Norweski parlament zatwierdza projekt Yggdrasil

Norweski parlament zatwierdził projekt zagospodarowania obszaru Yggdrasil, w którym udziały ma Grupa Orlen. Jak poinformował portal ISBnews, obszar ten jest jednym z kluczowych projektów eksploatacyjnych na Szelfie Norweskim, podnoszącym surowcową niezależność naszego regionu.

Dzięki realizacji tego projektu, Grupa Orlen uzyska dostęp do ponad 30 mln baryłek ropy oraz 2 mld m3 gazu ziemnego, co umocni naszą pozycję wśród czołowych firm wydobywczych w regionie. Szelf Norweski to strategiczny kierunek naszego rozwoju.

Daniel Obajtek, prezes PKN Orlen

Informacje z końca maja wskazują, że złoże Øst Frigg, w którym udziały posiada PGNiG Upstream Norway z Grupy Orlen, może zawierać dwukrotnie więcej ropy naftowej, niż wcześniej przewidywano. Odkrycie to będzie wykorzystane przy pomocy planowanej infrastruktury obszaru Yggdrasil – jednego z największych projektów wydobywczych na Norweskim Szelfie Kontynentalnym, w którym partnerem jest Grupa Orlen.

Jak podaje ISBnews, na złożu Øst Frigg w Norwegii, gdzie PGNiG Upstream Norway (PUN) z Grupy PKN Orlen posiada 12,3% udziałów, możliwe zasoby eksploatacyjne mogą wzrosnąć dwukrotnie, z 18-45 mln do 40-90 mln baryłek ekwiwalentu ropy naftowej (boe).

Øst Frigg jest jednym z ośmiu złóż, na których prace prowadzone są w ramach projektu zagospodarowania Yggdrasil (dawniej NOAKA). Jest to jedna z największych inwestycji na Norweskim Szelfie Kontynentalnym, o wartości około 115 mld koron norweskich (ok. 45 mld zł). Projekt Yggdrasil jest realizowany dzięki systemowi zachęt podatkowych wprowadzonych w Norwegii w związku z COVID-19. Udział Grupy Orlen w 8 koncesjach zlokalizowanych w obszarze NOAKA wynosi około 13%.

Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/grupa-orlen-wydobycie-gazu-na-norweskim-szelfie/

Zasoby złoża Øst Frigg znacząco zwiększają przewidywany wolumen ropy naftowej przypadający na Grupę Orlen w projekcie Yggdrasil z 26,7 mln do około 31 mln boe ropy naftowej i kondensatu. Dodatkowe zasoby będą wykorzystywane przy pomocy planowanej infrastruktury projektu Yggdrasil, co oznacza, że będą charakteryzować się wysoką rentownością i nie będą wymagały znaczących dodatkowych inwestycji – poinformował Orlen.

Grupa PKN Orlen, zarządzająca rafineriami w Polsce, Czechach i na Litwie, prowadzi działalność detaliczną w Europie Środkowej, wydobywczą w Polsce, Norwegii, Kanadzie i Pakistanie, a także zajmuje się produkcją energii, w tym z OZE i dystrybucją gazu ziemnego. W ramach budowy koncernu multienergetycznego, spółka sfinalizowała przejęcia Energi, Grupy Lotos oraz PGNiG. Jej skonsolidowane przychody ze sprzedaży w 2022 roku wyniosły 277,56 mld zł. Spółka jest notowana na GPW od 1999 roku i jest częścią indeksu WIG20.

Źródło: ISBnews/MD

.pl/category/offshore-energetyka/
Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Norwegia z zamówieniem na kolejne okręty podwodne typu 212CD

    Norwegia z zamówieniem na kolejne okręty podwodne typu 212CD

    Rząd Norwegii zatwierdził zakup dwóch dodatkowych okrętów podwodnych typu 212CD. Decyzja ta zwiększa planowaną liczbę jednostek dla Królewskiej Marynarki Wojennej Norwegii (Sjøforsvaret) z czterech do sześciu.

    Zgodnie z informacją przekazaną w komunikacie prasowym, niemiecki koncern stoczniowy TKMS poinformował o podpisaniu umowy rozszerzającej dotychczasowe zamówienie w ramach programu 212CD. Dla spółki jest to jedno z największych zamówień w jej historii.

    Rozszerzenie norweskiego zamówienia

    Zatwierdzenie zakupu dwóch kolejnych jednostek oznacza formalne rozszerzenie kontraktu realizowanego na potrzeby Sjøforsvaret. Po podpisaniu umowy liczba okrętów przewidzianych dla Norwegii wzrosła do sześciu, co wpisuje się w długofalowe plany modernizacji sił podwodnych tego państwa.

    Program 212CD od początku realizowany jest jako wspólne przedsięwzięcie Norwegii i Niemiec, którego celem jest pozyskanie nowoczesnych konwencjonalnych okrętów podwodnych o ujednoliconej konstrukcji.

    Znaczenie programu 212CD

    Prezes TKMS Oliver Burkhard podkreślił w komunikacie, że projekt ma strategiczne znaczenie zarówno dla wzmacniania europejskich zdolności obronnych, jak i dla pogłębiania współpracy między oboma państwami. Rozszerzenie zamówienia zostało przedstawione jako wyraz zaufania do jakości oferowanych rozwiązań oraz do dotychczasowego partnerstwa przemysłowego.

    Według informacji producenta, okręty typu 212CD wyróżniają się zaawansowanymi zdolnościami w zakresie świadomości sytuacyjnej, rozbudowaną łącznością z sojuszniczymi jednostkami oraz obniżoną sygnaturą, co ma stawiać je w gronie najbardziej zaawansowanych konwencjonalnych okrętów podwodnych na świecie.

    Wspólny program i jego znaczenie dla przemysłu

    W komunikacie zwrócono również uwagę na korzyści wynikające z kooperacyjnego charakteru programu. Wspólna konstrukcja ma zapewniać współpracę z siłami NATO oraz spełniać wymagania stawiane działaniom w wymagających warunkach, w tym w rejonach arktycznych.

    Jednocześnie program ma przynosić wymierne efekty w obszarze badań i rozwoju, szkolenia załóg, logistyki oraz utrzymania technicznego. Producent wskazuje, że takie podejście pozwala na optymalizację kosztów oraz generowanie wartości dodanej dla przemysłu niemieckiego i norweskiego.

    Maksymalny wolumen zamówień w programie

    W grudniu 2024 roku niemiecki rząd federalny podpisał umowę na zakup czterech opcjonalnych okrętów typu 212CD, co zwiększyło liczbę jednostek przewidzianych dla niemieckiej marynarki z dwóch do sześciu. Po decyzji Norwegii łączny wolumen programu osiągnął planowany poziom dwunastu okrętów.

    Potencjalna dalsza rozbudowa

    Kolejnym etapem programu może być jego rozszerzenie o maksymalnie dwanaście okrętów podwodnych dla Kanady. Jak podkreślono w komunikacie, niemiecki koncern stoczniowy współpracuje w tym zakresie z partnerami niemieckimi i norweskimi w ramach trwającej procedury.

    Decyzja Norwegii potwierdza rosnące znaczenie programu 212CD na europejskim rynku okrętów podwodnych i wzmacnia jego pozycję jako jednego z kluczowych przedsięwzięć w obszarze współpracy obronnej państw NATO.