Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Masowiec Rubymar: Wyzwania Ratunkowe na Morzu Czerwonym
Wstrząsające obrazy uszkodzonego masowca Rubymar obiegły jemeńskie media, ukazując pogarszający się stan statku na wodach cieśniny Bab el-Mandeb, zaledwie 11 dni po ataku rakietowym przeprowadzonym przez siły Huti.
Trwające próby zorganizowania akcji ratunkowej napotykają na liczne przeszkody związane z niestabilną sytuacją polityczną w regionie i zmaganiem się z przeciwnymi interesami. Tymczasem pojawiające się raporty wskazują, że z każdym dniem Rubymar coraz bardziej osiada, co może wkrótce doprowadzić do utraty jego zdolności do utrzymania się na wodzie. Incydent ten wywołał szerokie dyskusje na temat bezpieczeństwa żeglugi na Morzu Czerwonym, konsekwencji środowiskowych potencjalnego zatonięcia statku oraz dyplomatycznych prób rozwiązania tego kryzysu.
Centralne Dowództwo USA (CENTCOM) wyraziło zaniepokojenie z powodu trwającego wycieku oleju opałowego oraz gromadzącej się wody wewnątrz statku, co jeszcze bardziej komplikuje już i tak napiętą sytuację. Z kolei Blue Fleet Group, zarządzający statkiem, intensywnie pracuje nad planami ratunkowymi, w tym próbą zatrzymania wycieku paliwa oraz możliwością odholowania jednostki do bezpiecznego portu. W tych działaniach pomoc oferowała również Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych, a rozmowy koncentrują się na znalezieniu portu chętnego do przyjęcia statku, z możliwościami Dżibuti lub Arabii Saudyjskiej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/masowiec-z-niebezpiecznym-ladunkiem-ostrzelany-przez-huti-na-morzu-czerwonym/
Rząd Jemenu, wypowiadając się na temat sytuacji, zadeklarował chęć pomocy w uratowaniu masowca, podkreślając przy tym potencjalne ryzyko środowiskowe związane z jego zatonięciem. Jemeński minister ds. wody i środowiska wyraził zaniepokojenie możliwymi konsekwencjami ekologicznymi, jakie niesie za sobą katastrofa.
Na arenie międzynarodowej sytuacja wokół Rubymar stała się przedmiotem negocjacji i propozycji. Przywódca Huti, Muhammad Ali Al-Houthi, zasugerował na platformie X możliwość odholowania statku w zamian za dostarczenie pomocy humanitarnej do Strefy Gazy, co rzuca światło na złożoność prowadzonych rozmów.
Ekolodzy i eksperci środowiskowi wyrażają głębokie zaniepokojenie potencjalnymi skutkami ekologicznymi, jakie może przynieść zatonięcie statku z ładunkiem nawozu – substancji, która ze względu na swoje właściwości, stanowi duże ryzyko podczas transportu morskiego. Obawy te potęguje obecność 18-milowej plamy oleju, która już teraz stanowi zagrożenie dla ekosystemu Morza Czerwonego.
Sytuacja wokół Rubymar wymaga szybkich i skoordynowanych działań ratunkowych, które muszą jednak uwzględniać zarówno aspekty techniczne, jak i polityczne konflikty w regionie. Amerykańscy urzędnicy sugerują, że zawieszenie broni w Strefie Gazy, mające zbiec się z początkiem Ramadanu, może otworzyć nowe możliwości dla rozwiązania kryzysu. Pomimo trudności, międzynarodowa współpraca i dialog wydają się kluczowe dla uniknięcia katastrofy ekologicznej i zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi na Morzu Czerwonym.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu
Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.
