25 lat Polski w NATO: Siła i współpraca Marynarki Wojennej

12 marca 1999 roku, Polska oficjalnie dołączyła do Sojuszu Północnoatlantyckiego, otwierając nowy rozdział w historii bezpieczeństwa narodowego oraz międzynarodowej współpracy marynarki wojennej. Przez ćwierć wieku, polskie okręty wojenne brały udział w kluczowych ćwiczeniach NATO, demonstrując zaangażowanie w utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa na morskich szlakach komunikacyjnych.
W artykule
Wzmocnienie obecności Polski na arenie międzynarodowej
W ciągu 25 lat od momentu, kiedy Polska dołączyła do sojuszu NATO – Marynarka Wojenna RP wykazała się wyjątkowym zaangażowaniem i profesjonalizmem, biorąc udział w ponad 250 międzynarodowych ćwiczeniach organizowanych przez Sojusz. Aktywność ta, obejmująca zarówno morza, jak i oceany, przełożyła się na spędzenie na nich przez polskie siły łącznie 7595 dni. To zaangażowanie miało kluczowe znaczenie nie tylko dla umocnienia bezpieczeństwa narodowego, ale także dla zacieśnienia międzynarodowej współpracy.
Od pierwszych dni członkostwa w NATO, polskie jednostki morskie są nieodłącznym elementem ćwiczeń organizowanych przez Sojusz, aktywnie uczestnicząc nie tylko w działaniach na wodzie, ale i w operacjach powietrznych oraz lądowych. Marynarka Wojenna RP, poprzez swój wkład w międzynarodowe manewry i ćwiczenia sztabowe, udowodniła swoją gotowość do działania w ramach zintegrowanych sił NATO, a polscy marynarze służą w różnych dowództwach Sojuszu, od Belgii po Hiszpanię.
Przez te dwie i pół dekady, polskie okręty przemierzyły 517 412 mil morskich, biorąc udział w operacjach na strategicznych akwenach takich jak Bałtyk, Morze Północne, Atlantyk, a także Morze Śródziemne i Czarne. Wartość ta zawiera również 13 535 mil pokonanych pod wodą, co świadczy o wszechstronności i zdolnościach podwodnych Marynarki Wojennej RP w ramach misji NATO.
Obchody rocznicy wstąpienia do NATO
Rocznicowe uroczystości, które odbędą się 12 marca o godzinie 10:00 na Skwerze Kościuszki w Gdyni, będą okazją do podkreślenia roli Polski w NATO. Uroczyste podniesienie flagi państwowej oraz flagi NATO w asyście Kompanii i Orkiestry Reprezentacyjnej Marynarki Wojennej, a także salut armatni z okrętu-muzeum ORP Błyskawica, z pewnością będą wyrazem uznania dla dotychczasowych osiągnięć.
Dostęp do okrętów i edukacja publiczna
Zainteresowani historią i współczesnością Marynarki Wojennej będą mieli wyjątkową okazję do zwiedzania okrętów ORP Piorun, ORP Albatros oraz okrętu-muzeum ORP Błyskawica przy Skwerze Kościuszki, dostępnych dla publiczności w godzinach 11:00 – 17:00. Dodatkowo, włoska fregata ITS Luigi Rizzo, cumująca przy Nabrzeżu Francuskim, zaoferuje unikalną możliwość zapoznania się z technologiami i standardami stosowanymi w innych marynarkach wojennych NATO, także w godzinach 11:00 – 17:00, zapewniając bogate doświadczenie edukacyjne i kulturowe.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/szwecja-w-nato-nowy-rozdzial-dla-bezpieczenstwa-europy/
Polska droga do NATO i międzynarodowa współpraca
Współpraca z NATO rozpoczęła się jeszcze przed formalnym wstąpieniem Polski do Sojuszu, kiedy to polskie okręty uczestniczyły w operacji „Pustynna Burza”. Stałe uczestnictwo w manewrach US Baltops od 1993 roku, a także zaangażowanie w liczne międzynarodowe ćwiczenia i operacje bojowe, stanowiły fundament dla skutecznej integracji Polski z systemem obronnym NATO.
Wkład w bezpieczeństwo morskie
Zaangażowanie Polski w operacje NATO na przestrzeni lat przyczyniło się do wzrostu bezpieczeństwa na kluczowych morskich szlakach komunikacyjnych. Polskie okręty, uczestnicząc w operacjach antyterrorystycznych i przeciwminowych, zabezpieczały akweny używane przez gospodarki morskie wielu krajów, w tym Polski.
Wyzwania przyszłości
25 lat członkostwa Polski w NATO to nie tylko liczby i daty, ale przede wszystkim realny wkład w budowanie bezpiecznego środowiska międzynarodowego. Dzięki aktywnej roli Marynarki Wojennej RP na morzach i oceanach, Polska stała się ważnym partnerem w strukturach Sojuszu Północnoatlantyckiego, przyczyniając się do wzmacniania pokoju i bezpieczeństwa globalnego.
Patrząc w przyszłość, Polska stoi przed nowymi wyzwaniami w kontekście globalnego bezpieczeństwa morskiego. Adaptacja do zmieniającego się środowiska geopolitycznego, rosnąca obecność na nowych akwenach i konieczność odpowiedzi na zagrożenia asymetryczne są obszarami, w których Polska może jeszcze bardziej przyczynić się do sojuszniczych działań. Aktywne uczestnictwo w planowaniu strategicznym i operacyjnym w ramach NATO będzie kluczowe dla dalszego wzmocnienia bezpieczeństwa morskiego.
Źródło: 3. FO/MD

Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26

31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.
W artykule
Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.
Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.
Skład wielonarodowego ugrupowania
Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.
Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.
Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił
Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.
W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.
Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu
STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.










