Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
30. rocznica 2. Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych
Wielka gala banderowa na wszystkich okrętach danego dywizjonu może oznaczać jedno – święto jednostki. W czwartek, 14 lipca 2. Dywizjon Okrętów Transportowo-Minowych obchodził 30 rocznicę swojego utworzenia. Z tej okazji na terenie świnoujskiego Portu Wojennego zorganizowano uroczystą zbiórkę, na którą poza obecnym stanem osobowym, przybyło wielu gości związanych z dywizjonem na przestrzeni lat.
Od początku istnienia dywizjonu, tworzyli go wyjątkowi ludzie, pełni zaangażowania w służbę, gotowi do wyrzeczeń, ale pomimo trudów służby na morzu, potrafiący zadbać o wyjątkowe, cechujące tylko ten dywizjon poczucie wspólnoty, przywiązania do marynarskich tradycji, szacunku do służby, przełożonych i podwładnych, ale także samego siebie – Marynarza świnoujskiego dywizjonu […] Panowie Oficerowie, Podoficerowie, Marynarze 2. Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych, w dniu Waszego święta dziękuję Wam za służbę i zaangażowanie, życzę Wam satysfakcji z trudnej i pełnej wyrzeczeń służby na morzu, ale i w sztabie dywizjonu. Jestem wdzięczny także Waszym rodzinom za tak potrzebne wsparcie, którego Wam udzielają. Dowodzenie Wami to powód do wielkiej dumy i największy zaszczyt jakiego doświadczyłem w swojej służbie.
komandor porucznik Piotr Mazurek
2. Dywizjon Okrętów Transportowo-Minowych jest oddziałem taktycznym 8. Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu przeznaczonym do stawiania zagród minowych oraz transportu drogą morską wojsk i sprzętu technicznego. Okręty dywizjonu posiadają możliwości załadunku oraz wyładunku techniki wojskowej zarówno w porcie, jak i na nieuzbrojonym brzegu.
Początki dywizjonu sięgają lat 50. ubiegłego wieku. Rozkazem Ministra Obrony Narodowej Nr 060/org. z 7 lipca 1951 r. powołano Flotyllę Środków Desantowych. Po zmianach organizacyjno-etatowych w Siłach Zbrojnych w 1965 roku zorganizowana zostaje w wywodząca się z Flotylli Środków Desantowych – 2. Brygadę Okrętów Desantowych. Jednostka sukcesywnie wyposażana była w nowe kutry oraz okręty desantowe polskiej produkcji. W szczytowym okresie brygada liczyła: okręt dowodzenia, 22 okręty desantowe średnie oraz 18 kutrów desantowych. W 1977 roku w skład BOD wszedł 1 Dywizjon Saperów Morskich- jednostka brzegowa, której zadania polegały na wykonywaniu przejść w inżynieryjno-minowych zaporach przeciwnika w rejonie przybrzeżnym i na plażach.
W 1987 roku dywizjon przedyslokowano do Dziwnowa, a następnie w 1993 roku przeformowano w 4 Batalion Minowania MW. Na podstawie rozkazu Szefa Sztabu Gen. WP Nr 073/org. z 12 lipca 1990 r. jednostkę przeformowano na 2. Brygadę Okrętów Transportowo-Minowych. Dwa lata później, 14 lipca 1992 r., rozkazem Dowódcy MW Nr 069 Brygadę przeformowano w 2. Dywizjon Okrętów Transportowo- Minowych. Zgodnie z Decyzją MON nr 94 z 10 lipca 2020 r. doroczne Święto 2. Dywizjonu Okrętów Transportowo – Minowych zostało ustanowione na dzień 14 lipca.
Źródło: 8. FOW
Powiązane wpisy
Ukraińskie ataki na platformy wiertnicze na Morzu Kaspijskim
Ukraińskie służby specjalne poinformowały o serii uderzeń wymierzonych w rosyjskie platformy wiertnicze operujące na Morzu Kaspijskim. Według strony ukraińskiej celem ataków były instalacje wykorzystywane do wydobycia ropy i gazu, które mają istotne znaczenie dla rosyjskiego sektora energetycznego.
W artykule
Z udostępnionych komunikatów wynika, że uderzenia objęły platformy należące do koncernu Łukoil. Strona ukraińska opublikowała również materiał filmowy dokumentujący przebieg jednego z tych ataków. Według Kijowa działania te miały na celu ograniczenie przychodów Federacji Rosyjskiej z eksportu surowców energetycznych, które stanowią jedno z kluczowych źródeł finansowania działań zbrojnych Moskwy.
Na dzień 11 stycznia 2026 roku ukraińskie struktury wojskowe informowały o uderzeniu w trzy platformy wydobywcze na Morzu Kaspijskim. Skala uszkodzeń oraz ewentualny wpływ ataków na ciągłość wydobycia nie zostały potwierdzone przez stronę rosyjską.
Chronologia działań i metody ataków na Morzu Kaspijskim
Już w grudniu 2025 ukraińskie drony wielokrotnie uderzały w instalacje wiertnicze na Morzu Kaspijskim. Według Sztabu Generalnego Ukrainy uderzenia obejmowały zarówno platformy wydobywcze, jak i w niektórych przypadkach – rosyjskie okręty patrolowe znajdujące się w rejonie instalacji.
Operacje te przeprowadzano przy użyciu dronów dalekiego zasięgu, w tym jednostek należących do Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) oraz Sił Operacji Specjalnych. Tego typu bezzałogowce były kierowane na punkty wydobycia surowców daleko od linii frontu, co wskazuje na zaawansowane zdolności ukraińskiego systemu bezzałogowego.
W atakach grudniowych ukraińskie drony uderzały m.in. w platformy na polach Filanowski i Rakushechne. W przypadku platformy Filanowski uderzenia doprowadziły do czasowego wstrzymania wydobycia ropy i gazu.
Motywacja i cele uderzeń
Ukraińskie ataki na rosyjskie platformy wiertnicze mają przede wszystkim wymiar militarny oraz gospodarczy. Według komunikatów ukraińskich władz infrastruktura energetyczna wykorzystywana do pozyskiwania ropy i gazu przez Rosję jest postrzegana jako trwały element zdolności finansowych Moskwy, z których środki mogą być używane do prowadzenia wojny na Ukrainie.
Działania te wpisują się w szersze założenia prowadzenia wojny gospodarczej, polegającej na stopniowym osłabianiu rosyjskiego zaplecza logistycznego i finansowego poprzez ataki na infrastrukturę energetyczną, zlokalizowaną również poza głównym teatrem działań zbrojnych.
Reakcje i kontekst strategiczny
Rosyjskie źródła oficjalne w większości nie komentowały publicznie szczegółów tych ataków, a reakcje Kremla ograniczały się do ogólnych oświadczeń. Część przekazów medialnych określa te działania jako bezprecedensowe uderzenia w rosyjską infrastrukturę energetyczną na Morzu Kaspijskim. Sposób ich przeprowadzenia oraz użyte środki nie zostały jednak ujawnione w dostępnych komunikatach.
Ataki te pojawiają się w szerszym kontekście eskalacji działań zbrojnych na różnych frontach oraz ukierunkowanych uderzeń na rosyjskie obiekty przemysłowe i logistyczne, zarówno w głębi terytorium Federacji Rosyjskiej, jak i na zapleczu prowadzonej agresji.
