Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Wiatr, woda i ptaki – praca ornitologa przy morskich farmach wiatrowych
W ramach naszego cyklu artykułów na temat zawodów związanych z budową morskich farm wiatrowych, przybliżymy pracę ornitologa.
W artykule
Ornitolog przy budowie Morskich Farm Wiatrowych
Ornitolog jest jednym z niezbędnych ekspertów w procesie realizacji projektów morskich farm wiatrowych. To właśnie ornitolodzy są tymi, którzy dysponują niezbędną wiedzą i doświadczeniem pozwalającym na ocenę wpływu takich inwestycji na populacje ptaków i ich siedliska.
Etap planowania z ornitologiem
Etap planowania i projektowania farmy wiatrowej to czas, kiedy rozpoczyna się praca ornitologa. Musi on przeprowadzić niezbędne badania ornitologiczne, które umożliwią ocenę obecności, aktywności różnorodnych gatunków ptaków, jak również zidentyfikowanie potencjalnych zagrożeń dla nich, związanych z realizacją inwestycji, a także określenie sposobu minimalizacji tych zagrożeń.
Aby pracować jako ornitolog, musisz spełniać kilka kryteriów:
- Edukacja: Zazwyczaj wymagane jest wykształcenie wyższe na kierunkach związanych z biologią, ekologią, ochroną środowiska lub podobnych. Wielu ornitologów ma tytuł magistra, a często nawet doktora w dziedzinie ornitologii lub pokrewnych dziedzin.
- Doświadczenie: Doświadczenie w pracy terenowej z ptakami jest niezbędne. Może to obejmować praktyki, wolontariat czy staże, które umożliwiły obserwację, badanie i zrozumienie zachowań ptaków, ich siedlisk i migracji. Szczególnie istotne jest doświadczenie w wykonywaniu obserwacji na morzu lub z jednostek pływających, bowiem specyfika tej pracy istotnie różni się od obserwacji na lądowych.
- Umiejętności techniczne: Ornitolog zajmujący się monitorowaniem ptaków na obszarach morskich farm wiatrowych potrzebuje specjalistycznego wyposażenia do obserwacji. Obejmuje to między innymi radary do śledzenia ruchów ptaków na dużych odległościach, specjalistyczne kamery do dokładnych obserwacji oraz urządzenia do nagrywania dźwięków, radary ornitologiczne, a także techniki i ich specyfikę, bowiem wyniki i jakość obserwacji na morzu jest silnie od nich uzależniona. Z uwagi na pracę w środowisku morskim i trudności związane z obserwacją ptaków na morzu musi znać specyfikę jednostek pływających lub samolotów w przyszłości również dronów, aby odpowiednio zaplanować i wykonać badania. Choć nie zawsze sam zajmuje się analizą zgromadzonych danych, powinien potrafić dostarczyć je w odpowiedniej formie analitykowi, który przy pomocy specjalistycznego oprogramowania i z użyciem zaawansowanych modeli statystycznych przeprowadza obliczenia, które finalnie są intepretowane przez ornitologa co wymaga również od niego znajomości procedur analitycznych. Z uwagi na ciągły rozwój technologii w zakresie badań ptaków niezbędna będzie wiedza i umiejętność wykorzystania coraz to nowszych narzędzi i urządzeń pomagających zoptymalizować pracę. Współpraca pomiędzy ornitologiem, a analitykiem jest kluczowa dla uzyskania pełnego obrazu wpływu morskich farm wiatrowych na populacje ptaków.
- Umiejętności analityczne: Ornitolog musi być w stanie analizować i interpretować dane, które zgromadził co wymaga solidnej wiedzy z zakresu statystyki i badań naukowych.
- Kondycja fizyczna: Praca ornitologa na morskich farmach wiatrowych wymaga dobrej kondycji fizycznej oraz zdolności do pracy w zmiennych warunkach pogodowych. Zadania mogą obejmować długotrwałe pobyty na jednostkach badawczych na morzu, obserwacje w trudnych warunkach oraz przemieszczanie się między różnymi punktami obserwacyjnymi. Wysoka dyspozycyjność jest kluczowa, ponieważ warunki do badań są zmiennne i często trudno je zaplanować z dużym wyprzedzeniem. Ornitolog musi być gotowy do szybkiego wyjazdu i możliwości spędzenia kilku dni na morzu w celu przeprowadzenia badań.
- Znajomość gatunków ptaków: Kluczowa dla ornitologa jest kompleksowa wiedza o gatunkach ptaków występujących w rejonie planowanej inwestycji. Wiedza ta powinna obejmować nie tylko rozpoznawanie poszczególnych gatunków, ale także zrozumienie ich zachowań, zwyczajów pokarmowych, cyklów życiowych oraz migracji. Znajomość zagrożeń, które wpływają na różne gatunki, jest równie ważna. Dodatkowo, ornitolog powinien być przygotowany do współpracy z analitykami i innymi specjalistami, aby efektywnie przekazywać zebrane dane i wspólnie interpretować wyniki analiz.
- Współpraca zespołowa: W obliczu skomplikowanych analiz oraz złożoności oddziaływań w ekosystemie, ornitolog musi potrafić efektywnie współpracować z analitykami, specjalistami od modelowania komputerowego oraz kolegami ornitologami zaangażowanymi w projekt. Umiejętność komunikacji oraz współpracy w zespołach jest kluczowa.
- Certyfikaty i Licencje: w kontekście morskich farm wiatrowych: W zależności od regionu i specyfiki projektu związanego z morskimi farmami wiatrowymi, mogą być wymagane specjalne certyfikaty lub licencje. Na przykład, w niektórych miejscach może być potrzebna licencja na obrączkowanie ptaków lub na prowadzenie badań w strefach chronionych przybrzeżnych obszarów. W związku z częstą pracą na jednostkach pływających ornitolog powinien posiadać odpowiednie przeszkolenia umożliwiające pracę na takich jednostkach.
- Pasja i cierpliwość: w kontekście morskich farm wiatrowych: Przy realizacji projektów związanych z morskimi farmami wiatrowymi, ornitolodzy mają kluczowe zadanie monitorowania ptaków i ich aktywności w obszarach inwestycji. Dlatego pasja do nauki o ptakach oraz cierpliwość w trakcie długotrwałych, szczególnie w specyficznych warunkach morskich, jest nieoceniona.
- Znajomość języków obcych: W pracy naukowej bardzo często wymagana jest biegła znajomość języka angielskiego, który jest lingua franca świata nauki. Może być też przydatna znajomość innych języków, zwłaszcza jeśli planujesz prowadzić badania w różnych krajach.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/zawody-przyszlosci-praca-operatorow-przy-morskich-farmach-wiatrowych/
Specjalizacje w ornitologii
Należy podkreślić, że ornitologia to dziedzina o szerokim zakresie badań. W tym kontekście, niektórzy specjaliści mogą skupiać się na konkretnych gatunkach czy grupach ptaków, takich jak sowy czy ptaki siewkowe. Inni zaś dostosowują swoje badania do specyficznych potrzeb związanych z budową morskich farm wiatrowych.
Metodologia pracy ornitologa: od monitoringu do analizy
Zadania, które na co dzień wykonuje ornitolog, rozpoczynają się od przygotowania metodyki monitoringu. Chodzi o to, aby zebrane dane spełniały założone cele badawcze. W szczególności mają one tworzyć bazę danych, na podstawie której można przeprowadzać rzetelne analizy i obliczenia. Na pokładzie jednostki badawczej, ornitolodzy przeprowadzają obserwacje ptaków migrujących, korzystając z lornetek oraz specjalistycznego radaru ornitologicznego. Ten zaawansowany system pozwala na automatyczne rejestrowanie przemieszczeń ptaków, dzięki czemu ornitolodzy mogą w czasie rzeczywistym obserwować trasy i wysokości przelotów ptaków i analizować ich zachowania oraz trasy migracyjne.
Ornitolog jako kluczowy członek zespołu projektowego
Ornitolodzy mogą specjalizować się w określonych grupach ptaków lub obszarach ich występowania. Ich badania obejmują takie zagadnienia, jak klasyfikacja gatunków (taksonomia), anatomia, cykle życiowe i ich związki z ekologią, a także ochrona gatunków zagrożonych wymarciem. W kontekście morskich farm wiatrowych, kluczową rolą ornitologa jest nie tylko monitorowanie i analiza wpływu tych struktur na populacje ptaków, ale przede wszystkim określenie we współpracy z działami technicznymi efektywnych i precyzyjnych działań mitygujących, które należy wdrożyć po wnikliwej analizie uzyskanych wyników.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/zawody-przyszlosci-praca-inspektorow-przy-morskich-farmach-wiatrowych/
Działania mitygacyjne w kontekście ochrony ptaków
Ornitolog jest aktywnie zaangażowany na różnych etapach realizacji projektu morskiej farmy wiatrowej – od fazy planowania przedsięwzięcia, przez budowę, eksploatację, aż po etap likwidacji farmy. Polega to na prowadzeniu regularnych wizyt w określonych interwałach czasowych, np. średnio raz w miesiącu. Jego zadaniem jest monitorowanie sytuacji ptaków oraz identyfikowanie ewentualnych zagrożeń. Na podstawie swoich obserwacji może proponować działania mitygacyjne, takie jak: optymalizacja położenia turbin, ograniczenie ich pracy w kluczowych okresach dla ptaków czy zastosowanie technologii odstraszania ptaków (np. dźwiękowe sygnały czy specjalne oświetlenie). Wszystko po to, by minimalizować wpływ farmy na populacje ptaków.
Ornitologia w kontekście trwałości i ekologii morskich farm wiatrowych
Morskie farmy wiatrowe to projekt o wielowymiarowym charakterze. Już na etapie planowania i projektowania istotne jest uwzględnienie kwestii związanych z ekologią. Ornitolog, jako nieodzowny członek zespołu projektowego, dba o to, aby rozwój technologiczny szedł w parze z troską o środowisko naturalne, szczególnie populacje ptaków. Jego rola nie kończy się z zakończeniem budowy – kontynuuje monitorowanie, aby zapewnić minimalizację oddziaływania farmy na środowisko ptasie. W ten sposób ornitologia staje się zawodem przyszłości, łączącym innowacyjność inżynierii z odpowiedzialnością ekologiczną i przyczyniając się do zrównoważonego rozwoju energetyki wiatrowej na morzu.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
ORP Orzeł. Okręt, który nie zniknął z naszej pamięci
2 lutego 1939 roku w holenderskiej stoczni De Schelde we Vlissingen podniesiono polską banderę na jednym z najnowocześniejszych wówczas okrętów podwodnych świata. ORP Orzeł od pierwszego dnia był czymś więcej niż tylko nową jednostką w naszej flocie. Był symbolem ambicji państwa morskiego, wysiłku społecznego oraz wiary w to, że Polska potrafi budować własną siłę, także na morzu.
W artykule
ORP Orzeł zbudowany wspólnym wysiłkiem
ORP Orzeł był jednostką wyjątkową już na etapie budowy. Jego budowę w znacznej części sfinansowano ze środków pochodzących z wieloletniej zbiórki społecznej. To nie była wyłącznie inwestycja wojskowa – był to projekt narodowy, w który zaangażowały się tysiące obywateli. Okręt i jego bliźniaczy ORP Sęp należały do ścisłej światowej czołówki konwencjonalnych okrętów podwodnych końca lat trzydziestych.
Dowództwo nad ORP Orzeł objął kmdr ppor. Henryk Kłoczkowski. Załoga, starannie dobrana i intensywnie szkolona, miała obsługiwać jednostkę zaprojektowaną z myślą o długotrwałych działaniach bojowych oraz dużej samodzielności w morzu.
Gdynia i manifestacja morska II RP
10 lutego 1939 roku ORP Orzeł wszedł do Gdyni. Jego pojawienie się w kraju zbiegło się z obchodami rocznicy Zaślubin Polski z morzem i stało się kulminacyjnym punktem uroczystości. Na Nabrzeżu Pomorskim zgromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Widok nowoczesnego okrętu pod polską banderą był czytelnym sygnałem, że Polska traktuje dostęp do morza jako element swojej suwerenności.
Wojna i narodziny legendy
Wrzesień 1939 roku brutalnie przerwał ten krótki czas dumy i demonstracji siły. Losy ORP Orzeł w czasie wojny szybko wymknęły się schematom. Internowanie w Tallinie, brawurowa ucieczka z estońskiego portu, przedarcie się bez map do Wielkiej Brytanii oraz późniejsza służba u boku Royal Navy sprawiły, że okręt niemal natychmiast obrosł legendą.
Załoga Orła walczyła w wyjątkowo trudnych warunkach, z dala od kraju, często bez pełnego zaplecza logistycznego. Była to wojna prowadzona w ciszy, pod powierzchnią morza, gdzie margines błędu bywał mniejszy niż grubość stalowego poszycia.
Ostatni patrol i cisza, która trwa do dziś
W 1940 roku ORP Orzeł nie powrócił z patrolu bojowego. Do dziś nie udało się jednoznacznie ustalić okoliczności jego zaginięcia. Brak pewnych danych sprawił, że ostatni rozdział historii okrętu wciąż pozostaje otwarty.
Co istotne, ta historia nie zakończyła się wraz z wojną. Do dziś w Polsce są ludzie, którzy próbują odnaleźć wrak Orła. Organizowane są kolejne ekspedycje badawcze, analizowane archiwa i relacje, a także zawężane rejony morza, w których okręt mógł przebywać pod wodą po raz ostatni. Jak dotąd nikomu się to nie udało. Orzeł wciąż pozostaje jednym z największych morskich znaków zapytania w historii II wojny światowej.
Okręt podwodny, który nadal jest obecny
ORP Orzeł nie istnieje już jako jednostka bojowa, lecz wciąż funkcjonuje w zbiorowej pamięci. Jest symbolem odwagi, profesjonalizmu oraz ceny, jaką przyszło zapłacić za służbę pod biało-czerwoną banderą. Każda kolejna rocznica podniesienia bandery przypomina, że historia polskiej Marynarki Wojennej nie składa się wyłącznie z dat i parametrów okrętu, lecz przede wszystkim z ludzi i decyzji podejmowanych w sytuacjach granicznych.
Dopóki wrak Orła nie zostanie odnaleziony, ta historia pozostanie niezamknięta. Być może właśnie dlatego wciąż tak silnie działa na wyobraźnię i nadal potrafi przyciągać uwagę kolejne pokolenia.
