Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Rusza rozbudowa Nabrzeża Węglowego w Porcie Gdańsk
W Porcie Gdańsk rozpoczyna się kolejna strategiczna inwestycja infrastrukturalna. Nabrzeże Węglowe w Porcie Wewnętrznym przejdzie gruntowną modernizację, co znacząco zwiększy jego możliwości operacyjne i przyczyni się do rozwoju całego portu. 10 marca Zarząd Morskiego Portu Gdańsk podpisał umowę z generalnym wykonawcą – firmą Budimex. Projekt jest częścią szeroko zakrojonego planu modernizacji portu, realizowanego w ramach Instrumentu „Łącząc Europę” (CEF 2).
W artykule
Kompleksowa przebudowa i nowoczesne technologie
Nabrzeże Węglowe, zlokalizowane w Basenie Górniczym, od dziesięcioleci pełniło kluczową rolę w obsłudze ładunków masowych, szczególnie węgla i rud metali. Jego stan techniczny uniemożliwia obecnie pełne wykorzystanie potencjału przeładunkowego. Modernizacja pozwoli na odbudowę nabrzeża o długości 540 metrów i dostosowanie go do obsługi większych jednostek oraz nowoczesnych technologii przeładunkowych.
Prace prowadzone będą w dwóch etapach – pierwszy obejmie 252 metry nabrzeża, drugi zaś 294 metry. Zakres inwestycji obejmuje budowę żelbetowej nawierzchni, nowych torów kolejowych i szyn poddźwigowych. Nabrzeże zostanie wyposażone w nowoczesne urządzenia cumownicze o nośności 1000 kN oraz systemy odbojowe dostosowane do przyjmowania dużych jednostek. W ramach inwestycji powstaną także nowe sieci wodociągowe, kanalizacja deszczowa z systemem podczyszczania oraz infrastruktura elektroenergetyczna.
Dostosowanie Nabrzeża Węglowego do obsługi większych jednostek
Jednym z kluczowych elementów inwestycji będzie pogłębienie akwenu przy nabrzeżu do 11,20 metra – obecnie głębokość wynosi około 8 metrów. Dzięki temu Nabrzeże Węglowe będzie mogło przyjmować statki o zanurzeniu do 10,60 metra i nośności do 100 000 DWT. Infrastruktura zostanie również przystosowana do obsługi nowoczesnych urządzeń przeładunkowych, takich jak dźwigi samojezdne LHM 550 i Mantsinen 300, co pozwoli na znaczne zwiększenie wydajności portu.
Kluczowa inwestycja w rozwój Portu Gdańsk i regionu
Modernizacja Nabrzeża Węglowego to część szerokiego programu przebudowy infrastruktury w Porcie Gdańsk. W ramach tego samego pakietu inwestycyjnego modernizowane są już Nabrzeża Rudowe III i Bytomskie, a w kolejnych latach planowana jest przebudowa Nabrzeża Wiślanego. Celem wszystkich tych inwestycji jest zwiększenie konkurencyjności Portu Gdańsk na arenie międzynarodowej oraz dostosowanie go do wymagań nowoczesnej logistyki morskiej.
Prezes Portu Gdańsk Dorota Pyć podkreśla, że inwestycja ta nie tylko zwiększy efektywność przeładunków i elastyczność operacyjną portu, ale również pozwoli na wdrożenie bardziej ekologicznych technologii, podnosząc standardy środowiskowe portowej infrastruktury.
Łączny koszt projektu wynosi 127 mln zł, a zakończenie prac planowane jest na koniec 2027 roku.
Źródło: Port Gdańsk
Powiązane wpisy
Pierwszy OPV nowej generacji dla Marine nationale zwodowany
5 lutego w stoczni Piriou w Concarneau na wodę trafił Trolley de Prévaux – pierwszy z dziesięciu pełnomorskich okrętów patrolowych (OPV) nowej generacji przeznaczonych dla Marine nationale. To początek wymiany wysłużonych jednostek typu A69, które przez dekady pełniły służbę na wodach przybrzeżnych.
W artykule
Następca A69 i początek szerszego programu
Nowe okręty, określane jako Patrouilleur Hauturier, mają przejąć zadania realizowane dotąd przez jednostki typu A69 (D’Estienne d’Orves), które w najbliższym czasie zostaną ostatecznie wycofane z linii. 17 listopada 2023 r. francuska Direction Générale de l’Armement podpisała kontrakt na siedem jednostek tego typu. Ich przekazywanie marynarce zaplanowano na lata 2027–2030. Trzy kolejne mają zostać dostarczone do 2035 r.
Program realizuje konsorcjum trzech stoczni: Piriou (Concarneau), CMN z Cherbourga oraz Socarenam z Boulogne-sur-Mer. Za projekt i integrację systemów odpowiada Naval Group, natomiast wyposażenie w zakresie sensorów – radarów, stacji hydrolokacyjnych i systemów walki elektronicznej – zapewnia Thales.
Harmonogram i kolejne jednostki OPV
Budowę prototypu rozpoczęto 20 maja 2024 r., a położenie stępki nastąpiło 3 września 2024 r. Próby morskie zaplanowano na wrzesień bieżącego roku, natomiast przekazanie okrętu flocie – na kwiecień 2027 r. Wejście do służby przewidziano na 2028 r., a portem macierzystym będzie Brest.
Równolegle powstają już kolejne jednostki: D’Estienne d’Orves, Émilienne Moreau oraz Premier maître Yves Nonen. Cięcie blach pod ich budowę odbyło się odpowiednio w styczniu, lutym i sierpniu 2025 r. Następne okręty otrzymają nazwy: Commandant Ducuing, Quartier maître Anquetil, Jeanne Bohec, Andrée Borrel, Île de Sein oraz Jacqueline Carsignol.
Konstrukcja i przeznaczenie
Nowe patrolowce zaprojektowano z myślą o 35-letnim okresie eksploatacji i wysokiej dostępności – do 300 dni w roku. Przy wyporności około 2400 ton otrzymały kadłub o długości 92 m i szerokości 14,2 m. Spalinowo-elektryczny układ napędowy o mocy 2 × 3850 kW ma zapewnić prędkość maksymalną 21 węzłów. Zasięg określono na 6000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów, a autonomiczność – na 30 dni.
Załoga na okręcie ma liczyć 54 marynarzy, z możliwością przyjęcia dodatkowych 30 osób personelu zadaniowego. Oznacza to wyraźne nastawienie na elastyczność użycia – od zadań patrolowych, przez ochronę żeglugi i morskiej infrastruktury, po wsparcie operacji specjalnych.
Uzbrojenie obejmie armatę 40 mm RAPIDFire oraz zestaw przeciwlotniczy SIMBAD-RC z pociskami MISTRAL 3. Okręty otrzymają hangar i pokład lotniczy przystosowany do przyjęcia śmigłowca H160M Guépard oraz bezzałogowych statków powietrznych, w tym Airbus VSR700. Przewidziano także wnęki dla dwóch półsztywnych łodzi RHIB o długości 8,5 m.
O potencjale tych jednostek nie decyduje jednak wyłącznie uzbrojenie. Równie istotne są systemy dowodzenia i rozpoznania. System walki SETIS-C, radar Thales NS54 z anteną aktywną (AESA) oraz kadłubowa stacja hydrolokacyjna Bluewatcher pokazują, że nie są to wyłącznie klasyczne okręty patrolowe. Ich konfiguracja pozwala na realizację zadań dozoru morskiego, osłony baz oraz wsparcia sił morskich, w tym ochrony rejonów operowania francuskich okrętów podwodnych z rakietami balistycznymi.
Francuska konsekwencja w uzupełnianiu floty
Francuski program budowy OPV wpisuje się w szerszą modernizację Marine nationale. Paryż nie odnawia wyłącznie fregat i dużych okrętów bojowych. Równolegle wzmacnia segment jednostek odpowiedzialnych za codzienną obecność na morzu – tam, gdzie zaczyna się większość realnych problemów.
Jeszcze niedawno OPV postrzegano jako okręty drugiego planu. Dziś widać wyraźnie, że to one najczęściej są pierwsze na miejscu zdarzenia. To one prowadzą dozór, reagują na incydenty i pokazują banderę w rejonach, gdzie sytuacja bywa niejednoznaczna. Fregata jest narzędziem wysokiej intensywności natomiast OPV to narzędzie stałej obecności na wodach przybrzeżnych.
To, co robi dziś Francja, dobrze pokazuje, że OPV nie wracają do łask z powodu mody. Paryż nie kupuje ich „zamiast” większych okrętów, lecz traktuje je jako uzupełnienie całej floty. Równolegle modernizuje komponent odstraszania podwodnego i buduje jednostki, które mają być na morzu każdego dnia.
Nie chodzi o jeden efektowny kontrakt. Chodzi o to, by flota działała jako całość – od lotniskowca, przez okręty podwodne i fregaty, po patrolowce pilnujące codziennego porządku na wodach przybrzeżnych.
