Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Przekazanie dowodzenia w Komendzie Portu Wojennego Świnoujście
W świnoujskim Porcie Wojennym odbyła się uroczystość przekazania obowiązków na stanowisku służbowym Komendanta Portu Wojennego Świnoujście. Dowodzenie objął czasowo zastępca komendanta – szef sztabu kmdr por. Albin Sołtykiewicz. Ustępujący ze stanowiska kmdr Marek Bartkowski po niemal 40 latach służby wojskowej żegna się z mundurem i odchodzi na zasłużoną emeryturę.
W ceremonii przekazania obowiązków Komendanta Portu Wojennego udział wzięli m.in. Przewodniczący Sejmowej Komisji Obrony Narodowej poseł na Sejm RP Michał Jach, szef Zarządu Morskiego – Zastępca Inspektora Marynarki Wojennej kontradmirał Krzysztof Zdonek, dowódca 8. Flotylli Obrony Wybrzeża kmdr Włodzimierz Kułagin, dyrektor Agencji Mienia Wojskowego Monika Kieliszak, dowódcy jednostek wojskowych Marynarki Wojennej i byli dowódcy flotylli. Obecni byli szefowie służb mundurowych, instytucji i organizacji funkcjonujących w województwie zachodniopomorskim, przedstawiciele szkolnictwa wojskowego, a także władze Świnoujścia.
W trakcie uroczystości komandor Marek Bartkowski podziękował swoim współpracownikom za zaangażowanie i podkreślił, że dowodzenie Komendą Portu Wojennego było dla niego nie tylko obowiązkiem, ale zaszczytem i przyjemnością. – Nie ukrywam, że okres dowodzenia Komendą Portu Wojennego pozostanie w mojej pamięci jako najważniejszy etap mojego żołnierskiego życia – powiedział komandor Marek Bartkowski.
Wyrażam przekonanie, że Pana przymioty osobiste: wysoka kultura, doświadczenie i kwalifikacje zawodowe zostaną jeszcze niejednokrotnie spożytkowane dla społeczeństwa. Mam nadzieję, że więzy łączące Pana z 8. Flotyllą Obrony Wybrzeża pozostaną bliskie i trwałe – tymi słowami zakończył kmdr Włodzimierz Kułagin, dziękując jednocześnie za to co uczynił dla świnoujskiej Flotylli kmdr Marek Bartkowski przez cały okres swojej marynarskiej służby.
Marek Bartkowski urodził się 5 czerwca 1962 roku w Lidzbarku. W 1982 roku, po ukończeniu technikum zawodowego, rozpoczął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu. W 1986 roku został mianowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika oraz skierowany do służby w świnoujskiej Komendzie Portu Wojennego.
Zajmował w niej wiele stanowisk służbowych od szefa służby, poprzez szefa służb kwatermistrzowskich, szefa logistyki, zastępcy komendanta – szefa sztabu, aż do Komendanta Portu Wojennego Świnoujście, którym był od blisko 7 lat. Kmdr Marek Bartkowski stale podnosił swoje kwalifikacje zawodowe uczestnicząc w wielu kursach i szkoleniach. W 1988 roku ukończył studia w Akademii Ekonomicznej w Poznaniu uzyskując tytuł zawodowy magistra ekonomii, a w roku 1996 ukończył studia podyplomowe w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. W 1997 roku odbył staż w niemieckiej Bazie Morskiej Warnemünde. W 2003 roku ukończył studia podyplomowe w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni.
Komandor Marek Bartkowski, za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy w służbie Państwa, odznaczony został Srebrnym Krzyżem Zasługi, Pałaszem Honorowym Marynarki Wojennej, Złotym Medalem Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny, Złotym Medalem Za Zasługi dla Obronności Kraju, Odznaką Honorową Marynarki Wojennej oraz w 2018 roku Odznaką Tytułu Honorowego Zasłużony Żołnierz II stopnia.
Źródło: 8. FOW
Powiązane wpisy
Pierwszy OPV nowej generacji dla Marine nationale zwodowany
5 lutego w stoczni Piriou w Concarneau na wodę trafił Trolley de Prévaux – pierwszy z dziesięciu pełnomorskich okrętów patrolowych (OPV) nowej generacji przeznaczonych dla Marine nationale. To początek wymiany wysłużonych jednostek typu A69, które przez dekady pełniły służbę na wodach przybrzeżnych.
W artykule
Następca A69 i początek szerszego programu
Nowe okręty, określane jako Patrouilleur Hauturier, mają przejąć zadania realizowane dotąd przez jednostki typu A69 (D’Estienne d’Orves), które w najbliższym czasie zostaną ostatecznie wycofane z linii. 17 listopada 2023 r. francuska Direction Générale de l’Armement podpisała kontrakt na siedem jednostek tego typu. Ich przekazywanie marynarce zaplanowano na lata 2027–2030. Trzy kolejne mają zostać dostarczone do 2035 r.
Program realizuje konsorcjum trzech stoczni: Piriou (Concarneau), CMN z Cherbourga oraz Socarenam z Boulogne-sur-Mer. Za projekt i integrację systemów odpowiada Naval Group, natomiast wyposażenie w zakresie sensorów – radarów, stacji hydrolokacyjnych i systemów walki elektronicznej – zapewnia Thales.
Harmonogram i kolejne jednostki OPV
Budowę prototypu rozpoczęto 20 maja 2024 r., a położenie stępki nastąpiło 3 września 2024 r. Próby morskie zaplanowano na wrzesień bieżącego roku, natomiast przekazanie okrętu flocie – na kwiecień 2027 r. Wejście do służby przewidziano na 2028 r., a portem macierzystym będzie Brest.
Równolegle powstają już kolejne jednostki: D’Estienne d’Orves, Émilienne Moreau oraz Premier maître Yves Nonen. Cięcie blach pod ich budowę odbyło się odpowiednio w styczniu, lutym i sierpniu 2025 r. Następne okręty otrzymają nazwy: Commandant Ducuing, Quartier maître Anquetil, Jeanne Bohec, Andrée Borrel, Île de Sein oraz Jacqueline Carsignol.
Konstrukcja i przeznaczenie
Nowe patrolowce zaprojektowano z myślą o 35-letnim okresie eksploatacji i wysokiej dostępności – do 300 dni w roku. Przy wyporności około 2400 ton otrzymały kadłub o długości 92 m i szerokości 14,2 m. Spalinowo-elektryczny układ napędowy o mocy 2 × 3850 kW ma zapewnić prędkość maksymalną 21 węzłów. Zasięg określono na 6000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów, a autonomiczność – na 30 dni.
Załoga na okręcie ma liczyć 54 marynarzy, z możliwością przyjęcia dodatkowych 30 osób personelu zadaniowego. Oznacza to wyraźne nastawienie na elastyczność użycia – od zadań patrolowych, przez ochronę żeglugi i morskiej infrastruktury, po wsparcie operacji specjalnych.
Uzbrojenie obejmie armatę 40 mm RAPIDFire oraz zestaw przeciwlotniczy SIMBAD-RC z pociskami MISTRAL 3. Okręty otrzymają hangar i pokład lotniczy przystosowany do przyjęcia śmigłowca H160M Guépard oraz bezzałogowych statków powietrznych, w tym Airbus VSR700. Przewidziano także wnęki dla dwóch półsztywnych łodzi RHIB o długości 8,5 m.
O potencjale tych jednostek nie decyduje jednak wyłącznie uzbrojenie. Równie istotne są systemy dowodzenia i rozpoznania. System walki SETIS-C, radar Thales NS54 z anteną aktywną (AESA) oraz kadłubowa stacja hydrolokacyjna Bluewatcher pokazują, że nie są to wyłącznie klasyczne okręty patrolowe. Ich konfiguracja pozwala na realizację zadań dozoru morskiego, osłony baz oraz wsparcia sił morskich, w tym ochrony rejonów operowania francuskich okrętów podwodnych z rakietami balistycznymi.
Francuska konsekwencja w uzupełnianiu floty
Francuski program budowy OPV wpisuje się w szerszą modernizację Marine nationale. Paryż nie odnawia wyłącznie fregat i dużych okrętów bojowych. Równolegle wzmacnia segment jednostek odpowiedzialnych za codzienną obecność na morzu – tam, gdzie zaczyna się większość realnych problemów.
Jeszcze niedawno OPV postrzegano jako okręty drugiego planu. Dziś widać wyraźnie, że to one najczęściej są pierwsze na miejscu zdarzenia. To one prowadzą dozór, reagują na incydenty i pokazują banderę w rejonach, gdzie sytuacja bywa niejednoznaczna. Fregata jest narzędziem wysokiej intensywności natomiast OPV to narzędzie stałej obecności na wodach przybrzeżnych.
To, co robi dziś Francja, dobrze pokazuje, że OPV nie wracają do łask z powodu mody. Paryż nie kupuje ich „zamiast” większych okrętów, lecz traktuje je jako uzupełnienie całej floty. Równolegle modernizuje komponent odstraszania podwodnego i buduje jednostki, które mają być na morzu każdego dnia.
Nie chodzi o jeden efektowny kontrakt. Chodzi o to, by flota działała jako całość – od lotniskowca, przez okręty podwodne i fregaty, po patrolowce pilnujące codziennego porządku na wodach przybrzeżnych.
