Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
HNLMS Luymes przejmuje dowodzenie siłami NATO SNMCMG1
Królestwo Niderlandów objęło dowodzenie nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Rolę okrętu flagowego przez najbliższe cztery miesiące pełnić będzie jednostka hydrograficzna HNLMS Luymes (A803).
W artykule
Zmiana dowództwa NATO SNMCMG1
2 stycznia 2025 roku Ministerstwo Obrony Królestwa Niderlandów poinformowało o rozpoczęciu misji przez HNLMS Luymes. Okręt zastąpił niemiecką jednostkę FGS Werra typu Elbe, która pełniła rolę okrętu flagowowego w poprzednich miesiącach. W skład zespołu, oprócz okrętu dowodzenia, wejdzie również niszczyciel min HNLMS Schiedam (M860) oraz inne jednostki przeciwminowe państw NATO.
Zadaniem SNMCMG1 jest monitorowanie i eliminacja zagrożeń minowych na Morzu Północnym i Bałtyckim. Regularne patrole oraz udział w ćwiczeniach wzmacniają bezpieczeństwo kluczowych szlaków żeglugowych w regionie.
HNLMS Luymes – charakterystyka jednostki
HNLMS Luymes jest okrętem hydrograficznym typu Snellius, który wszedł do służby Koninklijke Marine w 2004 roku. Został zbudowany przez koncern Damen, którego kadłub wykonany został w rumuńskim Gałaczu, a finalne wyposażenie przeprowadzone w Vlissingen. W 2020 roku jednostka przeszła gruntowną modernizację, również przez koncern stoczniowy DAMEN, która zwiększyła jej zdolności operacyjne.
HNLMS Luymes jest okrętem który wypiera 1875 ton, ma długość 75 metrów i szerokość 13 metrów. Napędzany jest dwoma silnikami wysokoprężnymi, które pozwalają osiągnąć maksymalną prędkość 12 węzłów.
Rola SNMCMG1 w strukturze NATO
Stały Zespół Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1) to jeden z czterech stałych zespołów morskich Sojuszu. Jego głównym zadaniem jest neutralizacja zagrożeń wynikających z obecności min morskich, które stanowią realne niebezpieczeństwo dla żeglugi cywilnej i wojskowej.
SNMCMG1 regularnie uczestniczy w międzynarodowych ćwiczeniach i operacjach kryzysowych, a także w akcjach usuwania historycznych pozostałości min morskich z czasów II wojny światowej.
Stała obecność SNMCMG1 na Morzu Północnym i Bałtyckim wzmacnia zdolność NATO do szybkiego reagowania na potencjalne zagrożenia oraz zapewnienia swobody żeglugi na kluczowych trasach handlowych.
Znaczenie misji okrętu HNLMS Luymes
Przejęcie dowodzenia przez HNLMS Luymes podkreśla aktywną rolę Królestwa Niderlandów w strukturach NATO. Jest to również potwierdzenie wysokiego poziomu technicznego i operacyjnego floty tego kraju.
Obecność okrętu hydrograficznego w roli jednostki dowodzenia SNMCMG1 umożliwia precyzyjne koordynowanie działań przeciwminowych, skuteczne planowanie operacji oraz zwiększenie bezpieczeństwa żeglugi na Morzu Północnym i Bałtyckim.
Misja HNLMS Luymes w ramach SNMCMG1 jest kolejnym krokiem w umacnianiu zdolności obronnych NATO na kluczowych akwenach Europy. Dzięki nowoczesnemu wyposażeniu oraz doświadczonej załodze, okręt będzie skutecznie koordynował działania zespołu, przyczyniając się do zwiększenia stabilności i bezpieczeństwa morskiego w regionie.
Bezpieczeństwo morskie to wspólna odpowiedzialność, a SNMCMG1 pozostaje jednym z filarów tej współpracy.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu
Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.
