Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Sejm przyjął ustawę, która ma poprawić warunki inwestycyjne dla offshore
Sejm znowelizował ustawę o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw, która zakłada wprowadzenie przepisów poprawiających warunki inwestycyjne dla projektów morskich farm wiatrowych, doprecyzowując przepisy w zakresie waloryzacji poziomu przyznanego wsparcia, a także umożliwiając rozliczanie ujemnego salda, w odniesieniu do projektów realizowanych w ramach tzw. pierwszej fazy wsparcia.
Rozwiązania te znajdują się ustawie o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. związku z sytuacją na rynku gazu. Za ustawą głosowało 424 posłów, nikt się nie wstrzymał. Wcześniej posłowie przyjęli poprawki dotyczące przedłużenia terminu na złożenie sprawozdań, wynikających z ustawy prawo wodne.
Celem regulacji jest wprowadzenie przepisów poprawiających warunki inwestycyjne dla projektów morskich farm wiatrowych, takich jak: doprecyzowanie przepisów w zakresie waloryzacji poziomu przyznanego wsparcia, a także umożliwienie rozliczania ujemnego salda, w odniesieniu do projektów realizowanych w ramach tzw. pierwszej fazy wsparcia, przy wykorzystaniu ceny maksymalnej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/baltic-power-oglosil-przetarg-na-inzyniera-kontraktu-przy-budowie-morskiej-farmy-wiatrowej/
Chodzi o przedłużenie ważności wydanych i nowych pozwoleń lokalizacyjnych dla morskiej farmy wiatrowej i kabli wyprowadzających z nich moc do okresu żywotności farmy, tj. do upływu 30 lat od dnia, w którym rozpoczęto wykorzystanie danej morskiej farmy wiatrowej.
Nowela zakłada także uregulowanie kwestii właściwości miejscowej organu wydającego pozwolenie na budowę dla morskiej farmy wiatrowej.
Wydłuża termin na złożenie wniosku lub dokonanie zgłoszenia do 10 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Wyklucza także z obowiązku certyfikacji lądowej części zespołu urządzeń do wyprowadzania mocy z morskich farm wiatrowych, wprowadzając tym samym podejście stosowane na innych rynkach.
Źródło: ISBnews
Powiązane wpisy
ORP Orzeł. Okręt, który nie zniknął z naszej pamięci
2 lutego 1939 roku w holenderskiej stoczni De Schelde we Vlissingen podniesiono polską banderę na jednym z najnowocześniejszych wówczas okrętów podwodnych świata. ORP Orzeł od pierwszego dnia był czymś więcej niż tylko nową jednostką w naszej flocie. Był symbolem ambicji państwa morskiego, wysiłku społecznego oraz wiary w to, że Polska potrafi budować własną siłę, także na morzu.
W artykule
ORP Orzeł zbudowany wspólnym wysiłkiem
ORP Orzeł był jednostką wyjątkową już na etapie budowy. Jego budowę w znacznej części sfinansowano ze środków pochodzących z wieloletniej zbiórki społecznej. To nie była wyłącznie inwestycja wojskowa – był to projekt narodowy, w który zaangażowały się tysiące obywateli. Okręt i jego bliźniaczy ORP Sęp należały do ścisłej światowej czołówki konwencjonalnych okrętów podwodnych końca lat trzydziestych.
Dowództwo nad ORP Orzeł objął kmdr ppor. Henryk Kłoczkowski. Załoga, starannie dobrana i intensywnie szkolona, miała obsługiwać jednostkę zaprojektowaną z myślą o długotrwałych działaniach bojowych oraz dużej samodzielności w morzu.
Gdynia i manifestacja morska II RP
10 lutego 1939 roku ORP Orzeł wszedł do Gdyni. Jego pojawienie się w kraju zbiegło się z obchodami rocznicy Zaślubin Polski z morzem i stało się kulminacyjnym punktem uroczystości. Na Nabrzeżu Pomorskim zgromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Widok nowoczesnego okrętu pod polską banderą był czytelnym sygnałem, że Polska traktuje dostęp do morza jako element swojej suwerenności.
Wojna i narodziny legendy
Wrzesień 1939 roku brutalnie przerwał ten krótki czas dumy i demonstracji siły. Losy ORP Orzeł w czasie wojny szybko wymknęły się schematom. Internowanie w Tallinie, brawurowa ucieczka z estońskiego portu, przedarcie się bez map do Wielkiej Brytanii oraz późniejsza służba u boku Royal Navy sprawiły, że okręt niemal natychmiast obrosł legendą.
Załoga Orła walczyła w wyjątkowo trudnych warunkach, z dala od kraju, często bez pełnego zaplecza logistycznego. Była to wojna prowadzona w ciszy, pod powierzchnią morza, gdzie margines błędu bywał mniejszy niż grubość stalowego poszycia.
Ostatni patrol i cisza, która trwa do dziś
W 1940 roku ORP Orzeł nie powrócił z patrolu bojowego. Do dziś nie udało się jednoznacznie ustalić okoliczności jego zaginięcia. Brak pewnych danych sprawił, że ostatni rozdział historii okrętu wciąż pozostaje otwarty.
Co istotne, ta historia nie zakończyła się wraz z wojną. Do dziś w Polsce są ludzie, którzy próbują odnaleźć wrak Orła. Organizowane są kolejne ekspedycje badawcze, analizowane archiwa i relacje, a także zawężane rejony morza, w których okręt mógł przebywać pod wodą po raz ostatni. Jak dotąd nikomu się to nie udało. Orzeł wciąż pozostaje jednym z największych morskich znaków zapytania w historii II wojny światowej.
Okręt podwodny, który nadal jest obecny
ORP Orzeł nie istnieje już jako jednostka bojowa, lecz wciąż funkcjonuje w zbiorowej pamięci. Jest symbolem odwagi, profesjonalizmu oraz ceny, jaką przyszło zapłacić za służbę pod biało-czerwoną banderą. Każda kolejna rocznica podniesienia bandery przypomina, że historia polskiej Marynarki Wojennej nie składa się wyłącznie z dat i parametrów okrętu, lecz przede wszystkim z ludzi i decyzji podejmowanych w sytuacjach granicznych.
Dopóki wrak Orła nie zostanie odnaleziony, ta historia pozostanie niezamknięta. Być może właśnie dlatego wciąż tak silnie działa na wyobraźnię i nadal potrafi przyciągać uwagę kolejne pokolenia.
