną Królewskiej Australijskiej Marynarki Wojennej. Sea 1300 należy do szerokiego klastra programów rozwoju zdolności bojowych RAN, które mają być finansowane w ramach 20-letniego programu inwestycyjnego o wartości 24 mld AUD ogłoszonego w styczniu 2021 r.
W przypadku instalacji na okrętach, NSM mogą być montowane na pokładzie w zestawach składających się z jednej, dwóch, trzech, czterech lub sześciu wyrzutni. Całkowita masa instalacji, wraz z elektroniką i okablowaniem, wynosi 3 900 kg dla czterech wyrzutni, 7 700 kg dla ośmiu wyrzutni i 12 000 kg dla 12 wyrzutni.
Autor: TW
Powiązane wpisy
Ukraińskie ataki na platformy wiertnicze na Morzu Kaspijskim
Ukraińskie służby specjalne poinformowały o serii uderzeń wymierzonych w rosyjskie platformy wiertnicze operujące na Morzu Kaspijskim. Według strony ukraińskiej celem ataków były instalacje wykorzystywane do wydobycia ropy i gazu, które mają istotne znaczenie dla rosyjskiego sektora energetycznego.
W artykule
Z udostępnionych komunikatów wynika, że uderzenia objęły platformy należące do koncernu Łukoil. Strona ukraińska opublikowała również materiał filmowy dokumentujący przebieg jednego z tych ataków. Według Kijowa działania te miały na celu ograniczenie przychodów Federacji Rosyjskiej z eksportu surowców energetycznych, które stanowią jedno z kluczowych źródeł finansowania działań zbrojnych Moskwy.
Na dzień 11 stycznia 2026 roku ukraińskie struktury wojskowe informowały o uderzeniu w trzy platformy wydobywcze na Morzu Kaspijskim. Skala uszkodzeń oraz ewentualny wpływ ataków na ciągłość wydobycia nie zostały potwierdzone przez stronę rosyjską.
Chronologia działań i metody ataków na Morzu Kaspijskim
Już w grudniu 2025 ukraińskie drony wielokrotnie uderzały w instalacje wiertnicze na Morzu Kaspijskim. Według Sztabu Generalnego Ukrainy uderzenia obejmowały zarówno platformy wydobywcze, jak i w niektórych przypadkach – rosyjskie okręty patrolowe znajdujące się w rejonie instalacji.
Operacje te przeprowadzano przy użyciu dronów dalekiego zasięgu, w tym jednostek należących do Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) oraz Sił Operacji Specjalnych. Tego typu bezzałogowce były kierowane na punkty wydobycia surowców daleko od linii frontu, co wskazuje na zaawansowane zdolności ukraińskiego systemu bezzałogowego.
W atakach grudniowych ukraińskie drony uderzały m.in. w platformy na polach Filanowski i Rakushechne. W przypadku platformy Filanowski uderzenia doprowadziły do czasowego wstrzymania wydobycia ropy i gazu.
Motywacja i cele uderzeń
Ukraińskie ataki na rosyjskie platformy wiertnicze mają przede wszystkim wymiar militarny oraz gospodarczy. Według komunikatów ukraińskich władz infrastruktura energetyczna wykorzystywana do pozyskiwania ropy i gazu przez Rosję jest postrzegana jako trwały element zdolności finansowych Moskwy, z których środki mogą być używane do prowadzenia wojny na Ukrainie.
Działania te wpisują się w szersze założenia prowadzenia wojny gospodarczej, polegającej na stopniowym osłabianiu rosyjskiego zaplecza logistycznego i finansowego poprzez ataki na infrastrukturę energetyczną, zlokalizowaną również poza głównym teatrem działań zbrojnych.
Reakcje i kontekst strategiczny
Rosyjskie źródła oficjalne w większości nie komentowały publicznie szczegółów tych ataków, a reakcje Kremla ograniczały się do ogólnych oświadczeń. Część przekazów medialnych określa te działania jako bezprecedensowe uderzenia w rosyjską infrastrukturę energetyczną na Morzu Kaspijskim. Sposób ich przeprowadzenia oraz użyte środki nie zostały jednak ujawnione w dostępnych komunikatach.
Ataki te pojawiają się w szerszym kontekście eskalacji działań zbrojnych na różnych frontach oraz ukierunkowanych uderzeń na rosyjskie obiekty przemysłowe i logistyczne, zarówno w głębi terytorium Federacji Rosyjskiej, jak i na zapleczu prowadzonej agresji.
