Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Australia przeznaczy 700 milionów dolarów na ochronę Wielkiej Rafy Koralowej
Australijski rząd postanowił wydać 700 mln dolarów na ochronę Wielkiej Rafy Koralowej, która zapewnia 64 tys. miejsc pracy; naukowcy poparli rządowy plan, ale uważają, że to nie wystarczy, aby zapobiec katastrofie ekologicznej – podaje w piątek BBC.
Australia jest często krytykowana za to, że nie robi więcej, aby zapobiec blaknięciu rafy koralowej spowodowanemu podwyższonymi temperaturami wody.
Premier Scott Morrison przekonywał w piątek, że nowa inwestycja przyniesie dużo korzyści. Rząd będzie finansować projekty, które ograniczają erozję i zanieczyszczenia przedostające się do morza i wspierać inne działania ochronne, jak zwalczanie nielegalnych połowów i rozgwiazd, które żywią się koralowcami.
Piątkowa zapowiedź pojawiła się kilka dni przed ostateczną datą poinformowania UNESCO o australijskich planach mających na celu ochronę rafy koralowej.
W zeszłym roku rząd z powodzeniem lobbował, aby rafa nie została określona jako znajdująca się „w niebezpieczeństwie” na oficjalnej liście światowego dziedzictwa UNESCO. Wzbudziło to kontrowersje po bezprecedensowych doniesieniach związanych z blaknięciem koralowców.
Teraz także odzywają się głosy krytyki. Australijska fundacja ochrony środowiska (ACF) skomentowała, że poprawa jakości wody jest ważna, „ale bez działań na rzecz ochrony klimatu rafa jest skazana na zagładę”.
Australijskie towarzystwo ochrony morza (AMCS) stwierdziło, że walka z erozją jest „luką, którą należy się zająć”, ale wezwało rząd do „drastycznego zwiększenia ambicji klimatycznych”.
Blaknięcie następuje, gdy narażone na stres koralowce wydalają żyjące w nich glony, które nadają im kolor i są niezbędne do życia. Koralowce mogą się zregenerować, ale tylko w odpowiednich warunkach środowiska.
Australia zobowiązała się do osiągnięcia zerowej emisji dwutlenku węgla. Jej zobowiązanie do obniżenia emisji o 26 proc. w 2030 roku w stosunku do poziomu z 2005 roku było krytykowane jako niewystarczające.
Rozciągająca się na ponad 2300 km od północno-wschodniego wybrzeża Australii Wielka Rafa Koralowa jest jednym z najbardziej zróżnicowanych biologicznie ekosystemów na świecie.
Do ostatniego epizodu blaknięcia raf koralowych doszło w latach 2014-2017. Katastrofa dotknęła ok. 70 proc. raf na świecie.
Źródło: PAP
Powiązane wpisy
Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego
Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.
