Ostatnia fregata FREMM dla Marina Militare – Emilio Bianchi wcielona do służby

30 lipca w stoczni Fincantieri w Muggiano nad Zatoką La Spezia odbyła się uroczystość wcielenia do służby włoskiej Marina Militare fregaty typu FREMM – Emilio Bianchi (F-589). Było to zwieńczenie blisko dwudziestoletniego programu fregat typu FREMM w wersji Bergamini, który stał się jednym z filarów modernizacji włoskiej floty.
W artykule
Nowa jednostka powstała w konfiguracji Anti-Submarine Warfare – Enhanced (ASW-E), czyli wariantu w wersji rozszerzonej, łącząc cechy wersji ogólnej z wzmocnioną zdolnością zwalczania okrętów podwodnych (ZOP).
Znaczenie programu fregat FREMM
Program fregat typu FREMM w wersji Carlo Bergamini realizowany od 2005 roku dostarczył włoskiej Marynarce Wojennej cztery jednostki w wersji wielozadaniowej (GP – General Purpose), cztery w wersji ZOP (ASW – Anti-Submarine Warfare) oraz dwie hybrydowe GP-E – w tym Emilio Bianchi i Spartaco Schergat. Dwie fregaty GP sprzedano w 2020 roku do Egiptu, co stało się impulsem do zamówienia okrętów zastępczych o ulepszonych parametrach. Dzięki temu włoska flota utrzymała pełny potencjał operacyjny w ramach NATO i misji międzynarodowych.
Kluczowe systemy fregaty Emilio Bianchi
Najważniejszą nowością jest integracja holowanego sonaru Thales CAPTAS-4, pozwalającego na wykrywanie i śledzenie zanurzonych zagrożeń w większym zakresie niż w wersjach wcześniejszych. W tym celu przebudowano rufę, rezygnując z jednej z łodzi RHIB, a także zmodyfikowano maszt i dodano nowe elementy systemów walki elektronicznej oraz obserwacji technicznej.
Okręt dysponuje systemem dowodzenia CMS ATHENA-I od Leonardo, radarami AESA MFRA (technologia EMPAR), wielowarstwową obroną powietrzną z pociskami Aster 15 i Aster 30, armatą OTO Melara kal. 127 mm z amunicją dalekiego zasięgu Vulcano, torpedami MU90 oraz pociskami przeciwokrętowymi Teseo Mk 2.
FREMM EVO – nowa generacja włoskich fregat
Przekazanie Emilio Bianchi zamyka jeden etap, lecz nie kończy ambicji włoskiej marynarki. W lipcu 2024 roku podpisano kontrakt na dwie fregaty FREMM EVO, które mają zostać dostarczone w latach 2029–2030. Jednostki te będą wyposażone m.in. w radary Leonardo Kronos Dual Band, zintegrowane systemy dla obrony przeciwrakietowej najnowszej generacji, wieże artyleryjskie kal. 30 mm, architekturę otwartą umożliwiającą modernizacje oraz pełną integrację z systemami bezzałogowymi – nawodnymi, podwodnymi i powietrznymi.
Znaczenie strategiczne i przemysłowe
Program FREMM, realizowany przez konsorcjum Orizzonte Sistemi Navali (Fincantieri 51%, Leonardo 49%), wzmocnił włoską pozycję w sektorze obronnym oraz na rynku eksportowym. Okręty powstałe na bazie włoskiej wersji trafiły m.in. do Egiptu, a rozwiązania techniczne inspirowały modernizacje we francuskiej Marine Nationale.
Dzięki doświadczeniu z budowy dziesięciu jednostek FREMM, włoski przemysł stoczniowy wchodzi w etap FREMM EVO z rozbudowanym zapleczem technologicznym, wyszkolonym personelem oraz pełną interoperacyjnością w ramach NATO. Jednostki te, podobnie jak ich poprzedniczki, mają działać zarówno na Morzu Śródziemnym, jak i w odległych akwenach, zapewniając ochronę szlaków żeglugowych, infrastrukturę krytyczną oraz udział w operacjach stabilizacyjnych.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu

Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.










