Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
PGE i Ørsted wnioskują o obszar sąsiadujący z MFW Baltica, która będzie jedną z największych na świecie morskich farm wiatrowych 
PGE i Ørsted starają się wspólnie o obszar 45.E.1 na Ławicy Słupskiej. Ten obszar o powierzchni 17 km kw. sąsiaduje on bezpośrednio z lokalizacją Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica, największej farmy wiatrowej budowanej na polskich wodach Morza Bałtyckiego i jednej z największych na świecie. Wniosek do Ministerstwa Infrastruktury został złożony 23 lutego 2022 roku.
– Lokalizacja, o którą zabiegamy, uzupełnia obszar przeznaczony pod Morską Farmę Wiatrową Baltica, największą taką elektrownię budowaną na polskiej części Morza Bałtyckiego. W perspektywie najbliższych pięciu lat oddamy do użytku etapy Baltica 2 i Baltica 3 o łącznej mocy ok. 2,5 GW. Pozyskanie pozwolenia na obszar o powierzchni ok. 17 km kw. umożliwi osiągnięcie efektu synergii z projektem Baltica 2 i zagwarantuje nam maksymalizację wykorzystania tej części Bałtyku, a docelowo zapewni wzrost produkcji zielonej energii elektrycznej – mówi Wojciech Dąbrowski, prezes zarządu PGE Polskiej Grupy Energetycznej.
− Wspólnie z PGE staramy się o powierzchnię, która jest stosunkowo niewielka, ale dobrze zlokalizowana, by dodać ją do już zagospodarowanego obszaru 320 km kw., gdzie zbudujemy Morską Farmę Wiatrową Baltica o mocy 2,5 GW, która będzie jedną z największych morskich farm wiatrowych w naszym globalnym portfelu – mówi Rasmus Errboe, wiceprezes Ørsted w regionie Europy kontynentalnej.
Obszar objęty wspólnym wnioskiem PGE i Ørsted znajduje się ok. 32 km od brzegu.
Uruchomienie pierwszego etapu projektu Baltica 3 o mocy ok. 1045 MW, jest planowane na 2026 roku. Etap kolejny, czyli Baltica 2 o mocy ok. 1500 MW ma być oddany do 2027 roku. Inwestycje te przyczynią się do przyspieszenia polskiej transformacji energetycznej. Oba etapy MFW Baltica posiadają decyzje lokalizacyjne, pozwolenia środowiskowe, umowy przyłączeniowe do sieci przesyłowej z operatorem, a także otrzymały prawo do kontraktu różnicowego (CfD).
W 2022 roku partnerzy projektu spodziewają się otrzymania decyzji środowiskowej dla części przesyłowej na lądzie, a także będą pracować nad pozyskaniem pozwoleń na budowę, które przybliży projekt do finalnej decyzji inwestycyjnej.
W polskiej części Morza Bałtyckiego obecnie dostępnych jest 11 akwenów, w ramach których PGE i Ørsted oraz inne podmioty starają się o pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp (PSzW). Są wśród nich obszary o różnym potencjale: od najmniejszego o powierzchni 17 km kw., o który starają się aktualnie PGE i Ørsted na rzecz rozbudowy MFW Baltica, do największych obejmujących powierzchnię nawet 150 km kw.
Źródło: PGE Balica
Powiązane wpisy
Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26
31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.
W artykule
Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.
Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.
Skład wielonarodowego ugrupowania
Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.
Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.
Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił
Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.
W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.
Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu
STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.
