Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Belgijska fregata Louise-Marie: pierwsze wystrzelenie pocisku Harpoon [VIDEO]
Belgijska marynarka wojenna podała, że 30 maja br. fregata klasy Karel Doorman F931 Louise-Marie po raz pierwszy wystrzeliła przeciwokrętowy pocisk Harpoon. Strzelanie odbyło się podczas międzynarodowych ćwiczeń rakietowych Mjoelner na północy Norwegii.
Ćwiczenia odbyły trwały od 28 do 31 maja. Uczestniczyło w nich sześć okrętów wojennych. Belgijska marynarka wojenna podkreśla, że pociski manewrujące Harpoon stanowią główną broń belgijskich okrętów do zwalczania jednostek nawodnych. Belgijskie siły morskie podały w komunikacie, że nigdy do tej pory nie wykonywały strzelań z tych pocisków z uwagi na wysokie koszty.
Podczas ćwiczenia pocisk Harpoon trafił w treningowy cel umieszczony na dryfującej tratwie znajdującej się ok. 17 mil morskich od okrętu.
Podczas ćwiczeń fregata Louise-Marie przetestowała także pocisk przeciwlotniczy Sea Sparrow, armatę okrętową OTO Melara kal. 76 mm oraz system obrony bezpośredniej SGE-30 Goalkpeeper kal. 30 mm.
Louise-Marie to druga jedna z dwóch fregat klasy Karel Doorman, które są użytkowane przez belgijską marynarkę wojenną. Obie jednostki zostały zakupiono przez Belgów w 2005 r., wcześniej okręty służyły w holenderskiej marynarce. Louise-Marie została odebrana przez belgijskie siły morskie w 2008 r.
Okręt mierzy 122 m długości i 14 m szerokości. Rozwija prędkość do 30 węzłów. Załogę fregaty stanowi 145 oficerów i marynarzy.
Fregata Louise-Marie została zbudowana przez Damen Schelde Naval Shipbuilding i do służby w holenderskiej marynarce weszła w listopadzie 1991 r. pod nazwą Willem van der Zaan. W sumie grupa Damen zbudowała osiem takich fregat. Po dwa okręty służą obecnie w marynarkach: belgijskiej, holenderskiej, portugalskiej oraz chilijskiej.
Podpis: mb
Powiązane wpisy
Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26
31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.
W artykule
Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.
Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.
Skład wielonarodowego ugrupowania
Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.
Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.
Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił
Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.
W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.
Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu
STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.
