Siły morskie i przemysł stoczniowy

Jak znaleźć równowagę między potrzebami militarnymi a dobrobytem społecznym?

Napoleon Bonaparte powiedział kiedyś: „Naród, który nie chce karmić swojej armii – będzie karmić cudzą”. Rozumiemy to jako potrzebę obrony kraju, która jest równie ważna jak dobrobyt społeczny. Przyjmując wydatki na zbrojenia jako konieczność i obowiązek państwa, należy zrobić wszystko, co możliwe, aby wydatki te stały się bodźcem do rozwoju własnego przemysłu i gospodarki.

Siły morskie są w tym kontekście najlepszym przykładem, ponieważ są gwarantem nieskrępowanego dostępu do morza, będącego największą arterią komunikacyjną globu. Częściowa odpowiedź na pytanie o równowagę między potrzebami militarnymi a dobrobytem społecznym została już sformułowana – deklaracja państw NATO o przeznaczaniu 2% PKB na obronę narodową.

Ważnym aspektem finansowania morskiego rodzaju sił zbrojnych jest lokowanie zamówień we własnym przemyśle stoczniowym. Przemysł stoczniowy budujący jednostki dla własnych sił zbrojnych to miejsca pracy dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów i dla wszystkich innych dostarczających im produkty i usługi potrzebne do życia. Niezwykle istotnym aspektem towarzyszącym rozbudowie sił morskich i przemysłu stoczniowego jest zapewnienie stabilności zatrudnienia i gwarancji wieloletnich zamówień.

Wzrost jakości produkcji i konkurencyjności przemysłu stoczniowego może być również osiągnięty poprzez zaimplementowanie w nim nowoczesnych technologii militarnych. Inwestycje we flotę i przemysł stoczniowy przyczyniają się do rozwoju innowacyjności i konkurencyjności, co może przynieść korzyści nie tylko w dziedzinie obrony, ale również w innych branżach naszej gospodarki.

Z powyższych informacji wynika, że inwestycje w siły morskie i przemysł stoczniowy są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa kraju i dobrobytu społecznego. Ważne jest, aby zwrócić uwagę nie tylko na aspekty militarno-obronne, ale także na ich wpływ na rozwój gospodarczy kraju. Inwestycje te mają potencjał przyniesienia korzyści dla wielu branż i sfer życia społecznego, dlatego stanowią inwestycję wieloletnią, która powinna być kontynuowana.

Stąd wynika, że równowaga między potrzebami militarnymi a dobrobytem społecznym jest kluczowa dla długofalowego rozwoju kraju i regionu, a inwestycje w siły morskie i przemysł stoczniowy są jednym z kluczowych elementów tej równowagi. Przeznaczanie środków na siły morskie może stać się kołem zamachowym dla rozwoju własnego przemysłu morskiego i regionów portowych, co pozytywnie wpłynie na rozwój całej gospodarki kraju.

Podsumowując, równowaga między potrzebami militarnymi a dobrobytem społecznym jest kluczowa dla rozwoju kraju. Siły morskie i przemysł stoczniowy mogą przyczynić się do osiągnięcia tej równowagi, zapewniając stabilne zatrudnienie, gwarancję wieloletnich zamówień oraz rozwój innowacyjności i konkurencyjności.

Autor: Tomasz Witkiewicz

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Modernizacja fregat F-100: USA dają zielone światło dla Navantii

    Modernizacja fregat F-100: USA dają zielone światło dla Navantii

    Amerykański Departament Stanu formalnie zatwierdził potencjalną transakcję w ramach programu Foreign Military Sale (FMS), otwierając formalną drogę do przeprowadzenia gruntownej modernizacji pięciu hiszpańskich fregat rakietowych typu Álvaro de Bazán (F-100). Według komunikatu DSCA wartość pakietu szacowana jest na około 1,7 mld USD.

    Decyzja administracji USA stanowi formalne zezwolenie na sprzedaż głównych komponentów systemów walki i wsparcia logistycznego, które Hiszpania zamierza włączyć w program modernizacji Mid-Life Upgrade (MLU) wszystkich pięciu okrętów F-100. 

    Zakres przewidzianego wyposażenia i wsparcia w zakładach stoczniowych Navantii

    Hiszpański wniosek obejmuje dostawy kluczowych elementów systemu AEGIS, w tym pięciu zestawów głównych komponentów systemu walki, sześciu zestawów cyfrowych procesorów sygnałowych oraz pięciu kompletów pionowych wyrzutni rakietowych Mk 41 w konfiguracji Baseline VIII. Program przewiduje także instalację nowoczesnych radiolokatorów powierzchniowych kolejnej generacji

    Poza głównymi systemami uzbrojenia pakiet modernizacyjny zawiera szeroki zakres wyposażenia pomocniczego i usług: terminale łączności satelitarnej UHF, urządzenia GPS z funkcjami M-Code, komponenty łącza danych AN/SRQ-4, elementy modernizacyjne systemów przeciwdziałania torpedom, modernizację wyrzutni torped Mk 32 oraz wsparcie związane z instalacją armat morskich Mk 45 w wersjach Mod 2 i Mod 2B. 

    Modernizacja fregat F-100: USA dają zielone światło dla Navantii / Portal Stoczniowy
    Fot. Fregaty typu Álvaro de Bazán (F-100), które w najbliższych latach mają przejść program modernizacji MLU / Navantia

    Dodatkowo umowa obejmuje również dostawy oprogramowania, dokumentacji technicznej, szkolenia personelu, części zamiennych, sprzętu testowego i kompleksowe wsparcie logistyczne. W zakres współpracy wchodzi również wsparcie techniczne i inżynieryjne ze strony wykonawców, a także tymczasowe wizyty personelu rządu USA i kontraktorów w Hiszpanii w celu nadzoru programu. 

    Modernizacja F-100 i zobowiązania sojusznicze

    Amerykańskie źródła wskazują, że proponowana transakcja ma wspierać cele polityki zagranicznej i bezpieczeństwa USA poprzez wzmocnienie zdolności obronnych ważnego sojusznika w NATO, jakim jest Hiszpania. Modernizacja ma poprawić zdolność fregat F-100 do realizowania zadań obrony przeciwlotniczej, przeciwokrętowej i operacji w ramach sojuszniczych zespołów morskich oraz utrzymać kompatybilność z systemami operacyjnymi USA i partnerów sojuszniczych. 

    Realizacja programu MLU wpisuje się też w krajowy plan Hiszpanii dotyczący przedłużenia okresu eksploatacji tych jednostek nawet do lat 2040. Modernizacja F-100 pozwoli na efektywne funkcjonowanie tych okrętów we współczesnym środowisku bezpieczeństwa, jednocześnie zapewniając interoperacyjność w ramach struktur NATO. 

    Fregaty F-100 dla hiszpańskiej marynarki wojennej zostały zbudowane przez zakłady stoczniowe Navantii i przekazane do służby w latach 2002–2012. Program ten należał do najważniejszych przedsięwzięć technologicznych i przemysłowych w historii europejskiego przemysłu okrętowego. Obejmował pięć fregat typu Álvaro de Bazán i był pierwszym europejskim projektem, w którym zintegrowano system AEGIS, co otworzyło Navantii drogę do realizacji najbardziej zaawansowanych programów okrętowych oraz wzmocniło jej pozycję na rynkach eksportowych. Obecnie koncern planuje udział w procesie modernizacji fregat F-100, którego celem jest wydłużenie ich okresu eksploatacji do lat 40. XXI wieku.