Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Dwa giganty łączą siły i szykują technologiczną ofensywę w branży LNG
Rosyjski koncern gazowy i operator terminala eksportowego Jamał LNG Novatek podpisał strategiczną umowę o współpracy z niemiecką firmą Siemens.
Współpraca wielkich koncernów przemysłowych ma dotyczyć wielu dziedzin. Z komunikatu rosyjskiej spółki wynika, że będzie ona obejmowała m.in. projekty związane z produkcją energii elektrycznej z gazu ziemnego, a także dostawy skroplonego gazu ziemnego. Novatek podał, że współpraca będzie dotyczyła również instalacji skraplających różnej skali.
Zobacz też: Dania szuka miejsc pod farmy offshore na Bałtyku i Morzu Północnym.
Cytowany w komunikacie prezes rosyjskiego koncernu gazowego Leonid Mikhelson mówi, że Novatek planuje znacząco zwiększyć produkcję gazu ziemnego oraz LNG. Spółka jest zainteresowana rozwojem całego łańcucha wartości produkcji surowca, żeby budować nowe przewagi konkurencyjne koncernu.
Współpraca niemieckiego Siemensa z Novatekiem nie jest sprawą nową. Pierwsza z firm dostarczała już technologie i sprzęt podczas budowy terminala Jamał LNG. Leonid Mikhelson mówi teraz, że spółki zamierzają rozszerzyć tę współpracę i wspólnie realizować projekty także poza Rosją.
Zobacz też: Stocznia Wojenna podpisuje nowe kontrakty i wraca do produkcji cywilnej.
Obecnie Novatek zarządza jednym eksportowym terminalem LNG Jamał LNG, ale planuje już budowę drugiego – Arctic LNG 2. Władze koncernu przewidują, że jego uruchomienie może spowodować, że w okresie do 2030 roku Novatek dołączy do największych światowych producentów skroplonego gazu ziemnego. Do tej pory skroplony gaz z terminala Jamał LNG Novatek wysłał m.in. do Chin, Hiszpanii oraz Brazylii.
Podpis: tz
Powiązane wpisy
ORP Orzeł. Okręt, który nie zniknął z naszej pamięci
2 lutego 1939 roku w holenderskiej stoczni De Schelde we Vlissingen podniesiono polską banderę na jednym z najnowocześniejszych wówczas okrętów podwodnych świata. ORP Orzeł od pierwszego dnia był czymś więcej niż tylko nową jednostką w naszej flocie. Był symbolem ambicji państwa morskiego, wysiłku społecznego oraz wiary w to, że Polska potrafi budować własną siłę także na morzu.
W artykule
ORP Orzeł zbudowany wspólnym wysiłkiem
ORP Orzeł był jednostką wyjątkową już na etapie budowy. Jego budowę w znacznej części sfinansowano ze środków pochodzących z wieloletniej zbiórki społecznej. To nie była wyłącznie inwestycja wojskowa – był to projekt narodowy, w który zaangażowały się tysiące obywateli. Okręt i jego bliźniaczy ORP Sęp należały do ścisłej światowej czołówki konwencjonalnych okrętów podwodnych końca lat trzydziestych.
Dowództwo nad ORP Orzeł objął kmdr ppor. Henryk Kłoczkowski. Załoga, starannie dobrana i intensywnie szkolona, miała obsługiwać jednostkę zaprojektowaną z myślą o długotrwałych działaniach bojowych oraz dużej samodzielności na morzu.
Gdynia i manifestacja morska II RP
10 lutego 1939 roku ORP Orzeł wszedł do Gdyni. Jego pojawienie się w kraju zbiegło się z obchodami rocznicy Zaślubin Polski z morzem i stało się kulminacyjnym punktem uroczystości. Na Nabrzeżu Pomorskim zgromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Widok nowoczesnego okrętu pod polską banderą był czytelnym sygnałem, że Polska traktuje dostęp do morza jako element swojej suwerenności.
Wojna i narodziny legendy
Wrzesień 1939 roku brutalnie przerwał ten krótki czas dumy i demonstracji siły. Losy ORP Orzeł w czasie wojny szybko wymknęły się schematom. Internowanie w Tallinie, brawurowa ucieczka z estońskiego portu, przedarcie się bez map do Wielkiej Brytanii oraz późniejsza służba u boku Royal Navy sprawiły, że okręt niemal natychmiast obrosł legendą.
Załoga Orła walczyła w wyjątkowo trudnych warunkach, z dala od kraju, często bez pełnego zaplecza logistycznego. Była to wojna prowadzona w ciszy, pod powierzchnią morza, gdzie margines błędu bywał mniejszy niż grubość stalowego poszycia.
Ostatni patrol i cisza, która trwa do dziś
W 1940 roku ORP Orzeł nie powrócił z patrolu bojowego. Do dziś nie udało się jednoznacznie ustalić okoliczności jego zaginięcia. Brak pewnych danych sprawił, że ostatni rozdział historii okrętu wciąż pozostaje otwarty.
Co istotne, ta historia nie zakończyła się wraz z wojną. Do dziś w Polsce są ludzie, którzy próbują odnaleźć wrak Orła. Organizowane są kolejne ekspedycje badawcze, analizowane archiwa i relacje, a także zawężane rejony morza, w których okręt mógł przebywać pod wodą po raz ostatni. Jak dotąd nikomu się to nie udało. Orzeł wciąż pozostaje jednym z największych morskich znaków zapytania w historii II wojny światowej.
Okręt podwodny, który nadal jest obecny
ORP Orzeł nie istnieje już jako jednostka bojowa, lecz wciąż funkcjonuje w zbiorowej pamięci. Jest symbolem odwagi, profesjonalizmu oraz ceny, jaką przyszło zapłacić za służbę pod biało-czerwoną banderą. Każda kolejna rocznica podniesienia bandery przypomina, że historia polskiej Marynarki Wojennej nie składa się wyłącznie z dat i parametrów technicznych, lecz przede wszystkim z ludzi i decyzji podejmowanych w sytuacjach granicznych.
Dopóki wrak Orła nie zostanie odnaleziony, ta historia pozostanie niezamknięta. Być może właśnie dlatego wciąż tak silnie działa na wyobraźnię i nadal potrafi przyciągać uwagę kolejne pokolenia.
