Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Dynamiczny wzrost eksportu ukraińskich produktów rolnych
Mimo znaczących przeszkód spowodowanych konfliktem zbrojnym, Ukraina nieustannie dąży do utrzymania ciągłości eksportu produktów rolnych, potwierdzając swoją niezastąpioną rolę na międzynarodowej scenie gospodarczej.
Od sierpnia minionego roku, dzięki nowo otwartemu korytarzowi żeglugowemu na Morzu Czarnym, ukraiński eksport rolny przez porty morskie regionu Odessy osiągnął imponujące wyniki, przekraczając 14,3 miliona ton. Inicjatywa ta, będąca odpowiedzią na konflikt zbrojny i wycofanie Rosji z międzynarodowego porozumienia gwarantującego bezpieczny tranzyt, okazała się kluczowa dla zapewnienia ciągłości dostaw zbóż i innych produktów rolnych.
W kontekście trwających napięć geopolitycznych, Ukraina wykazuje niezwykłą determinację w dążeniu do utrzymania i zwiększania swojego udziału w globalnym rynku eksportu rolnego. Dzięki skutecznemu wykorzystaniu korytarza żeglugowego, porty morskie w Odessie stały się centrum intensywnego ruchu towarowego, co pozwoliło na osiągnięcie rekordowego poziomu eksportu. Takie działania nie tylko świadczą o niezłomności i elastyczności ukraińskiej gospodarki rolnej, ale również potwierdzają jej kluczową rolę w zabezpieczaniu globalnego łańcucha dostaw żywności.
Czytaj więcej o wzroście eksportu zboża z Ukrainy
Rosja, wycofując się latem ubiegłego roku z kluczowego porozumienia o bezpiecznym tranzycie, zawartego za pośrednictwem Turcji i ONZ, postawiła pod znakiem zapytania dalsze losy eksportu rolnego Ukrainy. Jednakże, dzięki utworzeniu korytarza na Morzu Czarnym, patrolowanego przez ukraińskie siły wojskowe, możliwe było nie tylko kontynuowanie, ale i zwiększanie eksportu. Jak informuje ukraińskie Ministerstwo Odbudowy, łączne dostawy przez ten korytarz przekroczyły już 20 milionów ton.
Dane za styczeń są szczególnie imponujące, gdyż eksport osiągnął poziom 6,3 miliona ton, co jest porównywalne z wynikami z okresu przed wybuchem konfliktu. Oczekuje się dalszego wzrostu tej liczby, przy ponad 100 statkach, które w najbliższym czasie mają zamiar zawinąć do ukraińskich portów, aby załadować łącznie kolejne 3 miliony ton produktów rolnych.
Współpraca międzynarodowa i zaangażowanie wielu firm, w tym dużych graczy na rynku handlu międzynarodowego, odgrywa znaczącą rolę w tych działaniach. Minister Odbudowy i Infrastruktury Ołeksandr Kubrakow podkreślił na platformie X, że z korytarza korzysta obecnie kilkadziesiąt firm, co świadczy o otwartości Ukrainy na współpracę gospodarczą i jej kluczową rolę w globalnym łańcuchu dostaw żywności.
Autor: Mariusz Dasiewicz/Bloomberg
Powiązane wpisy
Pierwszy OPV nowej generacji dla Marine nationale zwodowany
5 lutego w stoczni Piriou w Concarneau na wodę trafił Trolley de Prévaux – pierwszy z dziesięciu pełnomorskich okrętów patrolowych (OPV) nowej generacji przeznaczonych dla Marine nationale. To początek wymiany wysłużonych jednostek typu A69, które przez dekady pełniły służbę na wodach przybrzeżnych.
W artykule
Następca A69 i początek szerszego programu
Nowe okręty, określane jako Patrouilleur Hauturier, mają przejąć zadania realizowane dotąd przez jednostki typu A69 (D’Estienne d’Orves), które w najbliższym czasie zostaną ostatecznie wycofane z linii. 17 listopada 2023 r. francuska Direction Générale de l’Armement podpisała kontrakt na siedem jednostek tego typu. Ich przekazywanie marynarce zaplanowano na lata 2027–2030. Trzy kolejne mają zostać dostarczone do 2035 r.
Program realizuje konsorcjum trzech stoczni: Piriou (Concarneau), CMN z Cherbourga oraz Socarenam z Boulogne-sur-Mer. Za projekt i integrację systemów odpowiada Naval Group, natomiast wyposażenie w zakresie sensorów – radarów, stacji hydrolokacyjnych i systemów walki elektronicznej – zapewnia Thales.
Harmonogram i kolejne jednostki OPV
Budowę prototypu rozpoczęto 20 maja 2024 r., a położenie stępki nastąpiło 3 września 2024 r. Próby morskie zaplanowano na wrzesień bieżącego roku, natomiast przekazanie okrętu flocie – na kwiecień 2027 r. Wejście do służby przewidziano na 2028 r., a portem macierzystym będzie Brest.
Równolegle powstają już kolejne jednostki: D’Estienne d’Orves, Émilienne Moreau oraz Premier maître Yves Nonen. Cięcie blach pod ich budowę odbyło się odpowiednio w styczniu, lutym i sierpniu 2025 r. Następne okręty otrzymają nazwy: Commandant Ducuing, Quartier maître Anquetil, Jeanne Bohec, Andrée Borrel, Île de Sein oraz Jacqueline Carsignol.
Konstrukcja i przeznaczenie
Nowe patrolowce zaprojektowano z myślą o 35-letnim okresie eksploatacji i wysokiej dostępności – do 300 dni w roku. Przy wyporności około 2400 ton otrzymały kadłub o długości 92 m i szerokości 14,2 m. Spalinowo-elektryczny układ napędowy o mocy 2 × 3850 kW ma zapewnić prędkość maksymalną 21 węzłów. Zasięg określono na 6000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów, a autonomiczność – na 30 dni.
Załoga na okręcie ma liczyć 54 marynarzy, z możliwością przyjęcia dodatkowych 30 osób personelu zadaniowego. Oznacza to wyraźne nastawienie na elastyczność użycia – od zadań patrolowych, przez ochronę żeglugi i morskiej infrastruktury, po wsparcie operacji specjalnych.
Uzbrojenie obejmie armatę 40 mm RAPIDFire oraz zestaw przeciwlotniczy SIMBAD-RC z pociskami MISTRAL 3. Okręty otrzymają hangar i pokład lotniczy przystosowany do przyjęcia śmigłowca H160M Guépard oraz bezzałogowych statków powietrznych, w tym Airbus VSR700. Przewidziano także wnęki dla dwóch półsztywnych łodzi RHIB o długości 8,5 m.
O potencjale tych jednostek nie decyduje jednak wyłącznie uzbrojenie. Równie istotne są systemy dowodzenia i rozpoznania. System walki SETIS-C, radar Thales NS54 z anteną aktywną (AESA) oraz kadłubowa stacja hydrolokacyjna Bluewatcher pokazują, że nie są to wyłącznie klasyczne okręty patrolowe. Ich konfiguracja pozwala na realizację zadań dozoru morskiego, osłony baz oraz wsparcia sił morskich, w tym ochrony rejonów operowania francuskich okrętów podwodnych z rakietami balistycznymi.
Francuska konsekwencja w uzupełnianiu floty
Francuski program budowy OPV wpisuje się w szerszą modernizację Marine nationale. Paryż nie odnawia wyłącznie fregat i dużych okrętów bojowych. Równolegle wzmacnia segment jednostek odpowiedzialnych za codzienną obecność na morzu – tam, gdzie zaczyna się większość realnych problemów.
Jeszcze niedawno OPV postrzegano jako okręty drugiego planu. Dziś widać wyraźnie, że to one najczęściej są pierwsze na miejscu zdarzenia. To one prowadzą dozór, reagują na incydenty i pokazują banderę w rejonach, gdzie sytuacja bywa niejednoznaczna. Fregata jest narzędziem wysokiej intensywności natomiast OPV to narzędzie stałej obecności na wodach przybrzeżnych.
To, co robi dziś Francja, dobrze pokazuje, że OPV nie wracają do łask z powodu mody. Paryż nie kupuje ich „zamiast” większych okrętów, lecz traktuje je jako uzupełnienie całej floty. Równolegle modernizuje komponent odstraszania podwodnego i buduje jednostki, które mają być na morzu każdego dnia.
Nie chodzi o jeden efektowny kontrakt. Chodzi o to, by flota działała jako całość – od lotniskowca, przez okręty podwodne i fregaty, po patrolowce pilnujące codziennego porządku na wodach przybrzeżnych.
