Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Co z węglem dla Europy? 
Od czwartku sankcje europejskie zaczęły w pełni obowiązywać w stosunku do rosyjskiego węgla, co zdaniem analityków będzie miało wpływ na globalne zwiększenie liczby tonokilometrów transportowanego węgla.
W 2021 r. Unia Europejska zaimportowała 39 mln ton węgla z Rosji, co stanowiło około 36 proc. całego importu węgla.
Popyt na węgiel w UE wzrósł i oczekuje się, że będzie dalej wzrastał, ponieważ UE zwróci się ku węglowi, aby zastąpić brakujące dostawy gazu ziemnego z Rosji.
W wyniku całkowitego zakazu do Europy rosyjskiego węgla, więcej surowca będzie trafiać zza Atlantyku i z Australii, a większość węgla z Rosji będzie kierowana na wschód do Indii i Chin.
Według raportu stworzonego przez analityków z Bremar, Europa miała niewielki lub żaden wpływ na intensywność popytu na węgiel transportowany drogą morską.
Analitycy zaznaczyli, że od czasu rozpoczęcia wojny możemy jednak zauważyć wzrost importu węgla do Europy. Zwiększyła się liczba tonokilometrów węgla transportowanego na masowcach. Jest to nie tylko odzwierciedlenie dłuższych tras rejsów, ale także po prostu większych ilości importowanego surowca.
Wolumen transportu węgla drogą morską poprawia się nie tylko dzięki europejskiemu importowi z dalszych miejsc, ale także dzięki zmianie przepływów z Rosji. Według danych Braemar, w lipcu rosyjski eksport węgla do Indii podwoił się rok do roku i wyniósł 1,9 mln ton, podczas gdy Chiny zaimportowały 6,8 mln ton, co oznacza wzrost o 22,7 proc. rok do roku i najwyższą miesięczną sumę w historii tego handlu.
Niepokojąca dla europejskich przedsiębiorstw poszukujących pilnych dostaw węgla była decyzja indonezyjskiego ministra ds. energii i zasobów mineralnych, który częściowo zakazał eksportu węgla.
Niels Rasmussen, główny analityk żeglugi w BIMCO, skomentował: „Zakaz UE dotyczący rosyjskiego węgla zwiększa zapotrzebowanie na dostawy nierosyjskie o około 4 proc., a utrzymujący się częściowy zakaz eksportu z Indonezji oczywiście nie pomoże. To sprawia, że jeszcze bardziej prawdopodobne jest, że Indie i Chiny będą kupować więcej węgla z Rosji w nadchodzących miesiącach. Te dwie zmiany w strukturze dostaw, w połączeniu spowodują wzrost średniego dystansu transportu dla globalnych transportów węgla i ogólnego popytu hurtowego.”
Z logistycznego punktu widzenia fale upałów, które zdominowały europejskie lato, tworzą wąskie gardła, a zapasy w portach północnej Europy osiągają poziom niewidziany od wielu lat, ponieważ barki z trudem pokonują wyschniętą rzekę Ren.
Gwałtownie rosnące ceny gazu ziemnego powodują wzrost popytu na węgiel na całym świecie, którego zużycie w tym roku dorówna rekordowemu z 2013 r., a w przyszłym roku wzrośnie do nowego rekordowego poziomu – podała pod koniec ubiegłego miesiąca Międzynarodowa Agencja Energii (IEA).
Analitycy Fitch znacząco podnieśli swoją prognozę cen węgla energetycznego w Azji na ten rok i kolejne lata.
Fitch oczekuje obecnie, że węgiel ładowany w australijskim porcie Newcastle będzie kosztować średnio 320 dolarów za tonę w tym roku i 246 dolarów za tonę średnio w latach 2022-2026, w porównaniu z poprzednimi prognozami wynoszącymi odpowiednio 230 i 159 dolarów.
Źródło: Splash247.com
Powiązane wpisy
Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu
Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.
