Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Wodowanie prototypowej korwety BRP Miguel Malvar
18 czerwca, w stoczni Ulsan koncernu stoczniowego HD Hyundai Heavy Industries (HHI), odbyło się uroczyste wodowanie i chrzest prototypowej korwety BRP Miguel Malvar. Wydarzenie zgromadziło licznych przedstawicieli władz wojskowych z Filipin i Republiki Korei.
W ceremonii uczestniczyli między innymi: filipiński Sekretarz Obrony Narodowej Atty. Gilberto C. Teodoro Jr, Podsekretarz ds. cywilnych, weteranów i rezerw Pablo M. Lorenzo, Podsekretarz ds. zakupów i zarządzania zasobami Salvador Melchor B. Mison Jr, Szef Sztabu Filipińskich Sił Zbrojnych generał broni Romeo S. Brawner oraz oficer flagowy Filipińskiej Marynarki Wojennej VADM Toribio D. Adaci Jr. Matką chrzestną okrętu została Monica Louise Prieto-Teodoro, żona Sekretarza Obrony Narodowej i specjalny wysłannik Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF).
Korweta BRP Miguel Malvar to jednostka przeznaczona do prowadzenia działań bojowych na morzu. Charakteryzuje się długością 118,4 metra i szerokością 14,9 metra. Okręt ma prędkość ekonomiczną 15 węzłów oraz zasięg operacyjny wynoszący 4500 mil morskich (8330 km), co zapewnia jego zdolność do długotrwałych patroli i operacji na dużych odległościach.
Wyposażenie korwety obejmuje systemy uzbrojenia, w tym:
- 1 pionową 16-komorową wyrzutnię VL Mica dla pocisków przeciwlotniczych,
- 2 poczwórne wyrzutnie dla pocisków przeciwokrętowych,
- 35-milimetrowy system obrony bliskiego zasięgu DENEL
- 76-milimetrową armatę,
- dwie potrójne wyrzutnie torped przeciw okrętom podwodnym.
Dzięki temu okręt może skutecznie wykrywać i zwalczać różnorodne cele powietrzne i nawodne, co czyni go kluczowym elementem w operacjach obronnych i ofensywnych filipińskiej marynarki wojennej. Systemy te zapewniają korwecie również zdolność do prowadzenia działań w ramach obrony przeciwlotniczej, zwalczania okrętów podwodnych oraz wykonywania misji patrolowych.
Nazwany na cześć filipińskiego działacza niepodległościowego i rewolucjonisty, generała Miguela Malvara, okręt przejdzie końcowe wyposażenie po czym zostanie poddany próbom morskim przed planowanym wejściem do służby dla Marynarki Wojennej Filipin w 2025 roku. Druga korweta, której stępkę położono 14 czerwca, zostanie zwodowana w grudniu tego roku, a jej dostarczenie przewidziane jest na przyszły rok.
W ramach programu modernizacji sił zbrojnych Horizon, filipiński rząd zamówił w HHI łącznie dziesięć okrętów, w tym dwie fregaty w 2016 roku, dwie korwety w 2021 roku oraz sześć okrętów patrolowych w 2022 roku. Kontrakty obejmują również naprawy i remonty (MRO) dwóch fregat typu Jose Rizal, dostarczonych w latach 2020-2021, co znacząco wspiera operacje filipińskiej floty.
Podczas ceremonii, filipiński Sekretarz Obrony Narodowej Atty. Gilberto C. Teodoro Jr. podkreślił znaczenie współpracy z Koreą w kontekście zapewnienia pokoju w regionie Indo-Pacyfiku oraz budowania strategicznych ram współpracy i zdolności obronnych Filipin. Dyrektor generalny HHI, Sang-Kyun Lee, wyraził wdzięczność za historyczne wsparcie Filipin podczas wojny koreańskiej i zadeklarował dalszą współpracę na rzecz rozwoju zdolności obronnych filipińskiej marynarki wojennej w ramach programu Horizon 3, który jest to trzecim etapem Programu Modernizacji Sił Zbrojnych Filipin (Revised Armed Forces of the Philippines Modernization Program, RAFPMP). Trwa on od 2023 roku i będzie realizowany do 2028 roku. Program ten koncentruje się na poprawie zdolności obronnych Filipin, szczególnie w kontekście obrony terytorialnej i obrony wybrzeża, w obliczu rosnących napięć z Chinami.
Podczas wczorajszego wydarzenia władze filipińskie podkreśliły również, że HHI aktywnie wspiera filipińskich pracowników zagranicznych. Z okazji Dnia Niepodległości Filipin zorganizowano w Ulsan specjalne wydarzenia, doceniając ich wkład w budowę korwety BRP Miguel Malvar.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
