Wodowanie fregaty Yubetsu: Ósmy okręt typu Mogami

14 października 2023 roku w stoczni Mitsubishi Heavy Industries (MHI) w Tamano, odbyła się ceremonia wodowania ósmej fregaty typu Mogami, Yubetsu. To wydarzenie stanowi istotny etap w programie rozwoju nowoczesnej floty Japońskich Morskich Sił Samoobrony (JMSDF).
Nazwa okrętu, Yubetsu, podobnie jak wcześniejsze jednostki, pochodzi od rzeki Yūbetsu (湧別川, Yūbetsu-gawa), przepływającej przez Hokkaidō w północnej Japonii. Yubetsu, będąca ósmą fregatą typu Mogami (oznaczenie FFM-8), jest kolejnym przykładem zaawansowania technicznego i innowacyjności japońskiego przemysłu stoczniowego. Reprezentuje ona nową generację okrętów, które łączą w sobie zaawansowane technologie z wysoką efektywnością operacyjną. Z wypornością około 3900 ton, długością 132,5 metra i szerokością 16,3 metra, Yubetsu wykazuje się doskonałymi właściwościami nawigacyjnymi, osiągając prędkość przekraczającą 30 węzłów.
Podobnie jak inne jednostki typu Mogami, Yubetsu została zaprojektowana z myślą o zminimalizowanej załodze, co świadczy o wysokim stopniu automatyzacji na pokładzie. Załoga składa się zaledwie z około 90 marynarzy, co jest odpowiedzią na potrzeby współczesnych operacji morskich oraz na wyzwania związane z redukcją kosztów eksploatacji.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/japonskie-fregaty-przyszlosci-ffm-mitsubishi-heavy-industries-i-ich-nowa-koncepcja/
Okręt ten jest wyposażony w nowoczesne systemy uzbrojenia i sensorów, co czyni go jednostką zdolną do prowadzenia szerokiego zakresu operacji, od działań przeciwpodwodnych po obronę przeciwlotniczą. Wodowanie Yubetsu jest kolejnym krokiem w kierunku wzmocnienia floty JMSDF i jej zdolności do działania w zmiennym środowisku bezpieczeństwa morskiego.
Fregata Yubetsu, będąca nowoczesną jednostką Japońskich Morskich Sił Samoobrony, wyposażona jest w imponujący zestaw uzbrojenia, który odzwierciedla jej wielozadaniowy charakter. Głównym elementem jest 5-calowe (127 mm) działo morskie BAE Systems Mk.45 Mod.4, umieszczone na dziobie okrętu. Do obrony bliskiego zasięgu służy system Raytheon SeaRAM z 11-komorową wyrzutnią rakiet RIM-116C Block 2 Rolling Airframe Missiles. Fregata dysponuje również zdalnie sterowanymi stanowiskami uzbrojenia Japan Steel Works z 12,7 mm karabinami maszynowymi, które zapewniają dodatkową obronę przed celami nawodnymi i powietrznymi.
Yubetsu jest także wyposażona w systemy przeciwokrętowe, w tym w dwie wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych MHI Type 17, znane jako SSM-2, które mogą pomieścić łącznie od czterech do ośmiu rakiet. Dodatkowo, okręt posiada możliwości obrony przeciwpodwodnej, w tym holowany sonar o zmiennej głębokości NEC OQQ-25 oraz sonar kadłubowy. Dla operacji przeciwpodwodnych przewidziano także użycie lekkich torped.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/premiera-fregaty-niyodo-typu-mogami-w-stoczni-mhi/
Fregata Yubetsu jest przygotowana do montażu (fitted for, but not with) uniwersalnych wyrzutni pionowych Lockheed Martin Mk 41 VLS, które mogłyby być wykorzystane do wystrzeliwania różnorodnych typów pocisków. Ponadto, okręt posiada zdolność do stawiania i neutralizacji min, co stanowi istotny element jej wszechstronności operacyjnej. Okręt jest również przystosowany do współpracy z bezzałogowymi pojazdami nawodnymi (USV) oraz podwodnymi (UUV), co zwiększa jej efektywność w działaniach przeciwminowych. Te zdolności czynią Yubetsu jednostką wyjątkowo wszechstronną, zdolną do skutecznego działania zarówno w standardowych operacjach morskich, jak i w specjalistycznych zadaniach.
W kontekście globalnych wyzwań bezpieczeństwa i rosnącego znaczenia morskiej dominacji, fregaty typu Mogami, w tym Yubetsu, stanowią kluczowy element w strategii obronnej Japonii. Ich zaawansowane technologie, wielozadaniowość i efektywność operacyjna podkreślają determinację Japonii w dążeniu do utrzymania silnej i nowoczesnej floty.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie

Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.










