Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Zawody Przyszłości: Pomiarowiec – specjalista od pomiarów przy morskich farmach wiatrowych
W najnowszym artykule z naszej serii dotyczącej zawodów przyszłości, przyjrzymy się bliżej profesji pomiarowca ds. pomiarów przy budowie i eksploatacji morskich farmach wiatrowych.
Pomiarowiec zajmuje się między innymi pomiarami napięć rażenia, lokalizowaniem uszkodzeń kabla, wykonywaniem prób napięciowych kabli, pomiarów transformatorowych, diagnostyki kabli energetycznych oraz pomiarów morskich farm wiatrowych. Niezależnie od etapu realizacji projektu – czy to faza budowy, czy już pełnej eksploatacji – jego rola jest kluczowa dla utrzymania najwyższych standardów bezpieczeństwa i efektywności energetycznej.
Praca pomiarowca polega na rozstawieniu systemu pomiarowego i jego podłączeniu do badanego obiektu. Po przeprowadzeniu pomiarów energetycznych linia jest przygotowywana do ponownego uruchomienia. System pomiarowy jest następnie demontowany, a po zakończeniu wszystkich działań podpisywane jest polecenie kończące pracę. Ze względu na pracę w warunkach szczególnego zagrożenia, przy liniach kablowych, wymagane jest działanie na podstawie polecenia pisemnego.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/zawody-przyszlosci-ornitolog-przy-morskich-farmach-wiatrowych/
Przed rozpoczęciem pomiarów, specjaliści dokładnie zapoznają się z wymaganiami zleceniodawcy. Określają fizyczne oraz techniczne możliwości wykonania pomiaru, starając się uzyskać jak najwięcej informacji niezbędnych do jego przeprowadzenia. Kluczowe jest odpowiednie przygotowanie, by uniknąć niespodzianek na miejscu, gdzie nie ma możliwości, na przykład, dokompletowania odpowiednich terminali pomiarowych.
Podczas budowy obiektu, to pomiarowiec nadzoruje i ocenia istotne parametry. Kiedy morska farma wiatrowa zaczyna działać, to on sprawdza jej poprawność, monitorując procesy energetyczne. Dzięki jego ekspertyzie, każda część tej imponującej budowli funkcjonuje zgodnie z planem i najwyższymi standardami bezpieczeństwa.
Kandydaci na tego typu stanowisko powinni posiadać wykształcenie z zakresu elektrotechniki lub pokrewnych dziedzin. Wyższe wykształcenie jest bardzo pomocne w zrozumieniu zjawisk zachodzących podczas prób wysokonapięciowych. Dodatkowo, niezbędne są uprawnienia elektryczne, zarówno typu E – eksploatacja, jak i D – dozór.
Wśród narzędzi używanych przez specjalistów znajdują się mierniki małych rezystancji, miernik do pomiaru rezystancji izolacji, reflektometr oraz zaawansowane urządzenia, takie jak systemy do pomiarów wyładowań niezupełnych.
Nie można zapominać o ciągłym szkoleniu i aktualizacji wiedzy. Specjaliści muszą posiadać certyfikaty i uprawnienia, w tym wspomniane wcześniej uprawnienia E i D. Szkolenia z zakresu bezpieczeństwa, zwłaszcza dotyczące prac na farmach wiatrowych, są absolutnie kluczowe.
Ważne jest, aby pamiętać o odpowiednim ubiorze i wyposażeniu. Specjaliści wykorzystują ubrania niepalne, kaski ochronne, okulary, rękawice oraz buty typu S3. W przypadku transferów na platformy, niezbędne są szelki bezpieczeństwa oraz kamizelki ratunkowe.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie
Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.
