Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Niszczyciel min Oostende rozpoczął próby morskie
Prototypowy niszczyciel min Oostende, 17 lipca rozpoczął próby morskie przed planowanym wejściem do służby w 2025 roku. Program rMCM (replacement Mine Counter Measures), zakłada budowę 12 jednostek przeznaczonych do zdalnego usuwania min morskich.
W artykule
Oostende jest pierwszym niszczycielem min tego typu, w którym operacje rozminowywania są całkowicie zrobotyzowane. Drony znajdujące się na pokładzie będą wykorzystywane do wykrywania, klasyfikowania, identyfikowania i neutralizowania podmorskich min, co umożliwi załogom operowanie z bezpiecznej odległości.
Etapy prób morskich niszczyciela min Oostende
Próby morskie Oostende rozpoczęły się u wybrzeży bretońskiego Glenans. Na początku testowane są systemy napędowe i nawigacyjne okrętu. W kolejnych etapach, od lipca 2024 do lata 2025 roku, będą sprawdzane inne kluczowe systemy, w tym te związane z obsługą dronów. Jeśli wszystkie testy zakończą się pomyślnie, okręt rozpocznie swoje operacje związane z usuwaniem min.
Program rMCM
Program rMCM jest realizowany przez konsorcjum Belgium Naval & Robotics, utworzone przez Naval Group i Exail, z Kership (joint venture Piriou i Naval Group) jako głównym wykonawcą przemysłowym. Inicjatywa ta ma na celu modernizację morskich sił przeciwminowych belgijskiego Marinecomponent i holenderskiego Koninklijke Marine, w ramach dwustronnej umowy, której przewodzi Bruksela.
Wyposażenie i technologia
Każdy niszczyciel min w ramach programu rMCM będzie wyposażony w nowoczesne systemy do wykrywania i neutralizowania min. Toolbox MCM, który znajdzie się na pokładzie, obejmuje:
- Autonomiczne pojazdy podwodne A18-M z sonarami UMISAS do wstępnego wykrywania min;
- Zdalnie sterowane pojazdy Seascan Mk 2 do identyfikacji obiektów niebezpiecznych oraz K-Ster do ich neutralizacji;
- zestaw pięciu modułów zaawansowanego elektromagnetycznego podsystemu trałowego od OBR Centrum Techniki Morskiej S.A. oraz akustyczne trały od Patria Oy;
- Kutry bezzałogowe Inspector 90;
- Wiropłaty bezzałogowe UMS V200 Skeldar;
- Skonteneryzowane stanowisko dowodzenia C2 z konsolami operatorskimi do planowania i kierowania misjami rMCM;
- Systemy zarządzania walką minową UMISOFT (od ECA Group, powiązany z C2) oraz SMMD (od Naval Group, powiązany z okrętami);
- Systemy wodowania i wybierania kutrów oraz bezzałogowców podwodnych.
Bezpieczeństwo i efektywność Oostende
Naval Group twierdzi, że zastosowanie zrobotyzowanych rozwiązań znacząco zwiększy bezpieczeństwo personelu oraz przyspieszy proces wykrywania i neutralizowania min, nawet dziesięciokrotnie w porównaniu do tradycyjnych metod. Clémence Picard-Destelan, kierownik pokładowy prób morskich Oostende w Naval Group, podkreśliła: „Ta pierwsza kampania testowa dla okrętu prototypowego jest technicznie bardzo ważnym i symbolicznym momentem. Po raz pierwszy jednostka tego typu wyszła w morze”.
Wytrzymałość i niskie sygnatury
Ze względu na wymagania związane z operacjami rozminowywania, Oostende i jego siostrzane okręty są projektowane tak, aby wytrzymać podwodne eksplozje, z minimalnymi sygnaturami akustycznymi, elektrycznymi i magnetycznymi. Każdy okręt będzie wyposażony w różnorodne drony do operacji nawodnych, podwodnych oraz powietrznych, co umożliwi skuteczne wykonywanie zadań związanych z wykrywaniem i neutralizowaniem min.
Autor: MD
Powiązane wpisy
Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu
Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.
