PGE rozpoczyna pomiary wietrzności dla elektrowni wiatrowej Baltica 1

PGE Baltica, spółka z Grupy PGE, przystępuje do etapu pomiarów zasobów wiatru, zafalowania i prądów morskich na potrzeby morskiej elektrowni wiatrowej Baltica 1. Badania przeprowadzi firma EOLOS Floating LiDAR Solutions, jeden z kilku najbardziej doświadczonych wykonawców tego typu badań na morzu. Kampania pomiarowa rozpocznie się w drugiej połowie maja 2022 roku
i potrwa około dwóch lat.
Projekt Baltica 1 o mocy ok. 1 GW realizowany jest zgodnie z harmonogramem, który zakłada rozpoczęcie eksploatacji tej morskiej elektrowni wiatrowej na początku przyszłej dekady. Projekt uzyskał pozwolenie lokalizacyjne i warunki przyłączenia do sieci przesyłowej. Rozpoczęcie kampanii pomiarowej zasobów wiatrowych i meteorologicznych to kolejny ważny krok w realizacji inwestycji
Prezes zarządu PGE Baltica, Dariusz Lociński
W ramach kampanii pomiarowej dla elektrowni wiatrowej Baltica 1 wykorzystana zostanie technologia LiDAR (Light Detection and Ranging) zamontowana na pływającej boi. Technologia ta wykorzystuje światło promienia laserowego, które odbija się od zawiesin w powietrzu i wraca do urządzenia. Poprzez analizę odbitego sygnału urządzenie szacuje prędkość przesuwających się nad nim mas powietrza. Stosowany sprzęt pozwala na wykonanie badań wiatru na wysokości ponad 200 metrów nad poziomem morza. Dodatkowe czujniki zamontowane na boi pozwalają także na zmierzenie ruchów fal i prądów morskich.
Dwuletni okres pomiarów da nam reprezentatywne dane na temat warunków meteorologicznych panujących na obszarze przeznaczonym pod budowę elektrowni na morzu. Wyniki pomiarów będą stanowić bezcenną wiedzę dla kolejnych etapów rozwoju tego projektu, w szczególności niezbędną do rozmieszczenia turbin, tak by ich moc wykorzystywana była w sposób jak najbardziej efektywny
Prezes zarządu PGE Baltica, Dariusz Lociński
Pływający system LiDAR stosowany przez EOLOS w kampaniach pomiarowych przygotowany jest do realizacji zadania w zakładach firmy w Barcelonie. Na początku maja wyruszy stamtąd w drogę do Władysławowa. W drugiej połowie maja odbędzie się tam montaż sprzętu, a następnie jego instalacja na morzu na obszarze przeznaczonym pod budowę elektrowni wiatrowej Baltica 1.
Umowa z hiszpańską firmą EOLOS została podpisana w grudniu 2021 roku w wyniku postępowania przetargowego w formie dialogu konkurencyjnego. Wcześniej, w 2019 roku, firma zakończyła takie same badania realizowane na potrzeby innego projektu PGE – Baltica 3. Wówczas wykonawca badań dysponował tylko dwoma urządzeniami pomiarowymi. Obecnie posiada ich już siedemnaście
i prowadzi badania na potrzeby morskich farm wiatrowych w Europie, Azji i w obu Amerykach.
Baltica 1 jest jednym z trzech realizowanych obecnie przez PGE projektów morskich farm wiatrowych na Morzu Bałtyckim. W latach 2026-2027 mają rozpocząć działalność morskie elektrownie Baltica 2
i Baltica 3, które składają się na Morską Farmę Wiatrową Baltica o łącznej mocy zainstalowanej ok. 2,5 GW. Z kolei morska elektrownia wiatrowa Baltica 1 przewidziana jest do uruchomienia po 2030 roku, a jej moc zainstalowana wyniesie ok. 1 GW. Powstanie ona ok. 80 km od polskiego brzegu Morza Bałtyckiego na Ławicy Środkowej, na północ od projektów Baltica 2 i Baltica 3. Realizując kolejne projekty morskich farm wiatrowych, PGE zamierza wypełnić strategiczny cel osiągnięcia przynajmniej 6,5 GW mocy wytwórczej w technologii offshore na Morzu Bałtyckim do 2040 roku.
Źródło: PGE Baltica

Norwegia z zamówieniem na kolejne okręty podwodne typu 212CD

Rząd Norwegii zatwierdził zakup dwóch dodatkowych okrętów podwodnych typu 212CD. Decyzja ta zwiększa planowaną liczbę jednostek dla Królewskiej Marynarki Wojennej Norwegii (Sjøforsvaret) z czterech do sześciu.
W artykule
Zgodnie z informacją przekazaną w komunikacie prasowym, niemiecki koncern stoczniowy TKMS poinformował o podpisaniu umowy rozszerzającej dotychczasowe zamówienie w ramach programu 212CD. Dla spółki jest to jedno z największych zamówień w jej historii.
Rozszerzenie norweskiego zamówienia
Zatwierdzenie zakupu dwóch kolejnych jednostek oznacza formalne rozszerzenie kontraktu realizowanego na potrzeby Sjøforsvaret. Po podpisaniu umowy liczba okrętów przewidzianych dla Norwegii wzrosła do sześciu, co wpisuje się w długofalowe plany modernizacji sił podwodnych tego państwa.
Program 212CD od początku realizowany jest jako wspólne przedsięwzięcie Norwegii i Niemiec, którego celem jest pozyskanie nowoczesnych konwencjonalnych okrętów podwodnych o ujednoliconej konstrukcji.
Znaczenie programu 212CD
Prezes TKMS Oliver Burkhard podkreślił w komunikacie, że projekt ma strategiczne znaczenie zarówno dla wzmacniania europejskich zdolności obronnych, jak i dla pogłębiania współpracy między oboma państwami. Rozszerzenie zamówienia zostało przedstawione jako wyraz zaufania do jakości oferowanych rozwiązań oraz do dotychczasowego partnerstwa przemysłowego.
Według informacji producenta, okręty typu 212CD wyróżniają się zaawansowanymi zdolnościami w zakresie świadomości sytuacyjnej, rozbudowaną łącznością z sojuszniczymi jednostkami oraz obniżoną sygnaturą, co ma stawiać je w gronie najbardziej zaawansowanych konwencjonalnych okrętów podwodnych na świecie.
Wspólny program i jego znaczenie dla przemysłu
W komunikacie zwrócono również uwagę na korzyści wynikające z kooperacyjnego charakteru programu. Wspólna konstrukcja ma zapewniać współpracę z siłami NATO oraz spełniać wymagania stawiane działaniom w wymagających warunkach, w tym w rejonach arktycznych.
Jednocześnie program ma przynosić wymierne efekty w obszarze badań i rozwoju, szkolenia załóg, logistyki oraz utrzymania technicznego. Producent wskazuje, że takie podejście pozwala na optymalizację kosztów oraz generowanie wartości dodanej dla przemysłu niemieckiego i norweskiego.
Maksymalny wolumen zamówień w programie
W grudniu 2024 roku niemiecki rząd federalny podpisał umowę na zakup czterech opcjonalnych okrętów typu 212CD, co zwiększyło liczbę jednostek przewidzianych dla niemieckiej marynarki z dwóch do sześciu. Po decyzji Norwegii łączny wolumen programu osiągnął planowany poziom dwunastu okrętów.
Potencjalna dalsza rozbudowa
Kolejnym etapem programu może być jego rozszerzenie o maksymalnie dwanaście okrętów podwodnych dla Kanady. Jak podkreślono w komunikacie, niemiecki koncern stoczniowy współpracuje w tym zakresie z partnerami niemieckimi i norweskimi w ramach trwającej procedury.
Decyzja Norwegii potwierdza rosnące znaczenie programu 212CD na europejskim rynku okrętów podwodnych i wzmacnia jego pozycję jako jednego z kluczowych przedsięwzięć w obszarze współpracy obronnej państw NATO.










