9 czerwca, rosyjskie lotnictwo uderzyło w platformę wiertniczą Tavrida w rejonie Wyspy Węży, zarzucając Ukrainie wykorzystanie jej jako punktu dowodzenia dla operacji prowadzonych przeciwko Krymowi. W tle pojawia się pytanie o nowy charakter zagrożeń na Morzu Czarnym, a sam atak nie został jednoznacznie potwierdzony.

Sporny obiekt na granicy działań wojennych

Platforma wiertnicza Tavrida, zlokalizowana w pobliżu Wyspy Węży, została celowo zaatakowana przez rosyjskie lotnictwo. Według doniesień Kremla, użyto przeciwokrętowego pocisku manewrującego Raduga Ch‑22 Buria, wystrzelonego z bombowca Tu‑22M3 – maszyny, która przetrwała ukraiński zmasowany atak dronowy przeprowadzony 1 czerwca.

Rosja twierdzi, że Tavrida służyła Kijowowi jako centrum dowodzenia oraz punkt dla bezzałogowych systemów wymierzonych w infrastrukturę krymską. Ukraina jednoznacznie zaprzecza tym doniesieniom, wskazując na stan techniczny platformy oraz jej wcześniejsze uszkodzenia, w tym zniszczenie lądowiska w 2022 roku. Nagranie, które krąży w sieci nie doczekało się jak dotąd potwierdzania ze strony Ukraińskiej.

Platforma wiertnicza Tavrida – między energetyką a wojną informacyjną

Zrealizowana w 1995 roku przez ukraińską stocznię JSC Kherson, platforma Tavrida należała do kluczowych elementów infrastruktury wydobywczej na szelfie Morza Czarnego. Ukraina dwukrotnie atakowała platformę, uszkadzając ją, po czym rzekomo odzyskała kontrolę nad nią w 2023 r. Obecnie Rosja zarzuca Ukrainie używanie instalacji do celów walki rozpoznawczych, radioelektronicznych i logistycznych – dokładnie tych, które sama stosowała wcześniej przed jej przejęciem.

Morze Czarne – arena cyberwojny i operacji niekinetycznych

Obszar wokół Wyspy Węży oraz platformy Tavrida stanowi strategiczny węzeł monitoringu ruchów floty, lotnictwa i systemów bezzałogowych. Instalacje morskie tego typu, podobnie jak kable podmorskie czy rurociągi, mogą pełnić funkcję sensorów oraz źródeł zakłóceń radiowych – infrastruktura morska staje się w ten sposób elementem wojny informacyjnej i narzędziem do obserwacji działań przeciwnika.

Według doniesień, w operacji wykorzystano aż pięć pocisków – jeden trafił Tavridę, cztery kolejne uderzyły w rejony Wyspy Węży i pobliskie obiekty. Strona ukraińska stanowczo zaprzecza doniesieniom o operacyjnym wykorzystaniu Tavridy, podkreślając jej wcześniejsze uszkodzenia oraz brak aktywności w ostatnich latach.

Wnioski i perspektywa

Rosyjskie uderzenie na platformę Tavrida obrazuje, że Morze Czarne stało się strategicznym obszarem zderzenia domen morskiej, energetycznej, elektronicznej i informacyjnej. Współczesne konflikty nie ograniczają się do starć konwencjonalnych. Coraz bardziej widoczna staje się rola infrastruktury cywilno‑przemysłowej, która może wspierać działania wywiadowcze, zakłócać komunikację przeciwnika oraz wzmacniać narrację propagandową.

Autor: Mariusz Dasiewicz

• Przełamywanie rosyjskiej dominacji na Morzu Czarnym
• Rosyjski atak rakietowy w port Odessa