Politechnika Gdańska realizuje projekty infrastrukturalne za blisko pół miliarda zł

Centrum Kompetencji, którego sercem będzie „superkomputer” o gigantycznej mocy obliczeniowej, Centrum Ekoinnowacji, gdzie naukowcy i studenci będą opracowywać nowatorskie rozwiązania, rewitalizacja budynku Hydromechaniki – to niektóre projekty infrastrukturalne Politechniki Gdańskiej, realizowane za blisko 0,5 mld złotych.
„Patrzymy długofalowo. Chcemy z jednej strony znacząco ulepszyć warunki do prowadzenia badań naukowych i zajęć ze studentami w historycznym obszarze naszego kampusu, jak również otworzyć się na nowe przestrzenie na terenach sąsiadujących z uczelnią. Realizacja naszych inwestycji sprawi, że współpraca z biznesem i przemysłem będzie z naszej strony jeszcze szersza i bardziej efektywna, a nasz kampus zyska nowe, zielone przestrzenie służące społeczności akademickiej i mieszkańcom Gdańska” – powiedział rektor Politechniki Gdańskiej prof. Krzysztof Wilde, cytowany w prasowym komunikacie.
Rzecznik prasowy PG Maciej Dzwonnik przekazał, że uczelnia to obecnie jeden z największych i najbardziej dynamicznie działających inwestorów na Pomorzu, a także spośród wszystkich uczelni w Polsce. „Projekty infrastrukturalne realizowane przez PG liczone są w setkach milionów złotych i pozwolą uczelni na znaczącą poprawę jakości badań naukowych i możliwości dydaktycznych, jak również wyższą rozpoznawalność w Polsce i na świecie oraz awans w rankingach” – tłumaczył.
„Ostatnie lata i sprzyjająca koniunktura na rynku inwestycyjnym, połączona z możliwością skutecznego ubiegania się o wsparcie realizowanych projektów przez dotacje unijne, przełożyły się na największy boom inwestycyjny naszej uczelni w jej powojennej historii. Obecnie Politechnika Gdańska ma w swoim portfelu inwestycyjnym trzy duże projekty infrastrukturalne, a także kilka średniej i mniejszej wielkości, które wieloaspektowo przełożą się na znaczną poprawę możliwości badawczych i dydaktycznych uczelni” – tłumaczył kanclerz PG Mariusz Miler.
Jedną z największych inwestycji jest budowa Centrum Kompetencji STOS (Smart and Transdisciplinary knOwledge Services). Budynek powstaje na kampusie uczelni przy ul. Traugutta. w przyszłości ma być siedzibą Centrum Informatycznego Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej PG. Jego najważniejsza przestrzeń to tzw. „bunkier”, gdzie znajdzie się jeden z najszybszych superkomputerów w Polsce, który umożliwi gromadzenie, przetwarzanie i archiwizowanie ogromnych zbiorów danych oraz wykonywanie skomplikowanych symulacji w badaniach naukowych.
Obiekt ma być gotowy do użytku w drugiej połowie 2022 roku. Koszt budowy to 156 mln zł, z czego 90,1 mln zł pochodzi z unijnej dotacji w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, uzyskanej dzięki zaangażowaniu się w projekt Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego oraz Agencji Rozwoju Pomorza (ARP). Całkowity koszt inwestycji to ok. 230 mln zł. Różnica wynika z zaplanowanego przez uczelnię uzupełnienia obiektu o specjalistyczne wyposażenie.
„Potencjał i możliwości, jakie reprezentuje Politechnika Gdańska, są dla naszego regionu nieocenione. Staramy się regularnie wspierać ambitne i przyszłościowe inicjatywy uczelni, bo bardzo dobrze zdajemy sobie sprawę, że dynamiczny rozwój PG to nowe szanse i możliwości dla całego Pomorza” – powiedział marszałek województwa pomorskiego Mieczysław Struk.
Kolejną inwestycją realizowaną przez uczelnię jest Centrum Ekoinnowacji (CEI). Będzie ono głównym zapleczem badawczo-rozwojowym dla najważniejszych specjalizacji regionu, czyli: budownictwa, ekoenergetyki i technologii ochrony środowiska. To tutaj naukowcy i studenci PG będą opracowywać nowatorskie rozwiązania, które będą wychodzić naprzeciw największym wyzwaniom dzisiejszego świata w zakresie szeroko pojętej ochrony środowiska.
Rzecznik uczelni poinformował, że budynek Centrum Ekoinnowacji powstaje na terenie kampusu Politechniki Gdańskiej w sąsiedztwie Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska oraz Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Okrętownictwa. Koszt jego budowy to ok. 100 mln zł, a jego budowa ma zakończyć się w drugiej połowie 2023 roku.
Politechnika Gdańska w połowie marca 2022 roku uroczyście otworzy zrewitalizowany i sąsiadujący z Gmachem Głównym uczelni budynek Hydromechaniki PG. Zbudowany w 1912 r. i mierzący nieco ponad 100 m długości i blisko 20 m szerokości budynek jest jednym z najstarszych na terenie uczelnianego kampusu, a w ostatnim czasie poddano go gruntownej modernizacji. Koszt prac wyniósł ok. 16 mln zł, a projekt udało się zrealizować przy wsparciu z unijnej dotacji, która wyniosła niespełna 40 proc. kosztów całego przedsięwzięcia.
W komunikacie przesłanym PAP, rzecznik uczelni poinformował, że dzięki kompleksowej rewitalizacji budynek zyskał nowe funkcje, które będą służyć zarówno społeczności akademickiej PG, jak również jej gościom. „W środku znalazło się m.in. modułowe i w pełni skomputeryzowane audytorium, które może pełnić również funkcję konferencyjną, sala dydaktyczna przeznaczona do opracowywania rozwiązań z zakresu nowoczesnej edukacji, welcome office służący obsłudze gości PG z Polski i zagranicy, przestrzeń wystawiennicza, 2-poziomowa restauracja, sklep z gadżetami i produktami PG, a także pomieszczenia biurowe” – tłumaczył Maciej Dzwonnik.
Rzecznik uczelni przypomniał również, że pod koniec 2021 roku uczelnia odkupiła od Uniwersytetu Gdańskiego za 24 mln zł dawny budynek Wydziału Chemii UG na ul. Sobieskiego 18 w Gdańsku. „Politechnika Gdańska zaczęła już stopniowo remontować budynek wraz z przyległym terenem, a następnie zagospodaruje go na swoje potrzeby, rozwijając potencjał naukowo-badawczy uczelni i jej naukowców. Uczelnia zamierza też zrewitalizować tereny zielone na zakupionym terenie i nadać im funkcję parkową. Całkowitą kwotę, która zostanie zagospodarowana na rewitalizację budynku i przyległego terenu – przy pozyskaniu dodatkowych środków, w tym również unijnych – uczelnia szacuje na ok. 40-50 mln zł” – dodaje rzecznik.
Politechnika Gdańska pracuje nie tylko nad poprawą jakości kształcenia i badań naukowych, ale również nad zapleczem mieszkalnym służącym studentom i studentkom PG oraz gościom uczelni. Maciej Dzwonnik wyjaśniał, że obecnie trwa m.in. przebudowa domu studenckiego nr 13 przy ul. Do studzienki 34 w Gdańsku, której koszt wynosi 13,5 mln zł. W wyniku remontu nastąpi zmiana sposobu użytkowania części parteru na przedszkole, w którym miejsca będą przyznawane z pierwszeństwem dla pracowników i studentów PG. Na nowo zagospodarowana będzie też przestrzeń wokół budynku, gdzie pojawią się nowe, zielone miejsca do wypoczynku i wspólnego spędzania czasu dla mieszkańców akademików.
Uczelnia prowadzi inwestycje nie tylko w obrębie swojego kampusu, ale również w innych częściach miasta. W niedalekim sąsiedztwie mostu, który łączy Wyspę Sobieszewską z Gdańskiem, Politechnika Gdańska realizuje obecnie budowę przystani żeglarskiej na Martwej Wiśle. „Inwestycja posłuży głównie do prowadzenia terenowych badań naukowych i zajęć dydaktycznych ze studentami, ale też poszerzy ofertę żeglarską na Wyspie Sobieszewskiej, która staje się coraz chętniej odwiedzanym miejscem zarówno przez mieszkańców Gdańska, jak również turystów” – tłumaczył rzecznik uczelni.
Koszt inwestycji wynosi ok. 4,5 mln zł – wygospodarowanych ze środków własnych uczelni, a zaawansowanie prac to obecnie 50 proc. Przystań ma być gotowa pod koniec roku, a pierwszych gości przyjmie w kolejnym sezonie żeglarskim.
Autor: Piotr Mirowicz/PAP

PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji

Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.

Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.

Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
















